Λεόν Ντεγκρέλ - Ο Ιππότης της Ευρώπης (Βίντεο)

ΜΕΡΟΣ  1

ΜΕΡΟΣ  2

ΜΕΡΟΣ 3

ΜΕΡΟΣ  4

WAFFEN SS IN THE WEST, 1940

Δείτε εδώ μια συλλογή από φώτο  :   WAFFEN SS IN THE WEST, 1940

Άουσβιτς: Δεδομένα και Μύθοι

Άουσβιτς: Δεδομένα και Μύθοι 

του Ρομπέρ Φωρισσόν, μετάφραση Π.Λ.

 

Στις αρχές του 1940, το Άουσβιτς δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια πόλη 13.000 κατοίκων στην γερμανική Άνω Σιλεσία. Κατόπιν, τον Μάιο του 1940, στα περίχωρα του Άουσβιτς, ξεκίνησε η κατασκευή ενός «στρατοπέδου σταθμού μεταφοράς» για 10 χιλιάδες Πολωνούς κρατουμένους, στον χώρο ενός πρώην στρατοπέδου πυροβολικού του Πολωνικού Στρατού. 

Στα χρόνια που ακολούθησαν, και με την αρνητική τροπή που πήρε ο πόλεμος, το Άουσβιτς μετατράπηκε σε κέντρο ενός συγκροτήματος με σχεδόν 40 κύρια και δευτερεύοντα στρατόπεδα, καθώς επίσης και «πρωτεύουσα» ενός μεγάλου αγροτικού και βιομηχανικού συγκροτήματος (που περιελάμβανε ορυχεία, πετροχημικά εργαστήρια και εργοστάσια πυρομαχικών), όπου αναρίθμητοι κρατούμενοι, κυρίως Πολωνοί και Εβραίοι, εργάζονταν δίπλα σε πολίτες-εργάτες. Την ίδια χρονική περίοδο, ή διαδοχικώς, το Άουσβιτς μετατράπηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου, σε σημαντικό διακομιστικό κέντρο, σε στρατόπεδο-νοσοκομείο, σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και σε στρατόπεδο επιστρατευμένων αλλά και εθελοντών εργατών. Ποτέ δεν ήταν όμως «στρατόπεδο εξόντωσης» (ένας όρος που εφευρέθηκε από τους Συμμάχους). 

Παρ’ όλ’ αυτά, ο τύφος, που ήταν ενδημικός ανάμεσα στον πληθυσμό των Πολωνών Εβραίων και των Ρώσων αιχμαλώτων πολέμου, μαζί με τον τυφοειδή πυρετό και άλλες επιδημίες, προκαλούσαν τον πανικό στον πληθυσμό του στρατοπέδου συγκέντρωσης, τόσο στο κανονικό στρατόπεδο όσο και στην πόλη του Άουσβιτς, ακόμα και στους Γερμανούς γιατρούς και στον άμαχο πληθυσμό. Και αυτό, παρά τα δραστικά μέτρα υγιεινής και την πληθώρα νοσοκομείων και ιατρικών εγκαταστάσεων, εξοπλισμένα εκείνη την περίοδο με τα τελευταία επιτεύγματα της γερμανικής ιατρικής επιστήμης. Έτσι τελικά, καθ’ όλη την διάρκεια της ύπαρξης του στρατοπέδου - και αυτό είναι από τις 20 Μαΐου του 1940 μέχρι τις 18 Ιανουαρίου του 1945 - οι επιδημίες, σε συνδυασμό με τις σίγουρα άθλιες συνθήκες εργασίας σε εκείνη την ελώδη περιοχή, και την πείνα, ζέστη και κρύο, οδήγησαν στον θάνατο περίπου 150 χιλιάδων κρατουμένων. (1) 

 

περισσότερα εδώ

 

 

Οι Κοζάκοι του Βέρμαχτ (βίντεο)

Στα χρόνια της επικράτησης του «Κράτους Εργατών και Αγροτών» , από το 1917 μέχρι το 1939 περισσότερους από 6 εκατομμύρια ρώσων και ουκρανών κοζάκων έχουν εξολοθρεύσει τα ιουδαιοκομμουνιστικά τάγματα .

