Οι κοινωνικές πρωτοπορίες του Μεγάλου Ηγέτη

«Πρέπει να μάθουν να σέβονται ο ένας τον άλλον και να γίνονται σεβόμενοι πάλι - ο διανοούμενος πρέπει να σεβαστεί το χειρωνάκτη εργάτη και αντίστροφα. Κανένας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον άλλο».

Adolf Hitler, 1924, γραμμένο στην φυλακή.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ

Ήταν κανόνας στην Ευρώπη ότι ένας εργοδότης είχε τη δυνατότητα της άμεσης απόλυσης περισσοτέρων του ενός εργάτη. Δεν υπήρξε καμία προσφυγή οπουδήποτε για αυτή την άδικη αντιμετώπιση. Αφ' ετέρου οι εργοδότες δεν είχαν καμία προστασία έναντι του ακρωτηριασμού τους απ’ τις απεργίες και τις απαιτήσεις για μη ρεαλιστικές αυξήσεις μισθών.

Ο Αδόλφος νομοθέτησε δικαιώματα δίκαια και για τον εργοδότη και για τον εργαζόμενο. Τρεις ρυθμιστικοί οργανισμοί ιδρύθηκαν για να παρέχουν αυτήν την προστασία:

- Κάθε επιχείρηση με πάνω από 20 ανθρώπους έπρεπε να έχει "Συμβούλιο Εμπιστοσύνης". Αυτό το συμβούλιο είχε το καθήκον να προωθεί την καλή θέληση και την ομαδική εργασία στην επιχείρηση. Προοριζόταν να επιλύει τις διαφωνίες. Και οι εργαζόμενοι και η διοίκηση είχαν το λόγο στη σύνθεση αυτού του συμβουλίου. Οι εκκρεμείς διαφωνίες θα μπορούσαν να αναφερθούν στις «Επιτροπές Εργασίας».

- Οι "Επιτροπές Εργασίας" ήταν περιφερειακοί οργανισμοί, που επόπτευαν τα Συμβούλια Εμπιστοσύνης. Ήταν ουσιαστικά διαιτητές και μεσολαβητές, που διορίστηκαν από το κράτος, χωρίς ενδιαφέρον για εύνοια των εργαζομένων ή της διοίκησης. Λόγω της τεχνικής φύσης της βιομηχανίας κατασκευής οι «Επιτροπές Εργασίας» βοηθήθηκαν από ένα «Συμβουλευτικό Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων», που προήλθε από όλους τους κύριους τεχνικούς τομείς γνώσης.

 

Τα προσχήματα του ανθρωπισμού

Οι Πεμπτοφαλαγγίτες της Παγκοσμιοποίησης, μας προτείνουν μια «ανθρωπιστική» προσέγγιση στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. 

       Όλοι αυτοί, όχι μόνο δεν δείχνουν καμιά διάθεση να μελετήσουν και να αναλύσουν το ζήτημα της ανεξέλεγκτης, πλέον, εισαγωγής λαθρομεταναστών, αλλά αφορίζουν ως «ρατσιστική» κάθε απόπειρα ανάλυσης του ζητήματος και κάθε προβληματισμό πάνω στο μείζον αυτό ζήτημα.

«Ξεχνούν» αυτοί οι «ανθρωπιστές» ότι η παγκόσμια δικτατορία επιβάλει τους δόλιους σκοπούς της όχι μόνο με τη βία, αλλά και την καθιέρωση διάφορων ηθικών κανόνων.

       Σήμερα οι Πεμπτοφαλαγγίτες, όχι μόνο υιοθετούν αυτούς τους ηθικούς κανόνες τους καθιερωμένους από τους δουλοκτήτες για τους σκλάβους τους, αλλά αποτελούν και τον πιο «μαχητικό» προπαγανδιστή αυτών των κανόνων.

Ένα από τα πιο ύπουλα ηθικά αξιώματα είναι αυτό περί «ανθρωπισμού»

Οι εκσυγχρονισμένοι Πεμπτοφαλαγγίτες, παρακάμπτουν  το πρόβλημα. Χάνουν το δάσος πίσω από το δέντρο. Επικαλύπτουν το μεγάλο εθνικό  πρόβλημα  με ηθικά αξιώματα περί ανθρωπισμού και τα γλυκερά μικροαστικά κλισέ της ελεημοσύνης.

      Η Νέα Τάξη, με τα ιδεολογήματα του «διεθνισμού» και τα ηθικά αξιώματα του «ανθρωπισμού» προωθεί την εισαγωγή λαθρομεταναστών.

      Ενώ τα προδοτικά συγκροτήματα του Τύπου και των τηλεοπτικών καναλιών έχουν γίνει οι φορείς του «ανθρωπισμού»(!), του «διεθνισμού»(!) και του «αντιρατσισμού»!!! (είναι να γελάει κανείς, αλλά το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για να γελάμε).

