Γρηγόρη , δώσε μας μια σταγόνα από το Αίμα σου να μπολιάσουμε το αίμα μας.

      Ήταν 3 Μαρτίου 1957. Στα βουνά του Μαχαιρά, ο Γρηγόρης Αυξεντίου έδινε μαθήματα ηρωϊσμού, σ’ όλη την οικουμένη. Μέσα στο κρησφύγετό του έλεγε: “Αρκετή υπηρεσία πρόσφερα διδάσκοντας πως κρατάνε το όπλο και πολεμούν. Πρέπει όμως να τελειώσω διδάσκοντάς τους και πως να πεθαίνουν”.
      Ο αγώνας του Αυξεντίου δεν στηριζόταν σε στρατιωτική υπεροχή. Στηριζόταν στη νίκη στο ηθικό επίπεδο, μέσω της θυσίας του. Η θυσία, είναι μιά μορφή αγώνος, που αποτελεί αποκλειστικά προνόμιο των δυνατών φυλών και ανθρώπων με ανώτερη νευροψυχική δόμηση. Είναι η μορφή εκείνη συγκρούσεως που διαλέγουν λίγοι άνθρωποι, για να γίνουν φωτεινά παραδείγματα και στοιχείου περηφάνειας στους λαούς που ανήκουν. Είναι η μορφή αγώνος, που δόξασε τον Ελληνικό λαό μέσα στην Ιστορική του πορεία. Δεν υπάρχει άλλη φυλή, που να έκανε την μορφή αυτή συγκρούσεως, λάβαρο επιβιώσεως, θάρρους και ανδρείας.

      Η θυσία αποτελεί την μέθοδο της εμμέσου προσπελάσεως απ’ το  στρατιωτικό, στο ποιοτικά ανώτερο επίπεδο, στο ηθικό. Με την θυσία του ο Αυξεντίου δεν επεδίωξε βέβαια, άμεσα στρατιωτικά οφέλη. Αυτό που επεδίωξε ήταν η νίκη σε ένα άλλο επίπεδο, που ο εχθρός δεν εννοείται κάν ότι υπάρχει. Αν ο τρόπος της στρατιωτικής ήττας, που οδηγεί στην θυσία είναι τέτοιος, ώστε να συγκινήσει και να συναρπάσει με το θάρρος, τότε η νίκη έχει κερδιθεί από τους νικημένους…. Αυτό επεδίωξε ο Αυξεντίου, να κάνει τους νικητές νικημένους και τους νικημένους νικητές…. Και τα κατάφερε….         

                                        πηγή κειμένου

Μιχαήλ Γεωργάλλας, 31/12/1956: “Μάστρε μου, μάστρε μου, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλ..”

“Μάστρε μου, μάστρε μου, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλ..” Το αίμα έπνιξε τη λέξη “Ελλάς” στο λαιμό του. 

Γεννήθηκε στο χωριό Μαραθόβουνος, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 6 Νοεμβρίου 1936. Έπεσε ξημερώματα της 31ης Δεκεμβρίου 1956 στο χωριό Ζωοπηγή, της επαρχίας Λεμεσού, σε μάχη εναντίον πρακτόρων των Άγγλων. Γονείς : Θωμάς και Ελένη Γεωργάλλα. Αδέλφια : Μαρία, Γεώργιος, Δέσποινα, Γιάγκος, Ανδρέας, Σάββας, Ανδρεανή.

Ο Μιχαήλ Γεωργάλλας τελείωσε το δημοτικό σχολείο Μαραθόβουνου και ακολούθως το Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία και εργάστηκε για ένα μήνα στο Εμπορικό Επιμελητήριο. Ήταν δραστήριο μέλος των χριστιανικών μαθητικών ομάδων και εντάχθηκε στον αγώνα από το 1954. Με τις ηγετικές του ικανότητες και την αφοσίωσή του στα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη ενέπνεε τη νεολαία, πρωτοστατώντας στις διαδηλώσεις ως υπεύθυνος των μαθητών του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Αργότερα κατατάχθηκε στις ομάδες του εκτελεστικού Λευκωσίας και ανέπτυξε πλούσια δράση. Συνελήφθη για τη δράση του, καταδικάστηκε σε οκτάμηνη φυλάκιση και ύστερα κλείστηκε στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 δραπέτευσε μαζί με άλλους έξι κρατουμένους. Πρώτος αυτός, κρυμμένος πίσω από σανίδι, κατάφερε να κόψει τα συρματοπλέγματα και να ανοίξει έξοδο και για τους υπόλοιπους. Κατέφυγαν όλοι στην περιοχή Πιτσιλιάς και από εκεί ο Γεωργάλλας κατέληξε στο Παλαιχώρι, όπου συνενώθηκε με την ανταρτική ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου. Ο Αυξεντίου του ανέθεσε την οργάνωση αντικατασκοπίας στα χωριά Καννάβια, Όμοδος, Πλάτρες, Κλήρου, Κακοπετριά και Ευρύχου.

Κυριάκος Μάτσης, ο ήρωας!

Ο Κυριάκος Μάτσης, γιος αγροτών, γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1926 στο χωριό Παλαιοχώρι. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο του χωριού, πηγαίνει στο Γυμνάσιο της Αμμοχώστου, όπου διακρίνεται για την πνευματική και εθνική του δράση. Το 1946 πήγε στην Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει Γεωπονία. Διακρίνεται για την ρητορική δεινότητα των δημοσίων λόγων του. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, τον αποκαλεί «αηδόνι της Κύπρου», όταν τον ακούει να μιλά με πάθος για τ Κυπριακό σε κάποια φοιτητική εκδήλωση.

