Εργασία και Αστυφιλία .....
Απόσπασμα από τη “βίβλο” του Εθνικοσοσιαλισμού, “Ο Αγών μου”, του Αδόλφου Χίτλερ (εκδόσεις “Δίδιμοι”, 18η έκδοση). Από το κεφάλαιο “Χρόνια μελέτης και δυστυχίας στη Βιέννη”, σελίδες 39-44.
“Ποτέ δεν μου ήταν πολύ δύσκολο να βρω δουλειά, αφού ποτέ δεν είχα πάρει καμιά ειδικότητα. Έτσι δούλευα σα χειρώνακτας ή βοηθητικός εργάτης και κέρδιζα μ’αυτόν τον τρόπο το ψωμί μου.
Βρισκόμουνα έτσι στην ίδια κατάσταση μ’αυτούς που κουβαλούσαν στα πόδια τους όλη τη σκόνη της Ευρώπης, με το απραγματοποίητο και σκληρό όνειρο να ξαναζωντανέψουν μια μέρα την ύπαρξή τους μέσα σ’έναν κόσμο καινούριο και μια νέα πατρίδα.
Έχοντας απορρίψει όλες τις ξεπερασμένες θεωρίες καθήκοντος και καταγωγής, περίγυρου και παράδοσης, άρπαζαν κάθε κέρδος που τους προσφερόταν κι έκαναν το κάθε τι με τη δικαιολογία ότι η τίμια εργασία δεν είναι ποτέ κατακριτέα. Αποφάσισα λοιπόν κι εγώ να βρεθώ πηδώντας με τα τέσσερα σ’αυτόν τον καινούριο για μένα κόσμο και ν’ανοίξω τον δρόμο μου. Σε λίγο κατάλαβα πως ήταν λιγότερο δύσκολο να βρω μια δουλειά παρά να την κρατήσω.
Η αβεβαιότητα για το καθημερινό ψωμί μου φάνηκε σαν μια απ’τις μελανότερες απόψεις αυτής της νέας ζωής.