Στις μέρες μας η επίσημη ισΤΟΡική ιουδαιοεπιστήμη όλα αυτά τα κρύβει επιμελώς. Συνολικά 20εκατομμίρια σλάβων γκοήμ έχουν πεθάνει εκείνα τα χρόνια από την πείνα μόνο στην Ουκρανία.

Σήμερα οι ιδεολογικοί και οι φυσικοί απόγονοι αυτών των «καλών» του Μεγάλου Πολέμου έχουν επιβληθεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης με φυσική κατάληξη την γενοκτονία του Λευκού Ανθρώπου που ζούμε στις μέρες μας.

9 Μαΐου. Εγκλήματα πολέμου ιουδαιομπολσεβίκων και ιουδαιοδημοκρατικών: οι μεγαλύτεροι στην ιστορία μαζικοί βιασμοί.

Είναι πολύ εύκολο να απορρίψει κανείς αυτό το θέμα και να επιλέξει να διαβάσει κάτι πιο ευχάριστο και διασκεδαστικό. Αλλά αν θέλετε να ξέρετε την αλήθεια για μια από τα πιο σκοτεινά μυστικά των εξουσιαστών του κόσμου μας, των τρομερών εγκλημάτων κατά των γυναικών που οι φεμινίστριες με παράξενο τρόπο προτιμούν να σιωπούν, τότε σας καλώ να διαβάσετε αυτό τα άρθρο.

Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα αυτού του αιώνα, και ίσως ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά των γυναικών σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, υπήρξε ο μαζικός βιασμός γυναικών κατακτημένης Ευρώπης μετά από την κομμουνιστική νίκη του 1945. Οι βιαστές υπήρξαν κυρίως οι στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, πολλοί απ’ αυτούς μη λευκοί στρατιώτες από τις ασιατικές και καυκάσιες χώρες της Σοβιετικής Ένωσης. Δυστυχώς, όμως πρέπει να τονιστεί ότι πολλοί βιαστές, περιλαμβανομένων και των Αμερικανών, ανήκαν στη δική μας Λευκή Φυλή. Οι στρατιώτες αυτοί, σίγουρα, ενήργησαν σαν ζώα. Όλες οι ενέργειές τους είχαν επιτραπεί και ενθαρρυνθεί από τις ηγεσίες των Συμμάχων,  οι οποίες τους υποκίνησαν εναντίων των Γερμανών αλλά και εκείνων των εθνών οι οποίοι ήταν σύμμαχοι του αντικομουνιστικού μπλοκ της Γερμανίας. Είναι αδύνατο να μαθαίνουμε χωρίς ρίγος για τα όργια βιασμού και της σεξουαλικής δουλείας των αθώων γυναικών και των νεαρών κοριτσιών.

Δεν είμαι ο πρώτος ο οποίος έγραψε γ’ αυτό το στυγερό έγκλημα που διαπράχθηκε κυρίως από αυτούς που ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ ονόμασε «ο ευγενής σοβιετικός σύμμαχός μας». Από τους πρώτους που έγραψε γ’ αυτό το θέμα είναι ο Dr. Austin J. App, καθηγητής και ειδικός στη αγγλική λογοτεχνία στο Καθολικό Πανεπιστήμιο, στο Πανεπιστήμιο Σκρέντον και στο Κολέγιο του Λασσάλ, ο οποίος διακινδυνεύοντας με την καριέρα και τα προς το ζην του, μας παρουσίασε την αλήθεια. Όταν το Απρίλιο του 1946 δημοσίευσε την εργασία του «Βιασμός των Γυναικών στη κατακτημένη Ευρώπη» (Ravishing the the Women of Conquered Europe), ο Α. App ήταν μια μοναχική φωνή έκκλησης στη δικαιοσύνη στην Αμερική, όπου η προπαγάνδα ακόμα εξήγγελλε για την «μεγάλη νίκη», η οποία (η «νίκη») μεταγενέστερα, στα χρόνια του «ψυχρού πολέμου», αποδείχτηκε για την Αμερική και την Δύση όχι και τόσο «νίκη».

Μια επιστολή προς σκηνοθέτη Steven Spielberg.