Τα κείμενά του – η σκέψη του

Έφηβος μαθητής, γράφει το 1944:

« Θα ριχτώ στον αγώνα. Θα πολεμήσω τίμια και παλληκαρίσια. Θ’; αγωνιστώ για το λαό. Τον βλέπω αμόρφωτο και θέλω να τον μορφώσω, τον βλέπω αδικημένο και θέλω να τον δικαιώσω …. «.

Στις 29 Ιουνίου 1945 με την ευκαιρία της αποφοιτήσεώς τους, ο Μάτσης προσφωνεί τους συμμαθητές του, λέγοντας και τα ακόλουθα:

« Ο κόσμος σήμερα, ύστερα από ένα αιματοκύλισμα, πλέει σε ένα πέλαγος ιδεολογιών και η νεολαία βρίσκεται μπροστά σε πραγματικό αδιέξοδο. Αλλά η Ελληνική νεολαία δεν θα βρεθή ποτέ σε μια τέτοια θέση. Μοναδική της ιδεολογία πρέπει να είναι η ιδεολογία της Ελλάδος, μοναδικό της σύμβολο η Ελληνική γαλανόλευκη, πάνω στην οποία βρίσκεται απεικονισμένο το πραγματικό ιδανικό του Έλληνα, πίστη του στην Πατρίδα και στην θρησκεία.

Ελληνόπουλα, ας κλείσουμε βαθειά στην ψυχή μας τα αθάνατα αυτά ιδανικά. Έχουμε χρέος ιερό να το κάνουμε αυτό.

Εμπρός, λοιπόν, ακρίτες των Εθνικών μας επάλξεων. Ας της δώσουμε το κάθε τι. Και την ζωή μας ακόμα. Γιατί αν πραγματικά μια φορά κανείς πεθαίνει, το να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα, θεία είναι η δάφνη …».

Τιμή στον ήρωα Κυριάκο Μάτση

Τιμή στον ήρωα Κυριάκο Μάτση που έπεσε για μια Κύπρο ελεύθερη και ενωμένη με την Ελλάδα.
Σήμερα Κυριάκο Μάτση αυτοί που με πλαστικές σημαιούλες καταθέτουν στεφάνια στη μνήμη σου , υποστηρίζουν τους προδότες που θέλουν να μεταλλάξουν το πρώτο προδοτικό κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης σε ένα δεύτερο πιο μοντέρνο κατακτητικό σύνταγμα που θα δίνει τη γη που πότισες με το αίμα σου , εσύ και οι άλλοι παμμέγιστοι ήρωες της ΕΟΚΑ , στους κτηνοτούρκους κατακτητές. 
Κυριάκο Μάτση , η θεία πρόνοια είθε να μας αξιώσει να ανταμωθούμε κάποτε στα Ηλύσια Πεδία και να έχουμε την τιμή να σε κοιτάξουμε στα μάτια γιατί δεν υποκύψαμε στους κατακτητές και τους προδότες. 
Φωτιά και τσεκούρι στους τουρκοπροσκυνημένους.
Μια μέρα θα μπούμε αρματωμένοι στο Δίκωμο και θα υψώσουμε τον ανδριάντα σου εκεί που άφησες την τελευταία σου πνοή για την Ελλάδα και την ελευθερία. 

Επιτελείο στήριξης υποψηφιότητος Λουκά Σταύρου
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

Η ιστορία που πλασάρει το προδοτικό ΑΚΕΛ μαζί με τους δεξιούς ομόσταυλούς του είναι ένα ψέμα!

       Ο Χριστόφιας , ηλιθίως ή στοχευμένα  (συμμορφούμενος στις αγγλικές εντολές;)  πέρυσι αποκάλεσε  το, τουλάχιστον απονενοημένο, πραξικόπημα της  15^ης Ιουλίου 1974, εισβολή της Ελλάδος! Αυτή του η ηλίθια δήλωση ( ή εντεταλμένη) στηλιτεύτηκε (πολύ ορθώς) από  όλο τον πολιτικό κόσμο της Κύπρου, διότι ήταν λανθασμένη νομικά και απαράδεκτη πολιτικά!
      Το 1974, 16 Ιουλίου, ο  Μακάριος , καταδιωγμένος από το επικρατήσαν πραξικόπημα, φεύγει από την Κύπρο και μέσω των Αγγλικών Βάσεων, με αγγλικό αεροσκάφος καταλύει στο Λονδίνο.
      Εκεί έχει  διαβουλεύσεις με την Αγγλική κυβέρνηση, στις οποίες διαβουλεύσεις συμμετέχει  και ο Τούρκος πρωθυπουργός ( ο πρωθυπουργός της Εισβολής)  Μπουλέτ Ετζεβίτ.
      Ο Μακάριος στις 19 Ιουλίου αναχωρεί από το Λονδίνο και μεταβαίνει  στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και καταγγέλλει την Ελλάδα ότι εισέβαλε στην Κύπρο. Χρησιμοποιεί τη λέξη « εισβολή» 7 φορές! Και όχι μόνο! Προειδοποιεί ότι από την «εισβολή» κινδυνεύουν και οι Τούρκοι που βρίσκονται στην Κύπρο !
      Κανείς μέχρι σήμερα πολιτικός των «Δημοκρατικών Δυνάμεων « είτε στην Κύπρο είτε στην Ελλάδα δεν καταδίκασε τις δηλώσεις του Μακαρίου! Αν τύχει δε να τους το αναφέρει κανείς,  υπεκφεύγουν με την «αποστομωτική απάντηση»  ότι ούτως ή άλλως οι Τούρκοι ήσαν ήδη έτοιμοι να εισβάλουν και δεν ανέμεναν το κάλεσμα Μακαρίου! Αποφεύγουν όμως να μας πούν ότι το κάλεσμα του Μακαρίου ήταν το νομικό τους άλλοθι, το οποίο για χρόνια ανέσυραν από την βαλίτσα τους και το άπλωναν στα μούτρα των διπλωματών, οσάκις εκείνοι έκαναν λόγο για παράνομη εισβολή των Τούρκων! Αποφεύγουν επίσης να πουν  ότι οι Τούρκοι ήσαν έτοιμοι για την εισβολή πολύ πριν τον Απρίλη του 1974! Ότι τόσο ο Μακάριος όσο και η Χούντα γνώριζαν για τις προετοιμασίες των Τούρκων από τον Απρίλιο, σύμφωνα με την κατάθεση του απόστρατου συνταγματάρχη του Ελληνικού Στρατού Αλέξανδρου! Ο δε Καραμανλής, μήνες πριν,  ανέμενε με αγωνία μια εθνική τραγωδία για να επανέλθει ως εθνοσωτήρας στην Ελλάδα!
      Αυτά και άλλα πολλά μπορεί να ανακαλύψει κάποιος αν εντρυφήσει με νηφαλιότητα  στα παρασκήνια της εισβολής  και εγκύψει με αντικειμενικότητα στα ντοκουμέντα!
      Η ιστορία που πλασάρει το προδοτικό ΑΚΕΛ μαζί με τους δεξιούς ομόσταυλούς του είναι ένα ψέμα!


