Το Κράτος δεν είναι η Πατρίδα

Η ευημερία του Κράτους είναι η αθλιότητα του πραγματικού Έθνους, του Λαού. Το μεγαλείο και η ισχύς του Κράτους είναι η σκλαβιά του Λαού. Ο Λαός είναι ο φυσικό και νόμιμος εχθρός του Κράτους. Και αν ακόμη ο Λαός υποκύπτει - πολύ συχνά αλίμονο -  στις αρχές, κάθε αρχή του είναι μισητή. To Κράτος δεν είναι η Πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, πολιτικός, νομικός μύθος της Πατρίδας. Οι λαϊκές μάζες όλων των χωρών αγαπούν βαθιά την Πατρίδα τους. Αλλ' αυτό είναι μια φυσική πραγματική αγάπη. Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα, αλλά γεγονός και ο πολιτικός πατριωτισμός, η αγάπη του Κράτους δεν είναι η ακριβής έκφραση αυτού του γεγονότος, αλλά μια εκφυλισμένη έκφραση μέσω μιας απατηλής αφαίρεσης και πάντα προς όφελος μιας εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας. Η Πατρίδα, η εθνικότητα όπως και η ατομικότητα, είναι ένα γεγονός φυσικό και κοινωνικό, ψυχολογικό και ιστορικό ταυτόχρονα. Δεν είναι μια θεωρητική αρχή. Δεν μπορούμε να ονομάσουμε ανθρώπινη αρχή, παρά μόνο ό,τι είναι καθολικό, κοινό σε όλους τους ανθρώπους. Η εθνικότητα τους χωρίζει. Δεν είναι λοιπόν αρχή. Αλλά αυτό που είναι αρχή, είναι ο σεβασμός που ο καθένας πρέπει να έχει για τα φυσικά, πραγματικά ή κοινωνικά γεγονότα. Η εθνικότητα, όπως και η ατομικότητα, είναι ένα από αυτά τα γεγονότα. Οφείλουμε λοιπόν να τη σεβόμαστε. Η καταπίεσή της είναι έγκλημα, και για να μιλήσουμε με τη γλώσσα του Μαντσίνι, αυτή γίνεται ιερή αρχή κάθε φορά που απειλείται ή καταπιέζεται. Γι αυτό λοιπόν αισθάνομαι ειλικρινά και πάντα τον πατριώτη κάθε καταπιεσμένης Πατρίδας.

Η Πατρίδα αντιπροσωπεύει το ιερό και αδιαφιλονίκητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, κάθε ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, εθνών, περιοχών, να αισθάνονται, να σκέπτονται, να θέλουν και να δρουν κατά τον τρόπο τους και ο τρόπος αυτός είναι πάντα το αναμφισβήτητο αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ιστορικής εξέλιξης. Υποκλινόμαστε λοιπόν, μπροστά στην παράδοση, μπροστά στην Ιστορία. Ή καλύτερα, τις αναγνωρίζουμε, όχι γιατί μας παρουσιάζονται σαν αφηρημένα εμπόδια, που σχηματίστηκαν μεταφυσικά, νομικά και πολιτικά από τους σοφούς δάσκαλους και ερμηνευτές του παρελθόντος, αλλά μόνο γιατί έχουν περάσει πραγματικά μέσα στο αίμα και στη σάρκα, μέσα στις αληθινές σκέψεις και τη θέληση των σημερινών Λαών.

Μιχαήλ Μπακούνιν

πηγή

ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΜΑΣ…

Κάποιοι τρισκατάρατοι ρομαντικοί αποφάνθηκαν κάπου, κάπως, κάποτε, πως το παρελθόν προοιωνίζει το μέλλον. Αντίστροφα στο σήμερα, είναι οι ίδιοι προγονόπληκτοι οι οποίοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ενώπιον της επερχόμενης ολοκληρωτικής εθνικής καταστροφής και καταμαρτυρούν πως το μέλλον ρίχνει άπλετο φως στο παρελθόν.