Ο Δρ Roger Dommergue είναι γνωστός ως ο εβραίος ιστορικός αναθεωρητής που δικαιώνει τον Χίτλερ, αμφισβητώντας το ολοκαύτωμα. Είχε δώσει στην Γαλλία μια συνέντευξη στον Ernst Zundel, στην αρχή της ενασχόλησής του Zundel με τον ιστορικό αναθεωρητισμό.

Θα παραθέσουμε εδώ την πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή, που είχε στείλει στον σκηνοθέτη Steven Spielberg προ 15ετίας:

*****
Αγαπητέ κ. Σπήλμπεργκ,

Εύχομαι η εντιμότητά σας να είναι ίση με το πολύ μεγάλο ταλέντο σας. Σας είδα στην τηλεόραση στη Γαλλία. Δηλώσατε ότι θα διαχύσετε στα γερμανικά σχολεία την προπαγάνδα της Shoa (εβραϊκή λέξη για το ολοκαύτωμα). Αναφέρατε ότι οι μάρτυρες θα πείσουν για τα καλά ως προς την πραγματικότητα του ολοκαυτώματος (6-εκατομμύρια-θάλαμοι-αερίων). Νοιώθω καθήκον μου ως Εβραίος και, μετά από 20 χρόνια μελέτης του ιστορικού προβλήματος του ολοκαυτώματος, να επιστήσω την προσοχή σας στα γεγονότα.

Η ζωή στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Από το Άουσβιτς στο Πραγματικό Ολοκαύτωμα που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Tο ινστιτούτο του Εβραίου σκηνοθέτη Στήβεν Σπίλμπερκ κινηματογράφησε 50 χιλιάδες μαρτυρίες από Εβραίους που κρατήθηκαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως της ΕΘνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας μέχρι και το 1945.

περισσότερα εδώ

Καταγγελία.

Καταγγέλλουμε την διεθνή οργάνωση «Ερυθρός  Σταυρός» για αμφισβήτηση του ολοκαυτώματος και για αντισημιτισμό. 

Σύμφωνα με την οργάνωση αυτή οι νεκροί στο Άουσβιτς δεν είναι 1,1 εκατομμύρια αλλά 52 χιλιάδες.  

Ζητούμε: όλοι οι πολιτικοί αλλά και ο πρωθυπουργός της ελλάνδας να προβούν άμεσα σε καταδικαστικές δηλώσεις και την απαγόρευση της εν λόγο οργάνωσης

Βεβαίωση που προσκομίστηκε μετά από τις απαιτήσεις  των δικηγόρων του Έρνστ Τσούντελ  (Ernst Zundel) το 1979 από τον Ερυθρό Σταυρό. Αναφέρει ότι ο συνολικός αριθμός κρατουμένων που πέθαναν στα 13 μεγαλύτερα στρατόπεδα συγκέντρωσης ανέρχεται στις 271 χιλιάδες 301 άτομα. Τα δεδομένα πάρθηκαν από τα αρχεία των στρατοπέδων στο Μπεν-Αρόλζεν, Γερμανία.

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΓΚΟΗΜ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το 1994, ένας Αμερικανός Εβραίος Kenneth Norman έγραψε ένα βιβλίο σχετικά με τα πλαστά έγγραφα στην ιστορία : «Πλαστογραφώντας την ιστορία : η ανίχνευση πλαστών επιστολών και εγγράφων» , Forging History: the Detection of Fake Letters & Documents(ISBN: 0806126361) Rendell, Kenneth W. Norman,OK: University of Oklahoma Press,1994. 171 σελ.

Το έγγραφο το οποίο εσείς σήμερα θα διαβάσετε  ο εβραίος Νόρμαν , φυσικά , το κατατάσσει στην κατηγορία των πλαστών . Αλλά εμείς καταλαβαίνουμε ότι ότι ο σκοπός της «εργασίας» του είναι να βάλει σήμα «ψεύτικο» σε εργασίες οι οποίες δεν εξυπηρετούν τον παγκόσμιο εβραϊσμό , και , αντιστρόφως , να νομιμοποιήσει μερικά πλαστά που εγκρίνει ο εβραϊσμός .