Η ομιλία του Μακαρίου:

Συνέντευξη με τον μεγάλο αγωνιστή της ΕΟΚΑ Φώτη Παπαφώτη.

Συνέντευξη με τον μεγάλο αγωνιστή της ΕΟΚΑ Φώτη Παπαφώτη.

Εκτέλεση ακελικών προδοτών από την ΕΟΚΑ

Στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο (εκδόσεις «Θεμέλιο») ο Κάρολος Μαρξ αναφέρει επιγραμματικά: «οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα. Δεν μπορείς να τους πάρεις αυτό που δεν έχουν». Επιπλέον, ο Βλαντιμίρ Λένιν στο βιβλίο του «Η Προλεταριανή Επανάσταση και ο Αποστάτης Καούτσκι» (Εκδοτικός Οίκος του ΚΚΕ, «Σύγχρονη εποχή») αναφέρει ρητά: «ο σοσιαλιστής που θα πει ότι υπερασπίζεται την πατρίδα του είναι προδότης του σοσιαλισμού». Επιπρόσθετα, ο Κάρολος Μαρξ στο έργο του «Η Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας», η οποία αποτελεί τον πρόλογο και την εισαγωγή στο κυρίως έργο του «Το Κεφάλαιο» αναφέρει: «δεν είναι η συνείδηση του ανθρώπου που προσδιορίζει το «είναι του» (σημείωσή μας: δηλαδή την ύπαρξη του) αλλά το ταξικό του «είναι». Εν ολίγοις, η Μαρξιστική θεωρία του ιστορικού υλισμού, η οποία αποτελεί τον εφαρμοσμένο διαλεκτικό υλισμό, στην ιστορική πορεία και στην κοινωνική εξέλιξη θεωρεί ότι υπόβαθρο των πάντων είναι η ταξική πάλη και οτιδήποτε άλλο, όπως η τέχνη, η αισθητική, η συνείδηση, η θρησκεία, το Ιερό και το εθνικό φαινόμενο, αποτελούν απλώς εκδηλώσεις της ταξικής πάλης σε μια ιστορική στιγμή. Παίρνει δηλαδή ο Μαρξισμός ένα από τα ιστορικά φαινόμενα, όπως είναι η ταξική πάλη, και το αναγάγει σε υπόβαθρο και θεμέλιο όλων των άλλων ιστορικών και κοινωνικών φαινομένων μη εξαιρουμένου και αυτού τούτου του εθνικού φαινομένου.

Για το λόγο αυτό τα Κομμουνιστικά Κινήματα, μεταξύ των οποίων το ΚΚΕ και το ΑΚΕΛ, επέδειξαν διαχρονικά έκδηλη εχθρότητα απέναντι στην ιδέα του έθνους και έμπρακτη εναντίωση στα εθνικά συμφέροντα, επιδιώξεις και αγώνες. Χαρακτηριστική είναι η στάση του ΚΚΕ στο Μικρασιατικό και Μακεδονικό θέμα και η στάση του ΑΚΕΛ στο θέμα της ελληνικότητας της Κύπρου και απέναντι στον αγώνα της ΕΟΚΑ. Ειδικότερα, στο θέμα του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα η στάση του ΑΚΕΛ δεν ήταν μόνο απόρροια της ιδεολογίας του ιστορικού υλισμού αλλά, ίσως και κυρίως, λόγω της οργανικής εξάρτησης του ΑΚΕΛ μέχρι το 1960 από το Κομμουνιστικό Κόμμα Μ. Βρετανίας, το οποίο, όπως είναι ευρέως σήμερα γνωστό, ήταν πλήρως διαβρωμένο από την Ιντέλιτζενς Σέρβις και τις υπηρεσίες του Φόρειν Όφις.

