Για σου, φίλε!

Για σου, φίλε!
Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι και τα χειραγωγημένα από το Σύστημα ανθρωπόμορφα ζόμπι νομίζουν ότι τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα κανάλια και οι εφημερίδες διαφέρουν ένα από το άλλο. Διαφέρουν μόνο στην ονομασία και όχι στην ουσία. Ξεγυμνώστε τους και θα δείτε ότι είναι σαν δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν από την ίδια μάνα – την ιουδαϊκή ιδεολογία, έχουν τον ίδιο πατέρα – το ιουδαϊκό χρήμα. Γ’ αυτό δεν είναι ανάγκη να καταναλώνουμε την γουρουνοτροφή που μας πασάρουν τα κόμματα και τα ΜουΜου«Ε».... ...Ξυπνάμε, σκουπίζουμε τα μάτια μας, σηκωνόμαστε από τα γόνατα, πετάμε τις αλυσίδες μας και ορθώνουμε το ανάστημα. ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ Η ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ;
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φυλή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φυλή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Απριλίου 2013

Φυλή συναντά τον λευκό άνθρωπο για πρώτη φορά


      Ένα ιδιαίτερο φιλμ του κινηματογραφιστή Jean-Pierre Dutilleux το οποίο δείχνει την φυλήToulambi στην Παπούα Νέα Γουινέα να συναντά τον λευκό άνθρωπο για πρώτη φορά.
      Το παρελθόν του ανθρώπου συναντά το μέλλον του, ή μάλλον αυτήν την μία από τις πολλές πιθανές εκδοχές εξέλιξης που επικράτησε.
      Αντίστοιχα το μέλλον του ανθρώπου συναντά το ένα και μοναδικό παρελθόν του από το οποίο προήλθε και εξελίχθηκε.
      Και παρόλο που είναι μια συνάντηση μελών του ίδιου είδους, ουσιαστικά πρόκειται για την συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων: του πρωτόγονου και του «πολιτισμένου», του ανθρώπου της ζούγκλας και του ανθρώπου της «πολιτισμού» ή όπως το χαρακτηρίζει ο Daniel Quinn στο βιβλίο του Ismael, η συνάντηση μεταξύ leavers(αφήνοντες δηλαδή βιώσιμοι και συνετοί) και takers (άρπαγες δηλαδή άπληστοι και μη βιώσιμοι).
       Γιατί τελικά αυτό είναι το βασικό που χωρίζει αυτά τα δύο στάδια του ανθρώπου που απεικονίζονται στο φιλμ: η ύπαρξη ή μη ενός βιώσιμου τρόπου ζωής σε αντιστοιχία με το οικοσύστημα, αφού ο πρωτόγονος άνθρωπος υπάρχει και επιβιώνει για σχεδόν 6 εκατομμύρια ενώ ο άνθρωπος του πολιτισμού σε μόλις 10 χιλιάδες χρόνια κοντεύει να καταστρέψει το σπίτι που τον φιλοξενεί δηλαδή το οικοσύστημα της Γης.
       Αυτό δεν σημαίνει την επάνοδο στο πρωτόγονο στάδιο αλλά την απαραίτητη αλλαγή και την επανευθυγράμμιση με τους νόμους, τους περιορισμούς και τις ιδιαιτερότητες του οικοσυστήματος που μας δημιούργησε, μας περιβάλλει και μας επιτρέπει να επιβιώνουμε.
......................

* Υπάρχει σκεπτικισμός για το κατά πόσο αυτή πραγματικά είναι η πρώτη φορά που οι άνθρωποι των φυλών της Παπούας Νέας Γουινέας συναντούν λευκούς αφού η πρώτη επαφή έγινε στην δεκαετία του 1950. Ίσως όμως να είναι η πρώτη κινηματογραφική καταγραφή μιας τέτοιας συνάντησης.


Κυριακή 10 Μαρτίου 2013

"Πως κατέληξα από την καισαρική τομή στον τοκετό στο σπίτι."



H καισαρική αυξάνει την υπογονιμότητα/υπογεννητικότητα.

Χιλιάδες χρόνια οι γυναίκες γεννούσαν χωρίς την εννεάμηνη «παρακολούθηση» και ακολούθως την «βοήθεια» των «γιατρών». Όμως στις μέρες μας η έκθεση στους βλαβερούς για την υγιή ανάπτυξη του εμβρύου υπέρηχους και ή καισαρική έχει καταντήσει μάστιγα.

Δείτε εδώ με ποιόν τρόπο ωθεί ο «πολιτισμός» τις υγιές κοινωνίες στην αυτοκαταστροφή. Οι γυναίκες αυτές γεννούν η καθεμιά 10 παιδιά μόνες τους ή με τη βοήθεια κάποιας της γειτόνισσας και έρχεται ο ψευτοπολιτισμός να επέμβει στο έργο της φύσης.

Δείτε πως γεννιόντουσαν τα ελληνόπουλα στην ακμάζουσα κάποτε πατρίδα μας (από εδώ):

      " Η γέννηση του παιδιού γινόταν στο σπίτι, με τη βοήθεια της πρακτικής μαμής, ή πολλές φορές στα χωράφια. Το παλιό παραδοσιακό Καλύμνικο σπίτι " η κατζιά " αποτελείτο από ένα και μόνο δωμάτιο το μεγαλύτερο μέρος του οποίου καταλάμβανε  " ο Κράββατος, ή Κρέββατος " στον οποίο ανέβαιναν από μια μικρή ξύλινη σκάλα. Η γέννηση του παιδιού λάμβανε χώρα πάνω στον κρέββατο. Οι συγγενείς περίμεναν έξω από το σπίτι μέχρι να τελειώσει η γέννα και να βγει η μαμή και να ανακοινώσει το φύλο του μωρού και πως όλα πήγαν καλά. Στη συνέχεια ετοιμαζόταν το νερό για το πλύσιμο του νεογέννητου μέσα στο οποίο οι συγγενείς έριχναν χρήματα για την αμοιβή της μαμής.

     
 Η κούνια του μωρού βρισκόταν πάνω από τον κρέββατο στερεωμένη με σχοινιά, έτσι ώστε να αιωρείται. Όταν το μωρό ήταν ανήσυχο, η μητέρα τραβούσε "το κούνιστρο", ένα σχοινί δεμένο στην κούνια, και κουνούσε το μωρό χωρίς να χρειαστεί να σηκωθεί από τον κρέββατο.