Δρέσδη, Τιμή και Μνήμη

«…Η περισυλλογή των πτωμάτων είναι εφιαλτική. Συγκεντρώνουν 20.000 βέρες μέσα σε δοχεία. Πέντε πυρές επικήδειες θα υψωθούν στο Άλτμαρκτ και θα ταφούν με το φτυάρι σωροί ανθρώπινης στάχτης ύψους 2 μέτρων.»

Σαν σήμερα πριν από 68 χρόνια ξεκίνησε ένα απάνθρωπο έγκλημα κατά αμάχων από τα συμμαχικά στρατεύματα. Ο βομβαρδισμός - ισοπέδωση της Δρέσδης αποτελεί ένα γεγονός μεγάλης σημασίας, σκόπιμα αποσιωπούμενο, και κρυμμένο καλά μέσα στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας για χάρη της πολιτικής ορθότητας. Η πόλη της Σαξωνίας επί τρεις ημέρες βομδαρδιζόταν ανηλεώς, από περισσότερες από 3.500 βόμβες και νάρκες αέρος. Σχεδόν η μισή πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς, ολόκληρο το ιστορικό κέντρο αφανίστηκε και περισσότεροι από 25.000 κάτοικοι "έφυγαν" οριστικά σε μόλις λίγα 24ωρα.

Όταν οι πρώτοι συναγερμοί προμήνυαν την έναρξη μιας 14ωρης κόλασης, οι κάτοικοι της Δρέσδης συνέρευσαν στα καταφύγιά τους. Πολλοί δε θα ξανάβγαιναν ζωντανοί. Οι πολίτες είχαν ελάχιστο χρόνο για να φτάσουν στα καταφύγιά τους. Η πρώτη βόμβα έπεσε στις 22:09. Η επίθεση διήρκησε 24 λεπτά, αφήνοντας το κέντρο της πόλης μια πύρινη θάλασσα. "Ακριβής βομβαρδισμός τέλειας καταστροφής" είχε δημιουργήσει την επιθυμητή πύρινη καταιγίδα, όταν εκατοντάδες μικρότερες εστίες φωτιάς ενώθηκαν σε μία μεγάλη πυρκαγιά. Τεράστιες μάζες αέρα "τρέφουν" την "κόλαση" δημιουργώντας έναν τεχνητό ανεμοστρόβιλο. Τα περισσότερα άτομα, που αναζήτησαν καταφύγιο σε υπόγειους χώρους πέθαναν από ασφυξία, καθώς το οξυγόνο το ρουφούν οι φλόγες. Άλλοι εξοντώθηκαν από ένα κύμα "λευκοπυρώσεως", κατάσταση κατά την οποία η θερμοκρασία είναι ικανή να λιώσει την ανθρώπινη σάρκα. Ένας αυτόπτης μάρτυρας που επέζησε, είπε ότι είδε "νεαρές γυναίκες να κουβαλάνε τα μωρά τους τρέχοντας πάνω-κάτω στους δρόμους, ενώ τα φορέματα και τα μαλλιά τους καίγονταν, ουρλιάζοντας μέχρι που έπεφταν κάτω ή τα κτίρια που κατέρρεαν έπεφταν, αυτά, πάνω τους".

ΜΔΠ: Ευρωπαίοι εθελοντές του μεγάλου πολέμου. Αιώνια Δόξα.

Σταλινγκράντ: H φονικότερη μάχη της ισΤΟΡ(Α)ίας.