Το ΑΚΕΛ, συνεπώς, κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ αποτέλεσε, δια μέσου του Βρετανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, τον μακρύ βραχίονα της Ιντέλιτζενς Σέρβις στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της βρετανικής αποικιοκρατίας. Η εναντίωση του ΑΚΕΛ στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ έλαβε πολλές μορφές. Από τη λοιδορία του Αγώνα (βλ. «ντρακατρούκες» «βαρελότα») έως την αποκάλυψη της ταυτότητος του Αρχηγού της ΕΟΚΑ αλλά ακόμα και ως την κινητοποίηση μεγάλων αριστερών μαζών, οι οποίες προέβαιναν σε επιθέσεις κατά μελών της ΕΟΚΑ, όπως αφαιρέσεις προσωπίδων, σχίσιμο φυλλαδίων, προπηλακισμούς και ξυλοδαρμούς. Χαρακτηριστική είναι και η δια λακτίσματος, από στέλεχος της ΠΕΟ (σημ ΓΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ: είναι η συντεχνιακή οργάνωση της κομμουνιστικής ΑΚΕΛ), ανατροπή του ποδηλάτου του ήρωα εθνομάρτυρα Μιχαήλ Καραολή, η οποία οδήγησε και στη σύλληψή του από τους Άγγλους.

ΕΟΚΑ και προδότες: Ο αγωνιστής και επίτιμος του ΚΕΑ κ. Χρήστρος Μητσίδης προκαλεί σε διάλογο το δημοσιογράφο της «Σημερινής»

Ο αγωνιστής και επίτιμος του ΚΕΑ κ. Χρήστρος Μητσίδης προκαλεί σε διάλογο το δημοσιογράφο της «Σημερινή» Μάριο Δημητρίου για την προδοτική στάση του ΑΚΕΛ προς την ΕΟΚΑ και ο δημοσιογράφος απαντά

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΗΤΣΙΔΗ

Αγαπητέ Μάριε, διάβασα στην εφημερίδα «Σημερινή» στην οποίαν αρθρογραφείς από ετών, το άρθρο σου της 5ης Απριλίου που για δεύτερη φορά αναφερόσουν στους ισχυρισμούς κάποιου Ανδρέα Έλληνα, που σε κείμενο του στη «Χαραυγή» της 1ης Απριλίου 2012 με τίτλο «Η ΕΟΚΑ, οι Άγγλοι και η Αριστερά», υποστήριζεν ότι ο λόγος που το ΑΚΕΛ δεν έλαβε μέρος στον ένοπλο αγώνα του 1955-59 ήταν διότι το εμπόδισε η ΕΟΚΑ.

Διαψεύδω με αδιάσειστα στοιχεία τον προαναφερόμενον ισχυρισμό του κ. Ά. Έλληνα, ο οποίος κατά την ταπεινή μου γνώμη με όσα παρέθεσεν στη «Χαραυγή» την 1ην Απριλίου δια την προδοτική του στάση κατά τον πανένδοξον εκείνον απελευθερωτικόν και αντιαποικιακόν μας αγώνα. Ιδού ακολούθως ζώσα η αλήθεια.

Ο υποφαινόμενος με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ ήμουν μαθητής στην Τετάρτη τάξη του Παγκύπριου Εμπορικού Λυκείου Λάρνακος, και δεν σας αποκρύβω ότι ανήκα στην αριστεράν παράταξη όπως και ο πατέρας μου. Πάντοτε όταν ήμουν στο χωριό μου την Άχνα Αμμοχώστου, τις ελεύθερες μου ώρες τις περνούσα στο σωματείο των παλιών συντεχνιών (ΠΕΟ), και όλοι οι φίλοι μου την περίοδο εκείνη σύχναζαν εκεί. Τον Οκτώβριο του 1955 λίγες μέρες πριν την ιστορική επέτειο του ΟΧΙ (της 28ης Οκτωβρίου), ήλθε στο σπίτι μου ένας πρώτος εξάδελφος της μάνας μου που ήταν στέλεχος της Π.Ε.Κ. και μου πρότεινε να απαγγείλω ένα ποίημα κατά τον εορτασμό της (28ης Οκτωβρίου) που έγινε στο προαύλιο της Εκκλησίας του χωριού μου. Απεδέχθην και σιγά – σιγά μετά παρέλευση μερικών μηνών μετά και από συμμετοχή μου και σε άλλες εθνικές εκδηλώσεις με ενέταξαν στις τάξεις της θρυλικής ΕΟΚΑ.

Θα πάρουμε ανηφοριά, θα βρούμε μονοπάτια… ΕΟΚΑ ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ ΚΥΠΡΟΥ ΤΑ ΒΟΥΝΑ !

Πιστοί στα αθάνατα ιδανικά, που μας κληροδότησαν οι ήρωες του Αγώνα της Λευτεριάς, το Σαββατόβραδο 31ης Μαρτίου δεν επιλέγουμε τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, αλλά θα πάρουμε ανηφοριά, θα βρούμε μονοπάτια… με λαμπαδηφορία στο χωριό Αγ. Ιωάννη της Θρυλικής Πιτσιλιάς.Εκεί, στον τομέα που έδρασαν αγωνιστές όπως ο Γρηγόρης Αυξεντίου, Κυριάκος Μάτσης,Στυλιανός Λένας, Ευαγόρας Παλληκαρίδης… Εκεί, που τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ έγραψαν χρυσά γράμματα στους δέλτους της ιστορίας και απέδειξαν πως τούτος ο τόπος ξέρει να πολεμά. Ελάτε μαζί μας να τιμήσουμε τον εθνικοαπελευθερωτικό-ενωτικό αγώνα της Κύπρου μας, με λαμπαδηφορία προς το βουνό, όπου στις 00.00 της 1ης Απριλίου οι κάτοικοι του χωριού θα σχηματίσουν φλεγόμενο το ΕΟΚΑ και θα ακολουθήσει σύντομος χαιρετισμός για το νόημα του αγώνα της ΕΟΚΑ-ΠΕΚΑ-ΑΝΕ.