Αν όλοι εμείς, ως Έλληνες, δεν σεβαστήκαμε τον εθνικό πλούτο που κληρονομήσαμε στο παρελθόν, είναι στατιστικά βέβαιον πως δεν θα τον σεβαστούμε και στο άμεσο μέλλον. Πολλώ δε μάλλον οι πολιτισμικά ακρωτηριασμένες  γενιές. Το επίκτητο συναντάει ως αντεστραμμένη  φύση του το τραγικό στοιχείο, συνθέτοντας έτσι το μοιραίο πάζλ μιας νέας εθνικής τραγωδίας.  Κάπως έτσι συνηθίζει να σκέφτεται το άγουρο ακόμα εφηβικό μυαλό. Διαισθάνεται τι μπορεί να σημαίνει μια ενδεχόμενη συντριβή του κόσμου που τον περιβάλλει. Το νεανικό αγρίμι διακατέχεται από μια πρωτόλεια σοφία. Νιώθει τι θα πει πραγματικά να θωπεύεις την φυσική θαλπωρή. Αφουγκράζεται και ρουφάει αισθαντικά τα ανήλιαγα τοπία, την βλάστηση, τα σιδηρόφρακτα τείχη των βουνοκορφών, τον γαλάζιο ουρανό, την χαρωπή δύση του ηλίου, τα χιόνια που στολίζουν τις βουνοπλαγιές, τα πρώτα χρώματα μετά το πέρας μιας καταιγίδας και πόσα άλλα.

Η φύση αποτελεί δίχως άλλο την ζωτική πηγή ενέργειας για όλους εμάς τους Έλληνες. Τρανό παράδειγμα και χαρακτηριστικό. Οπόταν κι αν πάει κανείς στην εξοχή, σε οποιοδήποτε μέρος της πατρίδας μας, έρχεται αντιμέτωπος με το μεγαλείο της φύσης. Ο φυσικός πλούτος δημιουργεί δέος στον επισκέπτη. Ο τωρινός επισκέπτης ήταν κάποτε αναπόσπαστο μέρος της φύσης. Στους τωρινούς χρόνους δεν είναι τίποτα άλλο από μια νεοελληνική περιφερόμενη μαριονέτα που ξοδεύει το αποκομμένο από την παράδοση «είναι» του σε κατάποση λίτρων coca-cola και συναφών νοσηρών σκευασμάτων. Ο σεβασμός στον χώρο που διαμένει αποτελεί ίδιον της παιδείας που τον χαρακτηρίζει. Τα απορρίμματα επαφίενται στην αρμοδιότητα της ανύπαρκτης κρατικής μέριμνας, ποτέ όμως στον ίδιον.

Αρχαία Ελλάς και Δημοκρατία

Η κριτική των Αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων απέναντι στο δημοκρατικό καθεστώς και οι προτάσεις τους για την Ιδεώδη Πολιτεία

Του Ιωάννη Μάνεση

 Ένας από τους συνήθεις ισχυρισμούς των σημερινών «προοδευτικών» και λοιπών «δημοκρατικών δυνάμεων», είναι ότι ο Κοινοβουλευτισμός, αυτή η πλουτοκρατική ολιγαρχία αγγλοσαξονικού τύπου, δεν είναι τίποτε άλλο από την μετεξέλιξη του αθηναϊκού πολιτεύματος του 5^ου π.Χ. αιώνος, δεν είναι δηλαδή παρά μία «σύγχρονη μορφή» -καίτοι ατελής- της αρχαίας Αθηναϊκής δημοκρατίας....

Πρόκειται περί καταφανούς ψεύδους, αλλά εδώ δεν θα εξετάσουμε για ποιους λόγους ο σημερινός Κοινοβουλευτισμός ουδεμία σχέση δύναται να έχει με την δημοκρατία των Αθηνών του «Χρυσού Αιώνος», γιατί οποιαδήποτε προσπάθεια συγκρίσεως μεταξύ των δύο αυτών πολιτευμάτων θα προσέβαλλε βάναυσα την νοημοσύνη των αναγνωστών μας.

Θα επιχειρήσουμε όμως μία συνοπτική παράθεση των απόψεων που είχαν οι ίδιοι οι πρόγονοί μας για την λεγομένη «δημοκρατία», καθώς και για την ιδέα της «ισότητος» κι αυτό θα γίνει για τον εξής λόγο: Από τα σχολεία ήδη μας μάθαιναν ότι η δημοκρατία είναι το ύψιστο πολίτευμα που μόνο απ’ όλα τα άλλα κατοχυρώνει την ελευθερία εκφράσεως, γνώμης και την ατομική ελευθερία. Μας έλεγαν δε, ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν την έννοια της δημοκρατίας -δηλαδή την κυριαρχία του λαού- και την εφήρμοσαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο (χωρίς βεβαίως να μας διευκρινίζουν για ποιους Αρχαίους Έλληνες ομιλούν, ποιας εποχής, ποιου αιώνος και ποιας περιοχής…).

Επομένως, σύμφωνα με την μανιχαϊστική λογική τους, κάθε κριτική απέναντι στο κοινοβουλευτικό καθεστώς τους, ανάγεται σε… ανθελληνισμό, καθώς, όπως προαναφέραμε, «η δημοκρατία είναι δημιούργημα των Αρχαίων Ελλήνων»!

Το δημοκρατικό πολίτευμα και η Ελληνική Ιστορία

Έχουν όμως έτσι τα πράγματα; Κατ’ αρχάς, το να ταυτίζουμε μία συνιστώσα του Ελληνισμού, ένα από τα πολλά δημιουργήματά του, με τον ίδιο τον Ελληνισμό, δηλ. το να ταυτίζουμε την αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία με το σύνολον της Ελληνικής Ιστορίας, αποτελεί μία μορφή κατάφορης ισοπεδώσεως και αντιεπιστημονικής εξισώσεως.

Ποτέ η δημοκρατία δεν απετέλεσε πολίτευμα συνυφασμένο με την Ιστορία και τους αγώνες του Έθνους μας. Στην πραγματικότητα, όλα τα μεγάλα πνεύματα του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού είχαν σαφέστατες αντιδημοκρατικές αντιλήψεις και με την σημερινή «πολιτικά ορθή» ορολογία, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «φασιστικά». Όσον αφορά την αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία, αυτή υπήρξε ένα φαινόμενο περιθωριακό, τόσο χρονικώς (μερικές δεκαετίες του 5^ου π.Χ. αι.), όσο και τοπικώς (μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα στο λεκανοπέδιο της Αττικής). Συνεπώς, η δημοκρατία ήταν η εξαίρεση του κανόνος και τίποτε παραπάνω.

Για μια νέα ποιότητα ζωής

Συγχαίρουμε τον συναγωνιστή μας για το άρθρο. Συμφωνούμε πλήρως.

Κάποια θέματα στο ευρύτερο εθνικιστικό κίνημα δεν έχουν συζητηθεί αρκετά έως καθόλου. Ελπίζουμε κάποιοι να θίξουν και το θέμα της ιδανικότερης διατροφής για τον άνθρωπο, αλλά και του καπνίσματος και του πιοτού. Αυτά αποτελούν για πολλούς λεπτομέρειες. Eμείς θεωρούμε ότι ο πραγματικός εθνικιστής, ως το πιο υγειές, με την φυσική αλλά και την πνευματική σημασία της λέξης, κύτταρο του έθνους και ευρύτερα της φυλής του, δεν μπορεί να είναι σαρκοφάγος ή καπνιστής.

Μια από τις θεμελιώδεις αξίες ενός Eθνικιστή θεωρώ ότι είναι η αγάπη προς την μητέρα φύση και η με κάθε τρόπο προστασία της. Ένας κύριος άξονας πάνω στον οποίο μπορούν να στηθούν ποικίλες εκδηλώσεις και ο οποίος αδίκως επί σειρά ετών είχε χαριστεί στην ψευδοπροοδευτική διεθνιστική αριστερά. Η οικολογία ως αξία και αρχή που διέπει τον τρόπο ζωής του Λευκού ανθρώπου μπορεί να εντοπιστεί από την αρχαιότητα ακόμη, στον πολιτισμό και στις θρησκείες των εθνών. Η αγάπη προς την μάνα - ΓΗ ήταν έκδηλη και σε πολλές περιπτώσεις - όπως στην ελληνική Θεογονία - υπήρχε και Θεοποίηση της. Τούτο συνέβαινε επειδή οι πρόγονοί μας είχαν αντιληφθεί την σημασία του φυσικού περιβάλλοντος του οποίου μέρους είναι και ο άνθρωπος. Με ένα συλλογισμό βέβαια μπορεί κάποιος να φτάσει στο σημείο να ισχυριστεί ότι ως Πατρίδα μπορεί να οριστεί ο φυσικός χώρος μέσα στον οποίο εμφανίστηκε και ζει μια φυλή και ένα έθνος. Άρα το οικοσύστημα ή αλλιώς η φύση. Επομένως ο Εθνικιστής που βάσει ιδεολογίας πολεμά για την διατήρηση της εθνικής και πολιτισμικής του ταυτότητας επιβάλλεται να πολεμά για την διάσωση του περιβάλλοντος χάρη στον οποίο συντηρήθηκε και αναπτύχθηκε η φυλή του, και που αποτελεί πέραν του πνευματικού επιπέδου, την υλική έκφανση των ιδεών του.