Η σημερινή «επίσημη» ιστορία κάνει τα στραβά μάτια σε ένα απλό ερώτημα: γιατί αυτήν την πόλη, μια επαρχιακή πόλη στα νότια της Ρωσίας, επέλεξε ο Στάλιν για να «χαρίσει» το όνομά του. Η πραγματικότητα είναι η εξής.
       Περίπου στα 850μΧ στα νότα της Ρωσίας δυναμώνει μια πόλη. Η πόλη αυτή έγινε η πρωτεύουσα της Χαζαρίας, μεταγενέστερα μιας μεγάλης αυτοκρατορίας που την είχαν ιδρύσει και έλεγχαν οι ιουδαίοι. Το Χαζαρικό καγκανάτ έγινε ο μεγαλύτερος εφιάλτης των Ρωσικών βασιλείων, οι οποίοι στην εποχή εκείνη δεν κατάφερναν να ενωθούν.
      Ο αγώνας ενάντια στην εβραίικη Χαζαρία (για την ακρίβεια, ιουδοποιημένη Χαζαρία, γιατί ο πληθυσμός την χώρας αυτής ήταν κυρίως τουρκογενής, ο οποίος είχε δεχθεί τον ιουδαϊσμό) έγινε αφορμή για να ενωθεί η Ρωσία. Ο Σβιατοσλάβ, αυτός που κατάφερε να ενώσει τους Ρώσους και να νικήσει τους Χαζάρους, είναι για τους Ρώσους ο μεγαλύτερος εθνικός Ήρωας.
       Η πρωτεύουσα της Χαζαρίας, μιας χώρας η οποία πολεμούσε τους Ρώσους για 400 χρόνια και παραλίγο να αφανίσει το Ρωσικό Γένος από προσώπου Γης, βρισκόταν στην ίδια θέση με το κομμουνιστικό Στάλιγκραντ (το σημερινό Βολγκογκράντ) και λεγόταν Ιτίλ(Atil στον χάρτη, στο Δέλτα του ποταμού Βόλγκα).
       Μετά την Κόκκινη Επανάσταση των Μπολσεβίκων, δηλ. εβραίων κατά κύριο λόγο, οι εβραίοι σε ένδειξη επανάκτησης της κυριαρχίας και του ελέγχου του ρώσικου λαού και, φυσικά, για λόγους μυστικιστικούς, μετονόμασαν την Ρώσικη τότε πόλη Σαμάρα, πρώην ιουδαϊκό Ιτίλ, σε Σταλινγκράντ.
     Το Σταλινγκράν για το Α. Χίτλερ και τους ναζί συμβόλιζε την Εβραίικη μπολσεβίκικη σφηκοφωλιά η οποία απειλούσε ολόκληρη την Ευρώπη με το μίασμα του κομμουνισμού. Αυτός είναι ο λόγος που έδωσε τόση σημασία η Ναζιστική Γερμανία στην μάχη γ' αυτήν την πόλη. Η κατοχή αυτής της πόλης θα συμβόλιζε και το τέλος της Εβραϊκής κυριαρχίας κατά του Λευκού Ανθρώπου και το τέλος της Δεύτερης Χαζαρίας (της ΕΣΣΔ).
     Πρέπει να πούμε ότι οι σημερινοί Εβραίοι σε όλο το κόσμο, κατά πλειοψηφία, αποτελούν τους απογόνους των Χαζάρων, μιας ιστορικής αυτοκρατορίας με τουρκογενή πληθυσμό και με ιουδαϊκή θρησκεία. Αυτό εξηγεί και την μεγάλη αγάπη και αδυναμία των σημερινών εβραίων προς τους τούρκους…..
     Σε κανένα μέρος της Βόρειας Κασπίας δεν εξορύσσουν πετρέλαια. Τα πετρέλαια της Κασπίας είναι στα νότα της Λιμνοθάλασσας, στο Μπακού και στο Γκρόζνι. Επίσης πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει ότι οι Ναζί είχαν φτάσει περίπου 250 χιλιόμετρα από το Μπακού, της προυτεύουσας της (Χ)ΑΖAΡμπαϊτζαν. Άρα κανένα επιχείρημα για «πετρέλαια» στο Σταλιγκράντ δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρό.
     Διαβάστε εδώ ένα άρθρο από «επίσημους» και «αποδεκτούς» ιστορικούς για την φονικότερη και πιο παρανοϊκή μάχη της ιστορίας της Ανθρωπότητας….

ΓΕΝ.ΕΛ.

27/01 "Ημέρα μνήμης για τα θύματα του ναζισμού." Νέα για το ολοκαύτωμα!!!

Τώρα βγαίνουν στο φως κάποια έγγραφα από το FBI που λένε πως οι εβραίοι στην Ευρώπη κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν 2.000.000.

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ KAI TO «ΟΛΟΚΑΥΤΟΜΑ» - δύο εικόνες

Οι πόντιοι των SS

Εμείς οι νεογκοήμ, σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς γκοήμ, δεν είμαστε διατεθειμένοι να βόσκουμε στα λιβάδια των ιουδαϊκών ιδεολογιών, της πολιτικά ορθής «πληροφόρησης» και της  ισΤΟΡ(A)ιογραφίας.