Χώροι προσυγκέντρωσης για αυτοκινητοπομπή:
*Λευκωσία, ώρα 21.15 Υπεράγορα Μετρο
Ανδρέας 99121074

*Λεμεσός, ώρα 21.30 Αρτοποιείο Sunfresh κυκλικός κόμβος Αγ. Φύλας
Χριστόφορος 99291198

*Λάρνακα, ώρα 20.15 κυκλικός κόμβος Καλού Χωριού
Νικολέττα 99372307

ΕΘΝΙΚΗ ΕΓΕΡΣΙΣ

Ο τότε έφηβος και σήμερα ακόμη ρωμαλέος και μάχιμος επίτιμος του ΚΕΑ Χρήστος Μητσίδης αφηγείται! Σήμερα που μας κυβερνούν οι τότε προδότες, οι τουρκόφιλοι, οι αγγλόφιλοι!

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955

του Χρ. Μητσίδη,

Ο Κυπριακός Ελληνισμός εορτάζει σε δύο μέρες την έναρξη της άνισης ένοπλης εξέγερσης του, κατά της κραταιάς και πανίσχυρης τότε Αγγλικής Αυτοκρατορίας ζητώντας επιτακτικά την ελευθερία του.

Την ημέρα εκείνη μια φούχτα Έλληνες μέλη της Εθνικής Οργάνωσης Κυπριών Αγωνιστών (ΕΟΚΑ), μη ανεχόμενοι πλέον την σκλαβιά, υπό την ηγεσία του γιγαντόψυχου θρυλικού στρατηγού Γεώργιου Γρίβα άοπλοι σχεδόν, άρχισαν την επανάσταση και τα βαλαν με τις χιλιάδες του άριστα οργανωμένου και άρτια εξοπλισμένου στρατού των Άγγλων Αποικιοκρατών, που υποστηριζόταν από τους Τούρκους και τους Κομμουνιστές του Νησιού, (δηλαδή το ΑΚΕΛ που σήμερα, ώ εθνική δυστυχία, κυβερνά το Νησί) αξιώνοντας την αυτοδιάθεση και ΕΝΩΣΗ του με την μητέρα Ελλάδα.

Κατά τον Πανένδοξο και ανεπανάληπτο εκείνο αγώνα η θρυλική ΕΟΚΑ έγραψε με το αίμα των παιδιών της τις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας της Πατρίδος μας, και κατήγαγε υπέρλαμπρη νίκη στον στρατιωτικό τομέα, που δυστυχώς η τότε πολιτική ηγεσία μας καταβαραθρώνοντας τον Αγώνα, αντί της ΕΝΩΣΕΩΣ, που ήταν και ο στόχος, έλαβε την κολοβωμένη ανεξαρτησία με τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να κυβερνήσει η μωροφιλοδοξία και το κυπριακό κεφάλαιο.

Αναφέρω άνωθεν ότι η ΕΟΚΑ στον στρατιωτικό τομέα κατενίκησε τους Άγγλους και τους υποστηρικτές τους κατά τον επικό εκείνο αγώνα, και δεν είναι σχήμα λόγου αλλά είναι όλη η αλήθεια. Λέγω όλη η αλήθεια, διότι σαν ένοπλος μαχητής της ΕΟΚΑ με πλουσιότατη δράση το αποδεικνύω με το ακόλουθο γεγονός.

Τιμή και δόξα στον τραγουδιστή της λευτεριάς της Κύπρου, Εθνομάρτυρα Ευαγόρα Παλληκαρίδη

«Βγήκαν αντάρτες στα βουνά
της Κύπρου διαλεχτά παιδιά
της ΕΟΚΑ παλικάρια
της Ελλάδας τα καμάρια»

Στις 14 του φετινού Μάρτη (Μάρτης 2012) συμπληρώνονται πενήντα πέντε χρόνια από τότε που οι Άγγλοι αποικιοκράτες απαγχόνισαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας τον Ελληνοκύπριο έφηβο επαναστάτη, ποιητή και τραγουδιστή της λευτεριάς της Κύπρου ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ.
Οι Άγγγλοι δυνάστες της Κύπρου, ξετσίπωτοι εγκληματίες όντες, στέρησαν από ένα παιδί το εξαίσιο θαύμα της ζωής και τα ελληνική γράμματα, και γιατί όχι και την παγκόσμια λογοτεχνία, από ένα ταλέντο με ποιητικό κάλαμο γραφής αξιολογότατο και πολλά υποσχόμενο.
Ο Παλληκαρίδης ανήκει στη χορεία εκείνων που αποτόλμησαν να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα της δεσποτείας στο νησί του. Ζούσε με το όραμα να δει μια Κύπρο να διαφεντεύεται από το λαό της , λυτρωμένη από εφιαλτικούς εναγκαλισμούς ύποπτων προστατών. Οραματιζόταν μια Κύπρο ενωμένη με την Ελλάδα, μια Κύπρο που δε θα ήταν τόπος πρόσφορος για να επενδύουν οι ισχυροί της γης τα άνομα συμφέροντά τους.
Τους πόθους του λαού του τους έκαμε τραγούδι, σάλπισμα ξεσηκωμού, πολεμικό παιάνα.
Ο Παλληκαρίδης ήταν πατριδολάτρης και ελληνολάτρης μέχρι μυελού οστέων και πίστευε αταλάντευτα πως δεν είναι περαστικός και ανώνυμος , διαβατάρης και πλάνητας στα σταυροδρόμια της ιστορίας. Γι’ αυτό όταν σήμανε η στιγμή του μεγάλου ΝΑΙ και του μεγάλου ΟΧΙ στη φωνή της Πατρίδας, αντάλλαξε χωρίς δυσκολία και περιστροφές τη μαθητική περιβολή με το αντάρτικο αμπέχωνο και τη μαθητική ζωή με τη σκληρή παρτιζάνικη διαβίωση. Το κοντύλι, που τόσο καλά χειριζόταν, δεν τ΄απαρνήθηκε. Το κουβαλούσε πάντοτε στην αντάρτικη φαρέτρα του, γιατί γνώριζε πως ήταν βέλος πιο οξύαιχμο και τραυματικό από τα σιδηρά.

Να πάρουμε μια σταγόνα από το αίμα σου………..

Ήταν 3 Μαρτίου 1957. Στα βουνά του Μαχαιρά, ο Αυξεντίου έδινε μαθήματα ηρωϊσμού, σ’ όλη την οικουμένη. Μέσα στο κρησφύγετό του έλεγε:

 

“Αρκετή υπηρεσία πρόσφερα διδάσκοντας πως κρατάνε το όπλο και πολεμούν. Πρέπει όμως να τελειώσω διδάσκοντάς τους και πως να πεθαίνουν”.

 

Ο αγώνας του Αυξεντίου δεν στηριζόταν σε στρατιωτική υπεροχή. Στηριζόταν στη νίκη στο ηθικό επίπεδο, μέσω της θυσίας του. Η θυσία, είναι μιά μορφή αγώνος, που αποτελεί αποκλειστικά προνόμιο των δυνατών φυλών και ανθρώπων με ανώτερη νευροψυχική δόμηση. Είναι η μορφή εκείνη συγκρούσεως που διαλέγουν λίγοι άνθρωποι, για να γίνουν φωτεινά παραδείγματα και στοιχείο υπερηφάνειας στους λαούς που ανήκουν. Είναι η μορφή αγώνος, που δόξασε τον Ελληνικό λαό μέσα στην Ιστορική του πορεία. Δεν υπάρχει άλλη φυλή, που να έκανε την μορφή αυτή συγκρούσεως, λάβαρο επιβιώσεως, θάρρους και ανδρείας.

 

Η θυσία αποτελεί την μέθοδο της εμμέσου προσπελάσεως απ’ το στρατιωτικό, στο ποιοτικά ανώτερο επίπεδο, στο ηθικό. Με την θυσία του ο Αυξεντίου δεν επεδίωξε βέβαια, άμεσα στρατιωτικά οφέλη. Αυτό που επεδίωξε ήταν η νίκη σε ένα άλλο επίπεδο, που ο εχθρός δεν εννοείται κάν ότι υπάρχει. Αν ο τρόπος της στρατιωτικής ήττας, που οδηγεί στην θυσία είναι τέτοιος, ώστε να συγκινήσει και να συναρπάσει με το θάρρος, τότε η νίκη έχει κερδιθεί από τους νικημένους…. Αυτό επεδίωξε ο Αυξεντίου, να κάνει τους νικητές νικημένους και τους νικημένους νικητές…. Και τα κατάφερε….

 

Να πάρουμε μια σταγονα απο το αίμα σου,να καθαρίσουμε το δικό μας….

Να πάρουμε μια σταγόνα από το αίμα σου,να μπολιάσουμε το δικό μας….

Να πάρουμε μια σταγόνα από το αίμα σου,να βάψουμε το δικό μας…..

Nα μη μπορέσει ποτέ πια να το ξεθωριάσει ο φόβος….

 

Σταυραητέ του Μαχαιρά, ήρωα των Ελλήνων, το μπόλι σου δε χάθηκε….ποτέ δε θα χαθεί! Γονυπετείς υποκλινόμεθα στο μεγαλείο της θυσίας σου……

 

πηγή: http://triepsilites.wordpress.com

το είδαμε: http://ristorante-verona.blogspot.com

 

 

 

Η αναγνώριση του νεκρού Αυξεντίου από τον πατέρα του.

«Βγαλμένη από τα βάθη της ελληνικής ιστορίας» η περήφανη συμπεριφορά του πατέρα. Να μην τον δουν οι κατακτητές να κλαίει... Να πνίξει τον πόνο του πατέρα για να καμαρώσει τον αποτεφρωμένο ήρωα... Τότε που οι απλές οικογένειες, βαθιά θρησκευόμενες και πατριωτικές, γεννούσαν ακόμα το θαύμα στην Κύπρο μας... Μια τέτοια γέννησε και τον ήρωα της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου.

Για το μεγαλείο της ψυχής του ήρωα, αξίζει να αναφέρουμε την πολύωρη μάχη με τους πάνοπλους Άγγλους στρατιώτες που περικύκλωσαν το κρησφύγετό του και την ενσυνείδητη θυσία του. «Αρκετή υπηρεσία πρόσφερα διδάσκοντάς τους πως να κρατούν το όπλο και να πολεμούν» είχε πει κάποτε, «πρέπει όμως να τελειώσω διδάσκοντάς τους και πως να πεθαίνουν». Κι έτσι με το δικό του «Μολών Λαβέ» πέρασε στην ιστορία ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, τιμώντας το έθνος και την οικογένειά του.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ - ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ.......

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 26/2 ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΤΩΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΩΝ ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΜΑΧΑΙΡΑ ΓΙΑ το ετήσιο μνημόσυνο του ήρωα Υπαρχηγού της ΕΟΚΑ και πρώτου Κύπριου Εφέδρου Αξιωματικού Γρηγόρη Αυξεντίου. Μετά την τέλεση του μνημοσύνου θα ακολουθήσει τρισάγιο στον τόπο της θυσίας του ήρωα, στο κρυσφήγετό του. Ακολούθως η Παγκύπρια Ομοσπονδία Εφέδρων Αξιωματικών, σε συνεργασία με το Τμήμα Καταδρομών και ελικόπτερο της Εθνικής Φρουράς, θα προβούν σε αναπαράσταση της ιστορικής μάχης του Μαχαιρά. Η όλη τελετή θα ολοκληρωθεί με κατάθεση στεφάνων και τον Εθνικό Ύμνο.


H προσέλευση των θεατρίνων "πολιτικών" του ΔΗΣΥ κρίνεται άκρος ανεπιθύμητη. Η δυσωδία από την παρουσία οποιαδήποτε ναιναίκκου προσβάλλει την μνήμη του Ήρωα του Λαού μας. Στα καρναβάλια δίπλα στον αράπη "δήμαρχο" της Λεμεσού είναι η φυσική θέση τους. Εκεί θα υπάρχουν πολλοί μαζάνθρωποι για να τους χειροκροτούν.

Οι ψευδοόροι «Ελληνοκύπριοι» και «Τουρκοκύπριοι»

Ένα από τα πιο ισχυρά όπλα πολιτικής και εξουσίας είναι οι λέξεις. Οι λέξεις δημιουργούν στο μυαλό μας εικόνες άλλες πραγματικές και άλλες όχι. Όταν δε, μια λέξη χρησιμοποιηθεί για αρκετό καιρό χωρίς αμφισβήτηση του περιεχομένου της, παίρνει την μορφή πραγματικότητας, αλήθειας. Δύο τέτοιες λέξεις είναι οι «Ελληνοκύπριοι» και «Τουρκοκύπριοι».

Ας ξεκινήσουμε όμως από λίγο παλαιότερα:

- Πριν από περίπου 3.250 χρόνια στο νησί φτάνουν και το κατοικούν Αχαιοί.

- Πριν από περίπου 3.150 χρόνια και Δωριείς συμπληρώνουν τους Έλληνες κατοίκους της Κύπρου.

Στην Βικιπαίδεια υπάρχει και μία πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά που μπορεί να μας δώσει απόλυτα ξεκάθαρη εικόνα για την καταγωγή των Κυπρίων:

Ο Ηρόδοτος διασώζει μαρτυρία ότι μεταξύ του κυπριακού πληθυσμού, στις μέρες του, περιλαμβάνονταν απόγονοι Αθηναίων, Αργείων, Αρκάδων, Σαλαμινίων και άλλων αποίκων από διάφορα ελληνικά μέρη. Θα πρέπει ν’ αποδεχτούμε ότι, εκτός από τους Αχαιούς (Μυκηναίους), η Κύπρος δέχτηκε στη συνέχεια και άλλους αποίκους από διάφορα ελληνικά μέρη, γι’ αυτό και είναι επιτρεπτό, όταν μιλάμε για αποικισμό του νησιού από Αχαιούς, με τον όρο Αχαιοί να εννοούμε όλους τους Έλληνες, πράγμα που απαντά και στα Ομηρικά έπη, κι όχι μόνο τους Μυκηναίους.

Το νησί της Κύπρου, όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα αποτέλεσε μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και λίγο αργότερα από την Κωνσταντινούπολη το κατέλαβαν οι Οθωμανοί (1571 – 1878 μ.Χ.) για να το παραχωρήσουν στους Βρετανούς μέχρι την ανακήρυξη του ως ανεξάρτητου κράτους.

Και βέβαια εδώ υπάρχουν δύο θέματα: H κυπριακή κρατική οντότητα και το γεγονός ότι η Κύπρος είναι Ελλάδα.

Προφανώς, για λόγους πολιτικούς, οικονομικών συμφερόντων κλπ στην Κύπρο επεβλήθη να μην ενωθεί ποτέ με την Ελλάδα αυτό όμως δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Πολλά Ελληνικά νησιά και ενώθηκαν με την μητέρα Ελλάδα πρόσφατα και ορισμένα εξ αυτών για κάποια περίοδο υπήρξαν και ως «αυτόνομα κράτη». Αυτό όμως δεν αλλάζει κάτι. Μιλάμε πάντα για περιοχές ελληνικές από τα βάθη της αρχαιότητας.

Για να μην χαθούμε όμως στην ιστορία, ας κάνουμε την παραδοχή ότι εκτός των Ελλήνων κατοίκων του νησιού προστέθηκαν και Τούρκοι (οι περισσότεροι εξ αυτών άποικοι που μετέφερε η Τουρκία τις τελευταίες δεκαετίες προκειμένου να αλλάξει την πληθυσμιακή σύσταση της Κύπρου.

Τι δημιουργεί λοιπόν αυτό; Ξεκάθαρο: Ένα ελληνικό νησί στο οποίο βρίσκονται οι Έλληνες κάτοικοι του και οι Τούρκοι έποικοι του.

Για να φτάσω λοιπόν εκεί από όπου ξεκίνησα. Τι είναι οι όροι «Ελληνοκύπριοι» και «Τουρκοκύπριοι»;

9/1/2012. Φώτης Παπαφώτης: Ανοικτή επιστολή προς τους Αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ.

Γράφει ο Φώτης Παπαφώτης, Tομεάρχης ΕΟΚΑ Kαρπασίας

Φίλτατοι Συναγωνιστές!