Εξαιτίας της σύνδεσης των εθνών με τη φύση και τα ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά της ο διεθνής εβραιοκρατούμενος καπιταλισμός βιάζει και καταστρέφει με ταχείς ρυθμούς καθημερινά τον πλανήτη. Ότι υλικό μπορεί να θυμίζει σε έναν άνθρωπο την καταγωγή του και την ιστορία του καταστρέφεται με την ελπίδα ότι έτσι θα αποκοπεί σταδιακά και από την πνευματική-ψυχική σύνδεση με το παρελθόν. Με την ισοπέδωση της φύσης και με την ομοιογενοποίηση των χωρών σταδιακά θα παρέλθει και η φυλετική μαζοποίηση σε παγκόσμια εργατική τάξη προς το συμφέρον της οικονομικής καπιταλιστικής ολιγαρχίας.

Αλλά και σε προσωπικό επίπεδο άμα καταστραφεί το τοπικό οικοσύστημα, τα βουνά και οι παραλίες της τοπικής κοινωνίας μας και όλες οι ομορφιές τι θα μείνει τότε να μας συνδέει με τον παρόντα χωρόχρονο; Τι θα αγαπάμε τότε και για τι θα πολεμάμε; Με μια ισοπέδωση της φύσης το σύστημα σε δύο γενιές το πολύ θα έχει ξεριζώσει την φυσική αρχικά και ψυχική τελικά σύνδεση με το παρελθόν και την ιστορία μας.

Ας αναλογιστούμε λίγο περαιτέρω και το μέλλον. Σε τι κόσμο και με ποια ποιότητα ζωής θα μεγαλώσουν και θα ζήσουν τα παιδιά μας; Χωρίς καθαρό οξυγόνο, με λιγοστά και μολυσμένα αποθέματα νερού το κλίμα θα χειροτερέψει δραματικά, το προσδόκιμο ζωής θα μειωθεί και οι ασθένειες θα θερίζουν κυριολεκτικά.

Οπότε κλείνοντας, αγωνιζόμενοι για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, διατηρούμε ζωντανή τη φυσική σύνδεση με το τόπο στον οποίο γεννήθηκε ο πολιτισμός μας, σώζουμε το παρόν και τις δικές μας αναμνήσεις και το κυριότερο απ' όλα εξασφαλίζουμε για την μελλοντική γενιά Ελλήνων, για τα παιδιά ΜΑΣ τη σύνδεση την οποία έχουμε εμείς με την ιστορία δίνοντας τους την ευκαιρία να εμπνευστούν και να αρχίσουν την εκ νέου δημιουργία πολιτισμού και μια άριστης ποιότητας διαβίωση σε ένα υγιές και όμορφο οικοσύστημα.

Δημήτριος Κ.

http://www.ediktyo.gr/

 

H δική μας Πατρίδα!

Στη δική μας πατρίδα:

 

-Οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι ,χαμογελαστοί ,ευγενικοί δεν είναι απρόσιτοι ,αγενείς, κατηφείς!

Τα παιδιά παίζουν στις αλάνες και στα πάρκα ποδόσφαιρο και πετροπόλεμο , και όχι στα pc και στα playstation! Δεν αρχίζουν απο τα 10 να χτίζουν μια "καριέρα" δεν είναι "φύτουλες", ούτε ψευτομαγκάκια, είναι παιδιά που έχουν ακόμα την αθωότητα της παιδικής ηλικίας!

 

-Δεν υπάρχουν πόλεις-τέρατα ούτε σπίτια κλουβιά φυλακών, όπου οι άνθρωποι, στοιβάζονται σαν κρατούμενοι( γιατί αυτό είναι), οι άνθρωποι δεν είναι κλειστοί ,ούτε φοβισμένοι ,ούτε ατομιστές, γιατί στην δική μας πατρίδα υπάρχουν γειτονιές, κοινότητες όπου οι άνθρωποι νοιάζονται ο ένας για τον άλλον , βοηθούν ο ένας τον άλλο, χαίρονται και γλεντούν μαζί!

 

-Ο άντρας είναι ο βασιλιάς του σπιτιού και η γυναίκα η βασίλλισα, δεν είναι δύο εγωιστές καρριεριστές που απλά αποφάσισαν να συμβιώσουν μαζί και στο τέλος ή αποδέχονται ό,τι απλά μένουν μαζί απο συνήθεια, και ή χωρίζουν ή απλά παραμένουν μαζί (κερατώνοντας ο ένας τον άλλο) επειδή έτσι το προστάζουν οι κοινωνικές συμβάσεις!

 

-Οι άνθρωποι επικοινωνούν δια ζώσης, φλερτάρουν δια ζώσης και όχι στα διάφορα social networks ,υπάρχουν πραγματικές φιλίες και έρωτες και όχι μόνο σχέσεις συμφέροντος!

 

-Υπάρχει ιεραρχία φυσική ,όπου ο καθένας τοποθετείται στη θέση που του αρμόζει ανάλογα με τις ικανότητες του, τα ταλέντα του, την προσφορά του και το ήθος του. Ύπαρχουν ίσες ευκαιρίες και ισονομία για όλους ,όχι όμως και ισοπεδωτική "ισότητα"!

 

-Υπάρχει σεβασμός των πολιτών προς την ηγεσία και το αντίστροφο, αφού υπάρχουν ηγέτες (και όχι εξιυσιαστές ή απλά διαχειριστές ενός φαύλου συστήματος) που διοικούν με το παραδείγμα τους , δίνουν όραμα και πάνω από όλα οι άρχοντες έχουν υποχρεώσεις και καθήκοντα και όχι "δικαιώματα"!

 

-Υπάρχουν πολίτες που ενδιαφέροντε για την κοινότητα και όχι μικρόψυχοι ,εγωκεντρικοί ιδιώτες !

 

-Η εκκλησία εκτελεί την πνευματική της αποστολή , μετέχει στο γίγνεσθαι και στα ιστορικά δρώμενα, με τον δικό της τρόπο, βοηθά εκεί που υπάρχει ανάγκη. Η εκκλησία δεν συγκεντρώνει πλούτο, δεν επεμβαίνει στα της Πολιτείας με τρόπο που να εξυπηρετεί μόνο και μόνο τα συμφέροντα της,νοιάζεται για τους ανθρώπους της χώρας της πάνω απ'όλα και όχι για όλους της γης τους κολασμένους. Ούτε 'κοσμικό κράτος", ούτε όμως και "κληρικοκρατία.

 

-Ο στρατός είναι Τάγμα Ιπποτών, όχι συνοθύλευμα υπέρβαρων, ωχαδελφιστών, λουφαδόρων, καρριεριστών. Ο στρατός είναι η κάστα των Φυλάκων -Ξατρίγιας της Πλατωνικής Πολιτείας και όχι το τελευταίο καταφύγιο (όπως και οι μονές) των αποτυχημένων της ζωής.

 

-Δεν υπάρχει αστυνομοκρατία και καταστολή, οι δυνάμεις προστασίας της Πολιτείας και των Πολιτών υπάρχουν για να προστατεύουν και όχι για να "καταστέλουν" όπως στις δημοκρατίες.

 

-Υπάρχει Ήθος και Κώδικας Τιμής και όχι ηθικολογία και ψευτοηθική. Υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη και κράτος δικαίου, το χρήμα και ο χρύσος δεν κυβερνά !

 

-Υπάρχει Αριστοκρατία φυσική και αξιοκρατία , δεν υπάρχει νεποτισμός και αχρηστοκρατία όπως στις μέρες μας !

 

Στη δική μας πατρίδα, οι οικογένειες μαζεύονται το βράδυ γύρω απο το τραπέζι και συζητούν τα της καθημερινότητας, οι παππούδες διηγούντε ιστορίες και παραμύθια γύρω απο το τζάκι, οι νέοι και οι νέοι ερωτεύονται , αφού ο Έρωτας είναι πραγματικά ελεύθερος ,δεν υπάρχει ούτε ελευθεριότητα ούτε εμπορευματοποίηση αυτού του υψηλού συναισθήματος!

 

ΑΥΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, επειδή όμως σήμερα η νεοελλάδα δεν είναι αυτό που θα έπρεπε να είναι η πατρίδα μας ,όπως και καμμιά σύγχρονη "πατρίδα" του μεταμοντέρνου δυτικού κόσμου, η δική μας πατρίδα βρίσκεται εκεί που πολεμούν για τις Ιδέες μας και "συμπατριώτες" μας αυτοί που έχουν τις ίδιες Ιδέες με μας!

 

ΛΕΥΚΗ ΦΡΟΥΡΑ