ΟΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΝΤΟΝΜΕΔΩΝ

Ιστορία της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Αυτοκρατορίας (ΠΣΑ)

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Έχετε σκεφτεί ποτέ, ποιές θα ήταν οι συνέπειες για την Ελλάδα, εάν το κίνημα των κρυπτοϊουδάιων ντονμέδων είχε αποτύχει και η Τουρκία παρέμενε μία μουσουλμανική χώρα; Εκτός του ότι η εκστρατεία της Μικράς Ασίας θα είχε σίγουρα διαφορετική κατάληξη και σήμερα ίσως ο χάρτης της Ελλάδας να συμπεριλάμβανε και τις ακτές της Μικράς  Ασίας, είναι σίγουρο ότι η Τουρκία, ως μουσουλμανική χώρα, θα είχε μείνει έξω από τους δυτικούς οργανισμούς, το ΝΑΤΟ κ.λπ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εγείρει διεκδικήσεις εναντίον της Ελλάδας· και φυσικά δεν θα μπορούσε να εισβάλει στην Κύπρο. Όμως και στην μέση Ανατολή, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, αφού το Ισραήλ θα είχε στην περιοχή του μία ακόμη μουσουλμανική χώρα που θα ήταν εχθρικά κείμενη απέναντι του. Ας κάνουμε λοιπόν μία σύντομη σύνοψη της ιστορίας των ντονμέδων, γιατί όπως θα δούμε στην συνέχεια, υπάρχουν κάποιες νέες αποκαλύψεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Τον 17ο αιώνα εμφανίστηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία (στη Σμύρνη) ένας άνθρωπος φυσικά και μεταφυσικά διεστραμμένος: ο Shabbetai Zevi, Εβραίος ασκεναζί, του οποίου ο πατέρας προερχόταν από την Πάτρα. Στην νεανική του ηλικία μυήθηκε στα μυστικά του εβραϊκού οργιαστικού γνωστικισμού: Η σωτηρία επέρχεται μέσω της αμαρτίας. Ο μύστης πρέπει να γευθεί όλα τα αμαρτήματα.

Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, κατάφερε να φτιάξει ένα τεράστιο «μεσσιανικό» κίνημα κηρύττοντας τις δοξασίες του Γνωστικισμού και την κατάργηση κάθε παραδοσιακής θρησκείας. Πολλοί ραββίνοι πιστέψανε πως ήταν ο Μεσσίας που περίμεναν – και τον ακολούθησαν. Η Θεσσαλονίκη, η Σμύρνη και η Κωνσταντινούπολη εξελίχθηκαν στα σημαντικότερα κέντρα αυτού του μεσσιανικού/γνωστικού κινήματος. Τελικά ο Σουλτάνος ανησύχησε και έδωσε εντολή να συλληφθεί ο Shabbetai Zevi. Αυτός τότε ασπάστηκε το Ισλάμ, δίνοντας εντολή στους Ιουδαίους οπαδούς του να κάνουν το ίδιο αλλά μόνο εξωτερικά: «Από τα μέσα», μυστικά, θα παρέμεναν πιστοί στον μεσσιανικό γνωστικισμό που κήρυττε ο Shabbetai Zevi. Αυτό και έγινε· και οι Τούρκοι τους ονόμασαν dönme (πληθυντικός: dönmler [στα ελληνικά ντονμέδες]), δηλαδή αποστάτες. Περί το 1900 ζούσαν στη Θεσσαλονίκη περίπου 15.000 (!) ντονμέδες, χωρισμένοι σε τρεις τάξεις, τους Konyosos, τους İsmirli και τους Jakoblar (Jacobiti).

Αρά Παπιάν – Μερικές αποδείξεις για την καταγωγή του Κεμάλ.

Το ότι η πολιτική τάξη των περισσότερων χωρών του κόσμου έχει κρυπτο-εβραϊκή καταγωγή αποτελεί μυστικό μόνο για την κυρά Ματίνα της γειτονιάς μας, η οποία εκτός από τις στημένες «ειδήσεις» του κατεστημένου, τα μεξικάνικα σίριαλ και τις καινούριες φορεσιές και τα αμόρε των τηλεηρώων δεν γνωρίζει τίποτα άλλο.

Όμως έχουμε προσέξει ότι το γεγονός ότι ο Κεμάλ είναι εβραίος αμφισβητείται ακόμα. Γ’ αυτό κάναμε τον κόπο και μεταφράσαμε την εργασία ενός Αρμένη μελετητή ο οποίος μας παραθέτει στοιχεία, μερικά γνωστά αλλά και άγνωστα.

Κανένας γκοήμ δεν μπορεί να καταφέρει κάτι παρόμοιο, να είναι δλδ. «πατέρας» ενός ολόκληρου λαού και ιδρυτής ενός νέου κράτους, γιατί για να το καταφέρει κάποιος κάτι τέτοιο πρέπει να έχει «περιούσιες» ικανότητες, «περιούσιο» αίμα και «περιούσια» λεφτά.

Αρά Παπιάν

Διευθηντής κέντρου «Modus Vivendi»

Μερικές αποδείξεις για την καταγωγή του Κεμάλ.

Πληροφορίες ότι ο Μουσταφά Κεμάλ είναι ντονμέ [1] υπίρχαν πάντοτε. Αρχικά στις δημοσιεύσεις του τύπου αυτό στο παρελθόν πάντοτε αναφερόταν (Σημ ΓΕΝΟΣΕΛΛΗΝΩΝ – στις μέρες μας ο Ιαχβέ, για να προστατέψει τον λαό του και όπως μόνο αυτός ξέρει να κάνει έβαλε χέρι στους ανεξάρτητους «αναλυτές» και «δημοσιογράφους» σε όλο τον κόσμο). Για παράδειγμα στην πρώτη σοβαρή μελέτη για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο , ένα θαυμάσιο έργο 22 τόμων , της εφημερίδας The Times «History of the War», η οποία εκδόθηκε από το 1915 μέχρι το 1922, δεν αγνόησε το γεγονός αυτό. Γράφει : [2] «Mustafa Kemal, reported by some to be of Salonika Jewish descent, only joined the Nationalist movement openly in June, 1919» (Ο Μουσταφά Κεμάλ, όπως έχει αναφερθεί από μερικούς, εβραίος της Θεσσαλονίκης στη καταγωγή, εντάχθηκε ανοιχτά στο εθνικιστικό κίνημα μόνο τον Ιούνιου το 1919).

Άλλη αξιόπιστη έκδοση αυτή τη φορά στις ΗΠΑ, η The Literary Digest, το 1922 χαρακτήρισε τον Κεμάλ ως «ισπανικό εβραίο στην καταγωγή, ορθόδοξο μουσουλμάνο στη γέννηση και την ανατροφή» [3] («[a] Spanish Jew by ancestry, an orthodox Moslem by birth and breeding»).
Αυτές οι αναφορές του τύπου τότε δεν είχαν ανοίξει κάτι καινούριο. Ας δούμε και κάποιες άλλες πηγές.

Ο οργανισμός The Associated Press, αναφερόμενος στον μεγάλο βεζίρη της Τουρκίας, στην έκθεση του με την ημερομηνία 3 Ιουλίου του 1920 γράφει: [5] Mustafa Kemal, (Turkish nationalist leader) whom the great vizier presents as a Jew, was born a Turk and his parents were from Saloniki and were Deonmes, that is converts, as were the parents of Talat and Djavid (Ο Μουσταφά Κεμάλ (τουρκικός εθνικός ηγέτης), τον οποίο ο μεγάλος βεζίρης παρουσιάζει ως εβραίο, γεννήθηκε τούρκος και οι γονείς του ήταν από την Θεσσαλονίκη και ήταν ντονμέ, δηλ. αποστάτες, όπως οι γονείς του Ταλάτ [4] και του Ντζαβίντ).

Κωνσταντίνος Φωτιάδης: "Το ελληνικό κράτος είναι το πιο φιλοκεμαλικό στην Ευρώπη"

Εμείς μόνο μια ερώτηση έχουμε να κάνουμε στον αξιότιμο καθηγητή: βάση ποιόν κριτηρίων ονομάζετε αυτό το κράτος «ελληνικό»;

Ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης έχει διατελέσει λέκτορας στην Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ στην Ιστορία του Ελληνισμού της Ανατολής από τον 15ον αιώνα και εξής, αναπληρωτής καθηγητής της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Παιδαγωγικό Τμήμα Φλώρινας του ΑΠΘ, καθώς και μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Α’ Παγκόσμιου Συνεδρίου του Απόδημου Ελληνισμού. Ανάμεσα στα πολλά βιβλία του για τον Ποντιακό Ελληνισμό, ξεχωρίζει το 14τομο έργο του για την Ποντιακή Γενοκτονία, το οποίο παρόλη τη δέσμευσή της, η Ελληνική Βουλή αρνείται εδώ και χρόνια να το εκδώσει. Όμως, ο κ. Φωτιάδης δεν το βάζει κάτω «μέχρι να βρεθεί ένα πατριωτικό κοινοβούλιο για να το εκδώσει». Ανήμερα της 19ης Μαΐου, τον συναντήσαμε στα εγκαίνια της έκθεσης για την Ποντιακή Γενοκτονία στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

συνέντευξη στον Γιώργο Πισσαλίδη

Πόσοι κρυπτοχριστιανοί υπολογίζετε ότι υπάρχουν στον Πόντο;

Υπάρχουν πάρα πολλοί. Δεν μπορούμε να υπολογίσουμε με ακρίβεια. Είναι αδύνατο να έχουμε αριθμούς σε μια στρατοκρατική χώρα, όπου ο φόβος κυριαρχεί ακόμα και μέσα στο σπίτι.

Τι γίνεται με το θέμα των κρυπτοχριστιανών σήμερα;

Θα έλεγα ότι είναι ένα ανοικτό κεφάλαιο που είναι επίκαιρο και ζωντανό. Θα πρέπει μαζί με τους ελληνόφωνους μουσουλμάνους του Πόντου που είναι δυνατό όπλο της Ελλάδος απέναντι στην γειτονική χώρα που από το 1923 διεκδικεί και διεκδικεί, να έχουμε στο πλευρό μας το θέμα των ελληνοφώνων μουσουλμάνων και των κρυπτοχριστιανών. Και λυτρωτική σε αυτό το θέμα είναι η δήλωση του Ερντογάν ότι η συμπεριφορά του τουρκικού κράτους απέναντι στις μειονότητες ήταν άκρως φασιστική και ότι με αυτόν τον τρόπο χάθηκαν πάρα πολλοί.

Επιστολή του "Βενιζέλου" για τον "Κεμάλ" εις τον πρόεδρο απονομής των βραβείων "Νόμπελ" το 1932

ΟΙ ΔΥΟ "ΠΕΡΙΟΥΣΟΙΟΙ" ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ ΚΕΜΑΛ

Επιστολή του "Βενιζέλου" για τον "Μουσταφά Κεμάλ" εις τον πρόεδρο απονομής των βραβείων "Νόμπελ" το 1932, διά να του απονείμη το "Νόμπελ ειρήνης"

Έάν ακόμη μερικοί αμφιβάλλετε διά τήν έξαπάτησιν των Ελλήνων υπό του "Βενιζέλου", θα σας αντιγράψω την έπιστολήν την οποία έστειλε ό ίδιος εις τον πρόεδρο απονομής των βραβείων "Νόμπελ" τό 1932, διά νά απονείμη ή επιτροπή τό "Νόμπελ Ειρήνης", παρακαλώ, εις τον "Μουσταφά Κεμάλ", ό όποιος κατέσφαξε 2,5 εκατομμύρια Έλληνας και Αρμενίους.

Ό "Βενιζέλος", υμνεί τον "Κεμάλ":

«Κύριε πρόεδρε,

»Έπί επτά σχεδόν αιώνες όλη ή Έγγύς Ανατολή και ένα μεγάλο τμήμα τής Ευρώπης υπήρξαν τό θέατρο αιματηρών πολέμων, τών οποίων ή άντίχηση υπήρξε τεράστια. Ή οθωμανική αυτοκρατορία και τό απολυταρχικό καθεστώς τών σουλτάνων υπήρξε τό βασικό αίτιο. Ή υποταγή χριστιανικών λαών σέ έναν ζυγό αφόρητης καταπίεσης, οι θρησκευτικοί πόλεμοι του Σταυρού εναντίον τής Ημισελήνου, μέ μοιραία κατάληξη και οι αλλεπάλληλες εξεγέρσεις όλων αυτών τών λαών, πού ήλπιζαν στή χειραφέτηση τους, δημιούργησαν μία κατάσταση πραγμάτων πού θά παρέμενε μόνιμη πηγή κινδύνων όσο ή οθωμανική αυτοκρατορία διατηρούσε τήν πορεία πού είχαν χαράξει οι σουλτάνοι.