      Προσπαθούν λοιπόν όλα αυτά τα φερέφωνα  να  πείσουν τον ελληνικό λαό, ότι είναι «δημοκρατική του υποχρέωση» να εγκρίνει τη λαθρομετανάστευση.

      Στην Ελλάδα επιχειρείται η απόσυρση των Ελλήνων εργαζομένων και η αντικατάστασή της από στοιχεία πλήρως χειραγωγημένα.

     

Hugo Chavez… ο ηγέτης!

Βιογραφικό, οικονομική και κοινωνική πολιτική , αλλα και 

η κριτική του "χώρου" στον Chaves

Πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ο θάνατος του μεγάλου πατριώτη και σοσιαλιστή Hugo Chavez, ηγέτη επί περίπου δεκαπέντε έτη (1998-2013) της Βενεζουέλας, κατόπιν συνεχόμενων επανεκλογών του από τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Ο Chavez χαρακτήριζε την επανάστασή του Μπολιβαριανή, δηλαδή κυρίως εθνικοεπαναστατική και αντιαμερικανική, κι όχι βεβαίως κομμουνιστική, όπως θα ήθελε η διεθνής ακροδεξιά και οι Σιωνιστές που την κατευθύνουν, γι αυτό και μετονόμασε τη Δημοκρατία της Βενεζουέλας σε Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας από τον εθνικοεπαναστάτη Simon Bolivar, η επανάσταση του οποίου ήταν μια κυρίως αστικο-εθνική επανάσταση της Βενεζουέλας απέναντι στην Ισπανία την εποχή της αποικιοκρατίας.

Βεβαίως ο Chaves ως γνήσιος σοσιαλιστής επαναστάτησε, όχι μόνο έναντι των Αμερικανοσιωνιστών που λυμαίνονταν τους πόρους της χώρας μέσω των γνωστών πολυεθνικών του πετρελαίου, αλλά και απέναντι στη ντόπια μεγαλοαστική τάξη των προδοτών, οι οποίοι κέρδιζαν από το μόχθο του λαού λειτουργώντας ως μεταπράτες για τους Σιωνιστές.

Αν βλέπετε αναλογίες με την πατρίδα μας είναι πολύ λογικό, αφού σε κάθε προτεκτοράτο, είτε Αγγλικό είτε Αμερικανικό, οι Σιωνιστές επιλέγουν το ίδιο μοντέλο διοίκησης-εκμετάλλευσης.

Ως φόρο τιμής στον εκλιπόντα ηγέτη θα αναφέρουμε τα κύρια σημεία του τεράστιου, για τα δεδομένα της χώρας που ηγούνταν, έργα του.

περισσότερα εδώ

Βίντεο. Ένωση Σοβιετικών Σιωνιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ): To κτηνώδης πρόσωπο του εβραιοκίνητου καθεστώτος.

Αφιέρωμα στους απανταχού προοδευτικούς, στους δημοκράτες και γενικά σε όλους τους «καλούς».

Όπλα,λεφτά και δόξα

Ο Ελλαδικός κρατικός μηχανισμός έχει διάφορες ιδιαιτερότητες οι οποίες ενισχύουν την μοναδικότητα του. Η πλέον αγαπημένη είναι η προεκλογική του λειτουργία, μιας και όποτε πλησιάζουν εκλογές ως εκ θαύματος οι μηχανισμοί λειτουργούν αποτελεσματικά.

Σε αυτό το πλαίσιο και πριν τις τελευταίες εκλογές, προσήχθη από τις αρχές, ο πρώην υπουργός Άκης Τσοχατζόπουλος.

 

Ο κατά την λαϊκή έκφραση ‘’άκης’’ αποτελεί μια εμβληματική μορφή του μεταπολιτευτικού καθεστώτος και ενδεικτικό πολιτικό υποκείμενο της σοσιαλιστικής νομενκλατούρας της εγχώριας αριστεράς. Ξεκίνησε από το αντι-χουντικό ΠΑΚ και έφθασε να διοικεί διάφορα Υπουργεία, έχοντας εργαστεί και ως πολιτικός μηχανικός σε πολυεθνικές εταιρίες, διατυμπάνισε την αναγκαιότητα για ταξικό αγώνα, για αντι-ιμπεριαλιστική πολιτική, για σοσιαλιστική, δημοκρατική και αντι-εθνικιστική Ελλάδα και για την αναγκαιότητα να υπερασπίσει το κράτος τα εργατικά δικαιώματα. Μα πώς να ξεχάσουμε άραγε τις εκπληκτικές εικόνες του ‘’Άκη’’ με την υψωμένη γροθιά να προκαλεί του σοσιαλοδημοκράτες συντρόφους του σε κοινό αγώνα; Πώς να ξεχάσουμε τις δηλώσεις για ταξική πάλη και για ενωμένη αριστερά; Υπάρχει και το διαολεμένο youtube και μας τα θυμίζει.

