Άουσβιτς: Δεδομένα και Μύθοι

Άουσβιτς: Δεδομένα και Μύθοι 

του Ρομπέρ Φωρισσόν, μετάφραση Π.Λ.

 

Στις αρχές του 1940, το Άουσβιτς δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια πόλη 13.000 κατοίκων στην γερμανική Άνω Σιλεσία. Κατόπιν, τον Μάιο του 1940, στα περίχωρα του Άουσβιτς, ξεκίνησε η κατασκευή ενός «στρατοπέδου σταθμού μεταφοράς» για 10 χιλιάδες Πολωνούς κρατουμένους, στον χώρο ενός πρώην στρατοπέδου πυροβολικού του Πολωνικού Στρατού. 

Στα χρόνια που ακολούθησαν, και με την αρνητική τροπή που πήρε ο πόλεμος, το Άουσβιτς μετατράπηκε σε κέντρο ενός συγκροτήματος με σχεδόν 40 κύρια και δευτερεύοντα στρατόπεδα, καθώς επίσης και «πρωτεύουσα» ενός μεγάλου αγροτικού και βιομηχανικού συγκροτήματος (που περιελάμβανε ορυχεία, πετροχημικά εργαστήρια και εργοστάσια πυρομαχικών), όπου αναρίθμητοι κρατούμενοι, κυρίως Πολωνοί και Εβραίοι, εργάζονταν δίπλα σε πολίτες-εργάτες. Την ίδια χρονική περίοδο, ή διαδοχικώς, το Άουσβιτς μετατράπηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου, σε σημαντικό διακομιστικό κέντρο, σε στρατόπεδο-νοσοκομείο, σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και σε στρατόπεδο επιστρατευμένων αλλά και εθελοντών εργατών. Ποτέ δεν ήταν όμως «στρατόπεδο εξόντωσης» (ένας όρος που εφευρέθηκε από τους Συμμάχους). 

Παρ’ όλ’ αυτά, ο τύφος, που ήταν ενδημικός ανάμεσα στον πληθυσμό των Πολωνών Εβραίων και των Ρώσων αιχμαλώτων πολέμου, μαζί με τον τυφοειδή πυρετό και άλλες επιδημίες, προκαλούσαν τον πανικό στον πληθυσμό του στρατοπέδου συγκέντρωσης, τόσο στο κανονικό στρατόπεδο όσο και στην πόλη του Άουσβιτς, ακόμα και στους Γερμανούς γιατρούς και στον άμαχο πληθυσμό. Και αυτό, παρά τα δραστικά μέτρα υγιεινής και την πληθώρα νοσοκομείων και ιατρικών εγκαταστάσεων, εξοπλισμένα εκείνη την περίοδο με τα τελευταία επιτεύγματα της γερμανικής ιατρικής επιστήμης. Έτσι τελικά, καθ’ όλη την διάρκεια της ύπαρξης του στρατοπέδου - και αυτό είναι από τις 20 Μαΐου του 1940 μέχρι τις 18 Ιανουαρίου του 1945 - οι επιδημίες, σε συνδυασμό με τις σίγουρα άθλιες συνθήκες εργασίας σε εκείνη την ελώδη περιοχή, και την πείνα, ζέστη και κρύο, οδήγησαν στον θάνατο περίπου 150 χιλιάδων κρατουμένων. (1) 

 

περισσότερα εδώ

 

 

Με ποιόν τρόπο είχε λύσει το δημογραφικό η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Ελληνικού Έθνους δεν είναι το οικονομικό όπως προσπαθούν να παρουσιάσουν από όλα τα μέσα τα τσιράκια του τυραννικού καθεστώτος, αλλά είναι η υπογεννητικότητα . Όπως μπορούμε να δούμε στην παρακάτω γραφική παράσταση το δημογραφικό πρόβλημα δεν έχει καμιά σχέση με την οικονομική κατάσταση.

Ο δείκτης γεννήσεων (κατακόρυφη στήλη) ήδη από το 1979-1977 , δηλ. από την εδραίωση του δημοκρατικού καταναλωτισμού και την επικράτηση στις μάζες των ιδεών του φεμινισμού, αρχίζει να πέφτει . 

Ας δούμε με ποιόν τρόπο είχε λύσει το πρόβλημα της φυσικής επιβίωσης , δηλ. το δημογραφικό, η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία μετά από την εξαντλητικό Πρώτο Μεγάλο Πόλεμο και την οικονομικό και πνευματικό μαρασμό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.

Τα όνειρα για ευημερία και για λαμπρό μέλλον επέστρεψαν στον Γερμανικό Λαό μετά από την κατάκτηση της εξουσίας από τον Εθνικοσοσιαλισμό. Η Εθνοφυλετική επιβίωση είχε γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος της κρατικής πολιτικής. Η νέα κυβέρνηση ανέπτυξε ένα πολιτικό πρόγραμμα με στόχο την επιστροφή των γυναικών στο ιδανικό μητρικό αρχέτυπο.

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΓΚΟΗΜ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το 1994, ένας Αμερικανός Εβραίος Kenneth Norman έγραψε ένα βιβλίο σχετικά με τα πλαστά έγγραφα στην ιστορία : «Πλαστογραφώντας την ιστορία : η ανίχνευση πλαστών επιστολών και εγγράφων» , Forging History: the Detection of Fake Letters & Documents(ISBN: 0806126361) Rendell, Kenneth W. Norman,OK: University of Oklahoma Press,1994. 171 σελ.

Το έγγραφο το οποίο εσείς σήμερα θα διαβάσετε  ο εβραίος Νόρμαν , φυσικά , το κατατάσσει στην κατηγορία των πλαστών . Αλλά εμείς καταλαβαίνουμε ότι ότι ο σκοπός της «εργασίας» του είναι να βάλει σήμα «ψεύτικο» σε εργασίες οι οποίες δεν εξυπηρετούν τον παγκόσμιο εβραϊσμό , και , αντιστρόφως , να νομιμοποιήσει μερικά πλαστά που εγκρίνει ο εβραϊσμός .

Ο ναζισμός και η «δημοκρατία»

      Μόνο το γεγονός ότι οι πληροφορίες σχετικά με το τι ήταν πραγματικά ο ναζισμός του Χίτλερ αποκρύπτονται ή και διαστρεβλώνονται οδηγεί έναν σκεπτόμενο άνθρωπο σε σκέψη ότι ο ιδεολογία αυτή δεν είναι και τόσο ανόητη όπως προσπαθούν να μας παρουσιάσουν. Την ναζιστική ιδεολογία μπορεί κανείς να την ασπαστεί ή να την αρνηθεί, να την αγαπά ή να την μισεί. Αλλά ο κάθε λογικός άνθρωπος (άνθρωπος και όχι ζόμπι) καταλαβαίνει ότι μια ιδεολογία δεν μπορεί να καταστραφεί με βία, με απαγορεύσεις και συκοφαντίες, αλλά πρέπει να αναλυθούν οι ιδέες και οι αρχές του, δηλ. να κομματιαστεί ιδεολογικά. Επειδή όμως την Χιτλερική ιδεολογία δεν μπορούν να την κομματιάσουν ιδεολογικά, την συκοφαντούν και την απαγορεύουν, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει την δύναμη αυτής της ιδεολογίας. Γ’ αυτό όλες οι ιουδαϊκές και ιουδαιοκινούμενες κραυγές για καταστροφή του «φασισμού» και «ναζισμού», οι οποίες καλύπτονται με ψευδή συνθήματα τύπου αγώνα για «δημοκρατία» και «ελευθερία», σε έναν ψυχικά και πνευματικά φυσιολογικό άνθρωπο δεν προκαλούν τίποτα εκτός από αηδία.
      Σκεφτείτε μια κατάσταση. Οι λαοί της Ευρώπης έχασαν κατά την διάρκεια του λεγόμενου «Β’ Παγκόσμιου Πολέμου» δεκάδες εκατομμύρια ζωές. Οι ζωές αυτές χάθηκαν κατά του πολέμου ενάντια στον Χίτλερ και την ιδεολογία του. Και τι ιδεολογία είναι αυτή; Πολεμώντας ενάντια σε ποια ιδεολογία έχασαν ζωές δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι; Που μπορεί κανείς να γνωρίσει αυτήν την ιδεολογία; Σε ποια βιβλιοπωλεία θα μπορούσαμε να διαβάσουμε το «Αγών μου» του Χίτλερ;
      Μέχρι τις μέρες μας συστηματικά αποκρύπτουν από τον ευρωπαίο άνθρωπο ένα απλό πράγμα: ότι ο πόλεμος των ναζιστών ήταν κατά την παγκόσμια ιουδαιοκρατία και όλων των υπολοίπων, δηλ. των σοβιετικών, των αμερικανών, των εγγλέζων, των ελλήνων κλπ κλπ, υπέρ της ιουδαιοκρατίας. Να όλη η αλήθεια, είναι απλή σαν το 2Χ2…
Σκεφτείτε για δύο λεπτά τι συμβαίνει σε αυτό το γεμάτο ψέμα, απάτη και ανηθικότητα ιουδαοχριστιανικό κόσμο. Πως συμπεριφέρονται μαζί μας οι κυβερνόντες; Για τι μας περνάνε; Για ζώα; Για βιορομπότ; Για ηλίθιους; Πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε;