Για σου, φίλε!

Για σου, φίλε!
Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι και τα χειραγωγημένα από το Σύστημα ανθρωπόμορφα ζόμπι νομίζουν ότι τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα κανάλια και οι εφημερίδες διαφέρουν ένα από το άλλο. Διαφέρουν μόνο στην ονομασία και όχι στην ουσία. Ξεγυμνώστε τους και θα δείτε ότι είναι σαν δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν από την ίδια μάνα – την ιουδαϊκή ιδεολογία, έχουν τον ίδιο πατέρα – το ιουδαϊκό χρήμα. Γ’ αυτό δεν είναι ανάγκη να καταναλώνουμε την γουρουνοτροφή που μας πασάρουν τα κόμματα και τα ΜουΜου«Ε».... ...Ξυπνάμε, σκουπίζουμε τα μάτια μας, σηκωνόμαστε από τα γόνατα, πετάμε τις αλυσίδες μας και ορθώνουμε το ανάστημα. ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ Η ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ;
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοζάκοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοζάκοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Μαΐου 2013

Οι Κοζάκοι του Βέρμαχτ (βίντεο)

Στα χρόνια της επικράτησης του «Κράτους Εργατών και Αγροτών» , από το 1917 μέχρι το 1939 περισσότερους από 6 εκατομμύρια ρώσων και ουκρανών κοζάκων έχουν εξολοθρεύσει τα ιουδαιοκομμουνιστικά τάγματα .

Στις μέρες μας η επίσημη ισΤΟΡική ιουδαιοεπιστήμη όλα αυτά τα κρύβει επιμελώς. Συνολικά 20εκατομμίρια σλάβων γκοήμ έχουν πεθάνει εκείνα τα χρόνια από την πείνα μόνο στην Ουκρανία.

Σήμερα οι ιδεολογικοί και οι φυσικοί απόγονοι αυτών των «καλών» του Μεγάλου Πολέμου έχουν επιβληθεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης με φυσική κατάληξη την γενοκτονία του Λευκού Ανθρώπου που ζούμε στις μέρες μας.




Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012

Νικολάι Γκόγκολ - «Τάρας Μπούλμπα»

Σαφέστατα η συγκεκριμένη νουβέλα του Νικλάι Γκόγκολ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της ρωσικής, αλλά και της παγκόσμιας γραμματείας. Η ιστορία της είναι φαινομενικά απλή, μέσα από την προσωπικότητα του κεντρικού της ήρωα, του Ταράς Μπούλμπα, ο συγγραφέας υμνεί τη λαική ρώσικη ψυχή και μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο επιβίωναν οι Κοζάκοι στη στέππα της Ρωσίας τον 15ο αιώνα, όταν παρουσιάστηκαν στη περιοχή τα ασυγκράτητα μογγολικά φύλα και αργότερα από την πολωνική κυριαρχία. Όμως, αυτός ο ύμνος στη σλάβικη φυλή αποτέλεσε ένα από τα πρώτα δείγματα του ρώσικου ρεαλισμού και τόνωσε σημαντικά τον λαό την εποχή εκείνη που γράφτηκε, μια εποχή που η χώρα ετοιμαζόταν για σημαντικές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές (αρχές του 19 αιώνα). Εαν θα ψάχναμε κάτι ανάλογο στη χώρα μας χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί σίγουρα το μυθιστόρημα Καπετάν Μιχάλης του Νίκου Καζαντζάκη.

Το τραγούδι του βίντεο είναι των Sokira Peruna «Αίμα και Τιμή»
Ένα επεισόδιο από τους αγώνες των Κοζάκων εναντίον των Πολωνών στην Ουκρανία του 17ου αιώνα. Ο Ταράς Μπούλμπα, ένας γέρος Κοζάκος των ηρωικών χρόνων, αφού μυήσει στον πόλεμο τους δυο γιους του, χάνει τον πρωτότοκο σε μια μάχη με τον εχθρό και σκοτώνει με τα ίδια του τα χέρια το δευτερότοκο, ο οποίος πρόδωσε την οικογένειά του και την Πατρίδα για τον έρωτα μιας καθολικής Πολωνέζας. Ύστερα από δύο μεγάλες μάχες ο Ταράς Μπούλμπα αιχμαλωτίζεται και πεθαίνει στην πυρά.
Η επιτυχία του μυθιστορήματος, που γράφτηκε όταν ο Γκόγκολ ήταν μόλις είκοσι έξι χρόνων, οφείλεται στο ότι η επική πνοή που διατρέχει το κείμενο διαπλέκεται συνεχώς με την τραχιά ατμόσφαιρα που χαρακτήριζε τα κοζάκικα γλέντια, με τις οινοποσίες των Κοζάκων αλλά και με την ποιητική αναβίωση μιας Ουκρανίας πρωτόγονης.


Ο Τάρας Μπούλμπα είναι ένας φρικτός άνθρωπος. Κυριολεκτικά ατρόμητος, νομάς, πανέξυπνος, σκληρός, παρορμητικός και απύθμενα πεισματάρης. Είναι ένας Κοζάκος γέννημα-θρέμα της ουκρανικής γης, που ζει από τον πόλεμο και για τον πόλεμο. Όταν δεν πολεμάει, πίνει. Ο αγάπη του για την πατρίδα φτάνει στα άκρα, ακόμα και να σκοτώσει τον πολυαγαπημένο γιο του ή να σκοτωθεί για να σώσει τον άλλο του γιο.

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012

ROA TV: 1η Μεραρχία Κοζάκων

Η 1η Μεραρχία Κοζάκων ήταν σοβιετική μεραρχία του γερμανικού στρατού κατά τον Β'ΠΠ. Ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1943, στο ανατολικό μέτωπο υπό τις διαταγές της Βέρμαχτ, αποτελούμενη κυρίως από Κοζάκους λιποτάκτες του στρατού των ιουδαιομπολσεβίκων. Το 1945 μεταφέρθηκε στα Waffen SS και μετά το τέλος του πολέμου διαλύθηκε.
Tο 1943 στάλθηκε στην Κροατία, ως οπισθοφυλακή ενός σώματος πάντσερ, που δρούσε εκεί. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου έλαβε μέρος σε μάχη κατά των Γιουγκοσλάβων, στη σημερινή Σερβία: στις 12 του μήνα, συνεπικουρούμενη από 15 πάντσερ, εισέβαλε στο χωριό Beočin, όπου βρισκόταν το αρχηγείο των αντιστασιακών. Κατόπιν μέρος της μεραρχίας χρησιμοποιήθηκε για την προστασία του σιδηροδρόμου που ένωνε το Ζάγκρεμπ και το Βελιγράδι. Το 1944, ολόκληρη πλέον η μεραρχία, γύρισε στη Κροατία. Το Δεκέμβριο του 1944 αντιμετώπισε και νίκησε τον κόκκινο στρατό, κοντά στην κροατική πόλη Pitomača. Μετά την ήττα αυτή, οι σοβιετικές δυνάμεις αποχώρησαν από την ευρύτερη περιοχή. Το 1945 η μεραρχία ενσωματώθηκε στο 15ο Σώμα Κοζάκων, που αριθμούσε συνολικά περίπου 25.000 άνδρες και αποτελούσε τακτική μονάδα της Βέρμαχτ, και όχι στα Waffen-SS όπως κατά καιρούς αναφέρεται λανθασμένα.
Στα τέλη του πολέμου, οι Κοζάκοι της μεραρχίας βρέθηκαν στην Αυστρία, όπου και παραδόθηκαν στα βρετανικά στρατεύματα. Αν και τους είχαν δοθεί εγγυήσεις ότι δε θα τους παρέδιδαν στους ιουδαίους της ΕΣΣΔ, μεταφέρθηκαν με τη βία στα χέρια των ιουδαιομπολσεβίκων σοβιετικών. Το γεγονός αυτό έμεινε γνωστό ως Προδοσία των Κοζάκων. Οι περισσότεροι στρατιώτες της μεραρχίας εκτελέστηκαν ως προδότες από το εβραιοκομμουνιστικό κτηνός.