Οι νεογκοήμ όλου του κόσμου αρνούνται να είναι πρόβατα και βόδια έτοιμα για σφαγή.

Τιμή και Δόξα σε όλους τους Έλληνες που πολέμησαν το παγκόσμιο περιούσιο δυνάστη.

"Γ. Χρήστος, Ελληνοπόντιος δεκανέας της Εθνικιστικής Στρατιάς του Ρώσου στρατηγού Βλάσοβ που ζει σήμερα σε μεγάλη ηλικία στην Καλλιθέα, ανέφερε πως κατά τους πρώτους μήνες του 1942 σχηματίσθηκαν στα γερμανικά μετόπισθεν με την προτροπή του Χίμμλερ οι πρώτες ρωσικές αντικομουνιστικές μονάδες από λιποτάκτες του Σοβιετικού Στρατού.

Πολύ γρήγορα στον RNNA και αργότερα ΡΟΑ (Ρωσικό Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό) κατατάχτηκαν και άνδρες άλλων εθνικοτήτων που αναζητούσαν την εθνική τους ταυτότητα και ανεξαρτησία. Διοικητής του πρώτου συγκροτημένου σώματος του ΡΟΑ, που αποτελείτο από 6 τάγματα πεζικού και 1 μηχανικού με μια μονάδα πυροβολικού (δύναμης 10.000 ανδρών), ήταν ο Ελληνοπόντιος συνταγματάρχης Σ. Κρομιάδης. Ο Κρομιάδης, που είχε προσωπική φιλία με τον Βλασώφ, έπεισε τον Ρώσο στρατηγό να προχωρήσουν με ταχύτερο ρυθμό τη στρατολόγηση εθελοντών από τους λαούς του Καυκάσου. Περισσότεροι από 20.000 Ελληνοπόντιοι κατατάχθηκαν στον ΡΟΑ. Το 7ο Σύνταγμα, στο οποίο υπηρετούσε ο Γ. Χρήστος, ήταν αμιγώς ελληνικό και παρέτασσε 1.500 πλήρως εξοπλισμένους άνδρες.

Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν υποστεί την άγρια σταλινική τρομοκρατία και τις διώξεις του 1935-1940. Ο Γ. Χρήστος είχε χάσει τον πατέρα του σε κάποιο στρατόπεδο – γκούλαγκ στη Σιβηρία, όπως και πολλοί άλλοι. Με τους εθνικιστές του ΡΟΑ θεωρούσε πως μπορούσε να εκδικηθεί τους κομμουνιστές και να αποδοθεί ένα είδος αυτονομίας στον Πόντο σύμφωνα με τις υποσχέσεις των Γερμανών και του Βλασώφ. Οι Ελληνοπόντιοι του ΡΟΑ έφεραν στην αριστερή επωμίδα τα ελληνικά χρώματα (μπλε και λευκό) και δεξιά το έμβλημα με τα γράμματα ΡΟΑ.

Παρόλη τη φυλετική βάση της φιλοσοφίας του Εθνικοσοσιαλισμού, ο γερμανικός φυλετισμός δεν υπήρξε απαραίτητα και αντίθετος προς τις άλλες φυλές. Σκοπός του ήταν «να καταστήσει τον γερμανικό λαό ισχυρό και υγιή σε όλους τους τομείς». Κάτι ανάλογο πίστευαν και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εθνικοσοσιαλιστές και επιδίωξαν την καλυτέρευση και την επαναφορά των δικών τους αξιών πάνω στους λαούς τους.

Όλα αυτά αποδείχθηκαν όταν τα Waffen SS άνοιξαν τις τάξεις τους για να συμπεριλάβουν 20.000 Γάλλους εθελοντές, 60.000 μουσουλμάνους διαφόρων εθνικοτήτων, 40.000 Ολλανδούς, 8.000 Νορβηγούς, 6.000 Δανούς, 15.000 Εσθονούς, 1.000 Έλληνες κ.ά. Στα αρχεία της Wehrmacht αναφέρονται και κάποια ονόματα Κυπρίων εθελοντών, που οι περισσότεροι χάθηκαν στις αιματηρές μάχες του ανατολικού μετώπου."