 

Προς τους «καλούς» : Βρείτε τις διαφορές….

Φωτο Νο1

<>

 

Ο Τρότσκι, οργανωτής του Ερυθρού Στρατού της Σοβιετικής Ένωσης, υπήρξε ένας απ’ τους πιο στενούς συνεργάτες και φίλους του Στάλιν. Στην φωτογραφία απεικονίζεται με τον Λένιν.

Ο Τρότσκι έχοντας εξοριστεί πλέον, το 1929, κατακρίνει τον Στάλιν, οποίος στέλνει έναν δολοφόνο στο Μεξικό, όπου είχε καταφύγει ο Τρότσκι και τον σκοτώνει. Θα έπρεπε όμως να εξαφανιστεί κι απ’ την ιστορία. Έτσι «εξαφανίζεται» την φωτογραφία.

Φωτο Νο2

Ο Στάλιν με τον αρχηγό της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας, Νικολάι Γιέζωφ, οποίος για ένα μικρό χρονικό διάστημα ήταν στενός συνεργάτης του.

Ο Γιέζωφ έχει πλέον απομακρυνθεί. Δικάζεται μέσα στο γραφείο του κι εκτελείται. Ταυτόχρονα, «απομακρύνεται» κι απ’ την φωτογραφία με τον Στάλιν.

Φωτο Νο3

Αθήνα, 1944. Συγκέντρωση του ΚΚΕ («Οργάνωση Θεάτρου»).

1975. Η ίδια φωτογραφία δημοσιεύεται στις εφημερίδες «Ακρόπολις» και «Απογευματινή». Κακότεχνα έχει αφαιρεθεί η «ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΘΕΑΤΡΟΥ» απ’ το πανό, ενώ (άγνωστο για ποιον λόγο), έχουν «φορέσει γυαλιά» σε μια γυναίκα κι έναν άντρα!

Φωτο Νο4

1945. Οι Σοβιετικοί υψώνουν την σοβιετική σημαία στην οροφή της γερμανικής βουλής (Reichstag) στο Βερολίνο. Προσέξτε ότι ο αξιωματικός που βοηθά τον στρατιώτη, φορά 2 ρολόγια.

Η ίδια φωτογραφία, με το ένα ρολόι απ’ το δεξί χέρι του αξιωματικού, να έχει «εξαφανιστεί». Ο λόγος της «εξαφάνισης», ήταν πως δεν θα έπρεπε να εμφανίζονται οι Σοβιετικοί σαν πλιατσικολόγοι.

   

Δημήτριος Βεζανής: "Τι είναι σοσιαλισμός για τους εθνικιστές"

.....ο Εθνικισμός είναι κίνημα κατ΄ εξοχήν λαϊκό....

Από το παρόν blog και την ομάδα των Φυσιοκρατών έχουμε συχνά αναφερθεί στο σοσιαλισμό. Όμως για τους εθνικιστές ο όρος σοσιαλισμός έχει μεγάλη διαφορά από αυτόν που του δίνουν οι μαρξιστές. Για να αντιληφθούμε τι ακριβώς σημαίνει σοσιαλισμός για το εθνικιστικό κίνημα, θα αναφέρουμε κάποια αποσπάσματα από τη μεγαλειώδη ομιλία που έδωσε στον Πειραιά ο εθνικιστής καθηγητής της Παντείου Σχολής Πολιτικών Επιστημών, Δημήτριος Βεζανής, στις 9 Σεπτεμβρίου του 1945, στον τότε κινηματογράφο «Καπιτόλ».

Αναφερόμενος πρώτα στο τι σημαίνει ο όρος εθνικισμός, ο καθηγητής τονίζει τα εξής:

«Εθνικισμός είναι το σύμβολο μιας πίστεως, μιας ολοκληρωμένης κοσμοθεωρίας. Και οι εθνικιστές είναι οι πιστοί της θρησκείας αυτής….. Εις τας τάξεις των εθνικιστών δεν γίνονται δεκτοί όσοι απλώς πιστεύουν και δέχονται την ιδέα του έθνους, αλλά μόνο εκείνοι που πιστεύουν εις αυτήν και είναι έτοιμοι να την πραγματοποιήσουν. Και εις αυτό ακριβώς το σημείο έγκειται η διαφορά μεταξύ του απλώς εθνικόφρονα και του εθνικιστή».

Στη συνέχεια της ομιλίας του και μπροστά σε ένα πλήθος εθνικιστών ο Δημήτριος Βεζανής αναλύει την έννοια του σοσιαλισμού και επισημαίνει τα εξής: