Ολοκαύτωμα (πραγματικό) από Ιουδαιοκομμουνιστές : ΓΚΟΛΟΝΤΟΜΌΡ (βίντεο)

Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ (Αλεξάντερ Σολζενίτσιν)

«Με σφιγμένη την καρδιά, χρόνια ολόκληρα δεν δημοσίευα αυτό το έτοιμο βιβλίο: Το χρέος προς τους ζωντανούς βάραινε περισσότερο από το χρέος προς τους νεκρούς. Τώρα όμως που η Υπηρεσία Ασφαλείας το έχει πια στα χέρια της, δεν μου απομένει άλλη λύση παρά να το δημοσιεύσω αμέσως. Σ’ αυτό το βιβλίο δεν υπάρχουν ούτε φανταστικά πρόσωπα, ούτε φανταστικά γεγονότα. Άνθρωποι και τοποθεσίες αναφέρονται με τα πραγματικά τους ονόματα. Αν μερικοί αναφέρονται με τα αρχικά τους, αυτό γίνεται για προσωπικούς λόγους. Αν άλλοι είναι εντελώς ανώνυμοι, αυτό έγινε μόνο και μόνο επειδή η ανθρώπινη μνήμη δεν συγκράτησε τα ονόματα –αλλά όλα έγιναν ακριβώς όπως αναφέρονται».

Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (1973)

«Πως πηγαίνει κανείς σ’ αυτό το μυστηριώδες Αρχιπέλαγος; Κάθε ώρα πετούν για εκεί αεροπλάνα, φεύγουν πλοία, τραίνα ξεκινούνε ξεφυσώντας, αλλά δεν υπάρχει επάνω τους ούτε μια επιγραφή που να δείχνει τον προορισμό τους. Οι υπάλληλοι στις θυρίδες των εισιτηρίων και οι πράκτορες της Σοβτουρίστ (τουρισμός εσωτερικού) και της Ιντουρίστ (τουρισμός εξωτερικού) θα απορήσουν αν ζητήσετε κανένα εισιτήριο για εκεί. Δεν ξέρουν, δεν έχουν ακούσει τίποτα ούτε για το Αρχιπέλαγος γενικά, ούτε για κανένα από τα αμέτρητα νησάκια του. Αυτοί που πηγαίνουν να διοικήσουν το Αρχιπέλαγος, βγαίνουν από τις σχολές του Υπουργείου Εσωτερικών. Αυτοί που πηγαίνουν να φρουρήσουν το Αρχιπέλαγος, επιλέγονται μεταξύ των στρατιωτικών επιτρόπων. Και αυτοί που πηγαίνουν εκεί για να πεθάνουν, όπως εσείς κι εγώ, αναγνώστες μου, πρέπει να περάσουν οπωσδήποτε και αποκλειστικά από τη σύλληψη.

Η σύλληψη!

Χρειάζεται να πούμε πως είναι ανατροπή ολόκληρης της ζωής σας; Πως είναι αστροπελέκι που σας χτυπάει κατακέφαλα; Πως είναι μια αδιανόητη ψυχική αναστάτωση, που δεν μπορεί ο καθένας να τη συνηθίσει και γλιστράει συχνά στην παραφροσύνη; Ο κόσμος έχει τόσα κέντρα όσα και ζωντανά πλάσματα. Ο καθένας μας είναι κέντρο του κόσμου και ο κόσμος θρυμματίζεται, όταν κάποιος σας σφυρίξει: «Συλλαμβάνεστε! Συλλαμβάνεστε!».

Αφού συλλαμβάνεστε εσείς, τι άλλο μπορεί ν’ αντέξει σ’ αυτό τον σεισμό; Μη μπορώντας όμως με το θολωμένο μυαλό μας να συλλάβουμε αυτή την ανατροπή του κόσμου, τόσο οι πιο ικανοί όσο και οι πιο απλοϊκοί από μας δεν βρίσκουμε, αυτή τη στιγμή, να αντλήσουμε από όλη την εμπειρία της ζωής μας παρά μόνο την κραυγή: «Εγώ; Γιατί;».
Είναι μια ερώτηση που ειπώθηκε εκατομμύρια και εκατομμύρια φορές πριν από μας και δεν πήρε ποτέ καμιά απάντηση…

[...] Η παραδοσιακή σύλληψη είναι ακόμα, ύστερα, αφού πάρουν τον δύστυχο τον κρατούμενο, η πολύωρη έρευνα του διαμερίσματος από μια σκληρή, ξένη, καταθλιπτική δύναμη. Είναι η διάρρηξη και το άνοιγμα, το ρίξιμο καταγής και το ξερίζωμα από τους τοίχους, το πέταγμα των πραγμάτων που βρίσκονται στις ντουλάπες και στα τραπέζια, το τίναγμα, το σκόρπισμα, το σχίσιμο και το σώριασμα βουνών από σκουπίδια στο πάτωμα, και το τρίξιμο κάτω από τις μπότες. Και δεν υπάρχει τίποτα ιερό όσο διαρκεί η έρευνα! Όταν έπιασαν τον μηχανοδηγό των τραίνων, Ινόσιν, στο δωμάτιο βρισκόταν το φέρετρο με το παιδί του, που μόλις είχε πεθάνει. Οι εκπρόσωποι του νόμου πέταξαν το παιδί από το φέρετρο, και έψαξαν και εκεί! Σηκώνουν ακόμα και τους αρρώστους από τα κρεβάτια τους και λύνουν τους επιδέσμους. Τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί παράλογο στη διάρκεια της έρευνας!».
(Αποσπάσματα από το βιβλίο)

Το «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», γράφτηκε κατά την δεκαετία 1958-1968 κι εκδόθηκε για πρώτη φορά, το 1973, από τον Ρώσο συγγραφέα, Αλεξάντερ Σολζενίτσιν, ο οποίος γνώρισε κι ίδιος τη φρίκη των γκούλαγκ. Ο Σολζενίτσιν συνελήφθη ενώ πολεμούσε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με τον Κόκκινο Στρατό, επειδή σε αλληλογραφία του, τόλμησε να ειρωνευτεί τον Στάλιν. Ως «εχθρός του λαού» πλέον, πήρε τον δρόμο για τα περιώνυμα γκούλαγκ. Η λέξη «γκούλαγκ» αποτελεί αρκτικόλεξο των ρωσικών λέξεων «Γκλάβνογιε Ουπραβλένιγιε Λαγκερέι» (Γενική Διοίκηση Στρατοπέδων). Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται, τα γκούλαγκ ως στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και εξόντωσης πολιτικών αντιφρονούντων («ζεκ»), δεν ξεκίνησαν να λειτουργούν ως τέτοια επί Στάλιν, αλλά επί Λένιν. Επί Στάλιν όμως γνώρισαν τρομερή «άνθιση», ενώ δεν σταμάτησαν να λειτουργούν και τυπικά, παρά μόνο το 1989, επί «περεστρόικα» του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.

Ως «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», ο Σολζενίτσιν εννοεί την αχανή ρωσική ενδοχώρα, με τα διάσπαρτα «νησάκια» (δηλαδή τα γκούλαγκ). Σ’ αυτό το «αρχιπέλαγος» καταλήγουν οι «χείμαρροι» και τα «ποτάμια» που δημιουργούνται από τις χιλιάδες των καταδικασμένων που προορίζονται να «ζήσουν» εκεί. Ακόμη και σήμερα, δεν υπάρχει κάποιος επιβεβαιωμένος αριθμός όσων στάλθηκαν στα γκούλαγκ. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για δεκάδες εκατομμυρίων, για όσο διάστημα λειτούργησαν. Σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον οι μισοί εκτιμάται ότι άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα στα γκούλαγκ, ή καθ’ οδόν προς αυτά (πολλές φορές, η μεταφορά προς τα γκούλαγκ ήταν πιο μαρτυρική κι απάνθρωπη, ακόμη κι απ’ την ίδια τη διαβίωση σ’ αυτά).

Ο αναγνώστης, όσο υποψιασμένος και να είναι για το περιεχόμενο του βιβλίου, το βέβαιον είναι ότι θα φρίξει μ’ αυτά που θα διαβάσει. Θα μονολογήσει πως «δεν είναι δυνατόν να έχουν συμβεί αυτά». Κι όμως… Η ιστορία έχει αποδείξει πως η θηριωδία και η απανθρωπιά δεν έχουν όρια. Η αχαλίνωτη φαντασία του ανθρώπου, όταν πρόκειται να πράξει το κακό, δεν γνωρίζει τέτοια όρια…

Βίντεο. Ένωση Σοβιετικών Σιωνιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ): To κτηνώδης πρόσωπο του εβραιοκίνητου καθεστώτος.

Αφιέρωμα στους απανταχού προοδευτικούς, στους δημοκράτες και γενικά σε όλους τους «καλούς».

Νέα στοιχεία για τις διώξεις των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, παραθέτει ο Έλλην ερευνητής Ιβάν Τζούχα σε δύο ακόμη βιβλία της σειράς «Ελληνικό Μαρτυρολόγιο».

Η μόνη "λεπτομέρεια" την οποία δεν αναφέρουν  η αρθρογράφος και ο αξιότιμος συγγραφέας των βιβλίων Ιβάν Τζούχα είναι ποιοι βρίσκονται πίσω από την γενική φράση «πρώην Σοβιετική Ένωση».

Πατώντας εδώ ο αναγνώστης θα μπορούσε να δει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για την οικονομικό-πολιτική ελίτ της Σοβιετικής Ένωσης στο τέλος της δεκαετίας του 30.

Εδώ ο ονομαστικός κατάλογος των εκτελεσθέντων εν ψυχρό Ελλήνων. Είναι από τα πρωτόκολλα  του NKVD (υπουργείο εσωτερικών της τότε ΕΕΣΔ) τα οποία εδόθησαν επίσημα στον συγγραφέα Έλληνα Ιβάν Τζούχα από το FSB (το Τμήμα Κρατικής Ασφάλειας της σημερινής Ρώσικης Ομοσπονδίας).

Στην τελευταία στήλη των καταλόγων είναι η ίδια σε όλους ποινή: εκτέλεση.

της Διαμαντένιας Ριμπά

Νέα στοιχεία για τις διώξεις, που υπέστησαν οι Έλληνες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, φέρνει στο φως της δημοσιότητας ο συγγραφέας και ερευνητής Ιβάν Τζούχα, μέσα από δύο νέα βιβλία της σειράς «Ελληνικό Μαρτυρολόγιο».

Πρόκειται για τα βιβλία «Ειδικοί Συρμοί με κατεύθυνση Ανατολικά» και «Γράφω με δικά μου λόγια?», που εκδόθηκαν μέσω του προγράμματος «Ιστορική Μνήμη» του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ), Περιφέρειας χωρών πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Την πρωτοβουλία είχε ο Συντονιστής της συγκεκριμένης Περιφέρειας, βουλευτής της Ρωσικής Ντούμα, Ιβάν Σαββίδης.

Η έκδοση των βιβλίων, συμπίπτει χρονικά με τα 70χρονα από την «Ελληνική Επιχείρηση» το 1939, στην οποία αναφέρεται εκτενώς ο ερευνητής στο ομώνυμο βιβλίο του, πρώτο της σειράς «Ελληνικό Μαρτυρολόγιο», που εκδόθηκε το 2006. Η σειρά θα ολοκληρωθεί με το «Βιβλίο μνήμης», που θα περιλαμβάνει τα ονόματα όλων των Ελλήνων, οι οποίοι υπέστησαν διώξεις την περίοδο 1920-1950. Τα βιβλία, που κυκλοφόρησαν στα ρωσικά, αναμένονται να μεταφραστούν στην ελληνική και ακολούθως στην αγγλική, γερμανική και γαλλική.

«Δεκάδες χιλιάδες Έλληνες, από τους πιο νέους μέχρι και τους υπερήλικες, στάλθηκαν στη Σιβηρία και στο Καζακστάν», τονίζει στον πρόλογο του βιβλίου ο Ιβάν Σαββίδης, χαρακτηρίζοντας τα χρόνια εκείνα ως τις πιο τραγικές σελίδες στην ιστορία των Ελλήνων τής τότε Σοβιετικής Ένωσης. Σημειώνει δε, πως η αδικαιολόγητη τιμωρία που συντελέστηκε, δεν προκάλεσε το μίσος των Ελλήνων, που με στωικότητα ανταπεξήλθαν σε όλες τις αντιξοότητες. Βρήκαν τη δύναμη να σταθούν πάνω από τις περιστάσεις και να συνεχίσουν την ένδοξη ιστορία των προγόνων τους.

Για τα γεγονότα αυτά, ακόμα και σήμερα, λίγα είναι γνωστά. Ο ερευνητής Ιβάν Τζούχα θεωρεί ως προσωπικό χρέος να βρεθούν απαντήσεις στα ερωτήματα, που βασανίζουν ακόμα και σήμερα πολλούς Έλληνες της πρώην ΕΣΣΔ. Τι έγινε με τους δικούς τους ανθρώπους; Ποιες ήταν οι αιτίες και πόσοι δικοί μας χάθηκαν;

ΟΙ ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ - ΚΤΗΝΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ

Εθνική Δράση Ηλείας: Εκατοντάδες λίστες με χιλιάδες ονόματα Ελλήνων νεκρών, έχουν μέινει "κληρονομιά" στην συγχρονη Ελλάδα, απο το τέλος του πολέμου του 1940 και έπειτα. Αναρίθμητα θύματα των κομμουνιστών που αντιστάθηκαν στου προδότες του ελληνικού λαού...!

Οι μεγάλοι αυτοί προδότες της αριστεράς...

συνέχεια εδώ

το είδαμε στο  http://ristorante-verona.blogspot.com/



Μια (ακόμα) φούμαρα για τους γκοήμ την οποία τους πουλάνε μέχρι τις μέρες μας: κράτος «εργατών και αγροτών».

Ποιοι είναι οι «προλετάριοι», ο «αγώνας των τάξεων», κράτος «εργατών και αγροτών», «δικαιοσύνη και λαϊκή κυριαρχία»..... Φούμαρα για τους γκοήμ από τον "περιούσιο" λαό.


Κόκκινε στρατιώτη! Που πας να πολεμήσεις; Πολέμα πρώτα για την λευτεριά σου από τα δεσμά του ξένου τυράννου.....



Παρουσιάζουμε κατάλογο στον οποίον εμφαίνεται η εθνική προέλευση των στελεχών της ολιγαρχικής τάξης (ποιοι ήταν οι υπουργοί, πρέσβεις, στρατιωτικοί, αρχισυντάκτες των ΜΜ«Ε» κλπ) της πρώην ΕΣΣΔ. Τα στοιχεία ελήφθησαν από το βιβλίο του Ρώσου ιστορικού Andrej Dikij:  «Οι Εβραίοι στην Ρωσία και στην ΕΣΣΔ»

Τα γεγονότα και οι αριθμοί έχουν μια ιδιότυπη ιδιότητα: δεν λένε ποτέ ψέματα, λένε μόνο την αλήθεια….

Τα στοιχεία που θα διαβάσετε δεν είναι θέσεις, δεν είναι σοφιστείες και δεν είναι γενικότητες. Είναι δεδομένα!

Είναι τυχαίο, «σύντροφοι», ότι το 1,1% του πληθυσμού στην πρώην ΕΣΣΔ έλεγχε ολοκληρωτικά το υπόλοιπο 98,9% ;

Μήπως πιστεύετε ότι οι άνθρωποι αυτοί διαθέτουν εκ γενετής κάποιες ξεχωριστές ικανότητες με φυσικό επακόλουθο να επιβληθούν στους υπόλοιπους ;

Ξεκαθαρίζουμε «σύντροφοι», ότι αν ισχυρισθείτε πως τα δεδομένα του καταλόγου είναι αποτέλεσμα τυχαίας σύμπτωσης, δεν θα μας πείσετε.