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Η Ξεχασμένη Εθνοκάθαρση Των Γερμανών Στην Ευρώπη…!

Συγγραφέας: Ιάκωβος Π. Χονδροματίδης
Εκδόσεις: Θούλη
Επιμέλεια:  Αθηνά Μάρκου
Διαστάσεις: 18,2χ25,7
Σελίδες: 150
Ημ.έκδοσης: Δεκέμβριος  2012
ISBN:  978-618-80378-0-9

Για πρώτη φορά στην ελληνική ιστοριογραφία παρουσιάζεται μια ξεχασμένη και τραγική σελίδα του Β’ Π.π: Η εθνοκάθαρση των γερμανικών πληθυσμών της Ανατολικής Ευρώπης και ο εξαπονδρισμός τους από τις πατρογονικές τους εστίες.          Στις αρχές του 1945, ο Σοβιετικός Στρατός μέσα στη δίψα του για εκδίκηση έδειξε το πιο ωμό του πρόσωπο. Σχεδόν 2.000.000 Γερμανίδες βιάστηκαν ενώ χιλιάδες Γερμανοί, ανάμεσά τους πολλά παιδιά, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν με ξιφολόγχες και με μια σφαίρα στο κεφάλι. Η άκρως εμπεριστατωμένη και εξονυχιστική μελέτη του ιστορικού-συγγραφέα Ιάκωβου Χονδροματίδη, αποτελεί ένα τολμηρό πόνημα που οδηγεί σε αναθεώρηση θέσεων και απόψεων ενώ αποδεικνύει τη σοβιετική βαρβαρότητα και τη συμμαχική ευθύνη.

Τέλος, η έκδοση συνοδεύεται από πλούσια ελληνική και ξένη βιβλιογραφία, αδημοσίευτο φωτογραφικό υλικό και μαρτυρίες πρωταγωνιστών.

Πληροφορίες και Παραγγελίες: http://www.thulebooks.gr/

Освобождение от большевизма. Απελευθέρωση από τον ιουδαιοκομμουνισμό. Βίντεο.

Οι στρατιές του Βέρμαχτ απελευθερώνουν τη Ρωσία από τον ζυγό του σοβιετικού εβραιομπολσεβικικού κτήνους. Ο λαός καλωσορίζει τους ελευθερωτές. Μόνο ντοκουμέντα.

Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΊΝΟΥ – ΤΟ ΒΑΓΚΝΕΡΙΚΌ ΦΙΝΆΛΕ ΤΟΥ Γ΄ ΡΆΙΧ.

Απρίλιος του 1945 : Οι άλλοτε υπερήφανες στρατιές της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας υποχωρούν σε όλα τα μέτωπα, οι πολεμικές σημαίες του Γ’ Ράιχ πλέον κυματίζουν μόνο στο 1/3 της γερμανικής επικράτειας. Ο τραγικός επίλογος της Άριας Αυτοκρατορίας θα γραφόταν στο Βερολίνο. Δυστυχώς για την Γερμανία ο ηρωισμός, η αυταπάρνηση και η απελπισμένη πίστη στα Ιδανικά και τις Αξίες του Εθνικοσοσιαλισμού δεν μπορούσε να μετατραπεί σε πολεμικό υλικό, καύσιμα και εμπειροπόλεμες μεραρχίες.

Απ’ το Νότο ο Κόνιεφ πλησίαζε τη Δρέσδη. Στα ανατολικά ο Ζούκωφ είχε περάσει τον ποταμό Όντερ, σταθεροποιώντας το προγεφύρωμά του, καταλαμβάνοντας την πόλη του Κυστρίν. Ο Ροκοσόφσκυ είχε καταλάβει το Ντάντσιχ και πλέον προήλαυνε στη Δυτική Πρωσσία. Ενώ στο έτερο μέτωπο, οι στρατιές του Αϊζενχάουερ είχαν περάσει τον Ρήνο, το τελευταίο φυσικό ανάχωμα πριν την καρδιά της Γερμανίας.

Πώς άραγε θα αντιμετώπιζε το Γ’ Ράιχ την επερχόμενη καταστροφή ;

Θα μπορούσε άραγε ο Χίτλερ να δώσει για άλλη μια φορά την ελπίδα και τη νίκη ; Το μέλλον της χώρας ήταν εξ ολοκλήρου στα χέρια του! Και δεν ήταν καθόλου ελπιδοφόρο πλέον !

21 Απριλίου 1945. Ο Αδόλφος Χίτλερ αναλαμβάνει την στρατιωτική διοίκηση του Βερολίνου. Πρώτο του μέλημα είναι η οχύρωση της πόλης. Το Βερολίνο και τα προάστιά του χωρίζονται σε 8 τομείς αμύνης. Ο έλεγχος των 7 εσωτερικών τομέων βαραίνει τον στρατηγό Βάϊλτιγκ, ενώ τον εσωτερικό και κρισιμότερο τομέα με την κωδική ονομασία Ζ αναλαμβάνει ίσως ο τελευταίος πιστός στον Χίτλερ στρατηγός των SS, Μόνκε. Παρ’ όλη την θεωρητική προετοιμασία των αμυντικών γραμμών, η πραγματικότητα κάνει το γερμανικό επιτελείο να ανατριχιάζει εν όψει της επερχόμενης τελικής επιθέσεως των Ρώσσων !

ROA TV: 1η Μεραρχία Κοζάκων

Η 1η Μεραρχία Κοζάκων ήταν σοβιετική μεραρχία του γερμανικού στρατού κατά τον Β'ΠΠ. Ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1943, στο ανατολικό μέτωπο υπό τις διαταγές της Βέρμαχτ, αποτελούμενη κυρίως από Κοζάκους λιποτάκτες του στρατού των ιουδαιομπολσεβίκων. Το 1945 μεταφέρθηκε στα Waffen SS και μετά το τέλος του πολέμου διαλύθηκε.

Tο 1943 στάλθηκε στην Κροατία, ως οπισθοφυλακή ενός σώματος πάντσερ, που δρούσε εκεί. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου έλαβε μέρος σε μάχη κατά των Γιουγκοσλάβων, στη σημερινή Σερβία: στις 12 του μήνα, συνεπικουρούμενη από 15 πάντσερ, εισέβαλε στο χωριό Beočin, όπου βρισκόταν το αρχηγείο των αντιστασιακών. Κατόπιν μέρος της μεραρχίας χρησιμοποιήθηκε για την προστασία του σιδηροδρόμου που ένωνε το Ζάγκρεμπ και το Βελιγράδι. Το 1944, ολόκληρη πλέον η μεραρχία, γύρισε στη Κροατία. Το Δεκέμβριο του 1944 αντιμετώπισε και νίκησε τον κόκκινο στρατό, κοντά στην κροατική πόλη Pitomača. Μετά την ήττα αυτή, οι σοβιετικές δυνάμεις αποχώρησαν από την ευρύτερη περιοχή. Το 1945 η μεραρχία ενσωματώθηκε στο 15ο Σώμα Κοζάκων, που αριθμούσε συνολικά περίπου 25.000 άνδρες και αποτελούσε τακτική μονάδα της Βέρμαχτ, και όχι στα Waffen-SS όπως κατά καιρούς αναφέρεται λανθασμένα.

Στα τέλη του πολέμου, οι Κοζάκοι της μεραρχίας βρέθηκαν στην Αυστρία, όπου και παραδόθηκαν στα βρετανικά στρατεύματα. Αν και τους είχαν δοθεί εγγυήσεις ότι δε θα τους παρέδιδαν στους ιουδαίους της ΕΣΣΔ, μεταφέρθηκαν με τη βία στα χέρια των ιουδαιομπολσεβίκων σοβιετικών. Το γεγονός αυτό έμεινε γνωστό ως Προδοσία των Κοζάκων. Οι περισσότεροι στρατιώτες της μεραρχίας εκτελέστηκαν ως προδότες από το εβραιοκομμουνιστικό κτηνός.

Sleipnir - Unbekannter Soldat (Stalingrad)

H φονικότερη μάχη της ιστορίας και ένας παράξενος έρωτας δύο λαών.