Σήμερα, 29 Ιανουαρίου 2012, τελείται στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Λεμεσό το 38ο ετήσιο Μνημόσυνο του Αρχηγού μας. Μετά το θρησκευτικό Μνημόσυνο θα πορευθούμε στον Τάφο του Άξιου Τέκνου του Έθνους όπου θα τελεστεί Τρισάγιο, θα ακολουθήσει ομιλία και θα γίνει κατάθεση στεφάνων από επίσημους και εκπροσώπους σωματείων και οργανώσεων. Θα χειροκροτήσουμε. Θα ζητωκραυγάσουμε. Και ικανοποιημένοι και υπερήφανοι για τη συμμετοχή μας, θα αποχωρήσουμε για το σπίτι μας με τη συνείδησή μας ήσυχη ότι κάναμε το καθήκον μας όπως η Εθνική μας συνείδηση μας υπαγορεύει!… Και θα συνεχίσουμε τη θλιβερή ΑΠΡΑΞΙΑ μας για σωτηρία της Πατρίδας μας από το Τουρκικό Εκτελεστικό Απόσπασμα στο οποίο την οδηγούν οι ΟΛΕΤΗΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ μας!…

Φίλτατοι Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες!

Γιατί αγωνιστήκαμε; Μήπως για να κάνουμε μνημόσυνα του Αρχηγού μας και των συναγωνιστών μας; Μήπως αγωνιστήκαμε για να παραδώσουμε τα παιδιά μας και την πατρίδα μας στην Τουρκική  Σκλαβιά που είναι χειρότερη από την Αγγλική – αφού η Τουρκική θα μας εξαφανίσει Εθνικά;

Όχι φυσικά! Αγωνιστήκαμε, μαρτυρήσαμε, θυσιάσαμε τα πάντα για να ελευθερώσουμε την Πατρίδα. Τότε γιατί δέσαμε τα χέρια και με την ΑΠΡΑΞΙΑ μας επιτρέπουμε στους ΟΛΕΤΗΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ να μας οδηγούν από εξευτελισμό σε εξευτελισμό  και από προδοσία σε προδοσία;  ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΟΛΕΤΗΡΕΣ βρίσκονται στην τελευταία φάση της ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥΣ. Αν τους επιτρέψουμε να ολοκληρώσουν το μακάβριον έργο τους είμαστε άξιοι της ΑΠΡΑΞΙΑΣ μας και ΑΝΑΞΙΟΙ του Αγώνα μας.

Φίλτατοι Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες!

Ας ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ! Έστω και τώρα! Την τελευταία στιγμή! Γιατί αργότερα θα είναι ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!.. Μπορούμε ακόμα και τώρα να ανακόψουμε την Πορείαν Ολέθρου. Και να υποχρεώσουμε τους ΟΛΕΤΗΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΤΡΙΜΜΕΝΟΙ να στοιχηθούν στις Τάξεις του Απελευθερωτικού Αγώνα από την Τουρκική Κατοχή.
Φίλτατοι Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες!

Είναι επιτακτικό καθήκον των Αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ  από την Ηγεσία των Συνδέσμων, να αναλάβει, επιτέλους, ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΕΣ, και να θέσει τους Αγωνιστές επικεφαλής μιας Ακαταμάχητης Πανστρατιάς του Λαού μας για την Λευτεριά του Νησιού μας. Αν αρνηθεί, αναλάβετε ΕΣΕΙΣ τα ΗΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. Αυτό θα είναι και το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ  του Αρχηγού μας στο οποίο και θα ευαρεστηθεί. Αυτό το Μνημόσυνο θα του αναπαύσει τη ψυχή.

[Πηγή]
το είδαμε στο: http://ellas2.wordpress.com

Ο αγωνιστής Χρήστος Μιτσίδης αποτίει φόρο τιμής στον Αρχηγό του!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ Ο ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ο Κυπριακός Ελληνισμός τιμά και πάλιν σήμερα τον θρυλικόν Αρχηγόν της ΕΟΚΑ αείμνηστον γενναίον και γιγαντόψυχον Στρατηγόν Γεώργιο Γρίβα ΔΙΓΕΝΗ, αποτίωντας έτσι ελάχιστον φόρον τιμής και ευγνωμοσύνης προς τον ελευθερωτήν της ιδιαιτέρας μας Πατρίδος Ελληνικής Κύπρου και ιδρυτήν της Εθνικής Φρουράς.

Τιμώντας και εγώ το άξιον τέκνον της πατρίδος, τον ανεπανάληπτον και πανένδοξον αρχηγόν μου κατά τον απελευθερωτικόν μας αγώνα και τον ιδρυτήν και Διοικητή μου στην Εθνική Φρουρά κατά τα πρώτα στάδια της ιστορίας της, νοιώθω απόλυτα την ανάγκη όπως αναφέρω λίαν περιληπτικά μέρος από την συμμετοχή του σε όλους τους αγώνες της Πατρίδος που αποτελούν τις πλέον ένδοξες σελίδες της ιστορίας του Ελληνισμού κατά τον περασμένον αιώνα. Ιδού ακολούθως ζώσα η αλήθεια.

1.Ο Γεώργιος Γρίβα νεαρός ανθυπολοχαγός του Ελληνικού Στρατού έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1913-1922. Έλαβε μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία όπου και ανδραγάθησε παίρνοντας σωρεία τιμητικών διακρίσεων και παρασήμων!

2.Έλαβε μέρος στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως επιτελάρχης μεγάλης μονάδος και διακρίθηκε, λαβών και πάλιν σωρείαν τιμών.

3.Απέτρεψε την Κομμουνιστικοποίηση της Ελλάδος μετά την λήξη του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, συντρίβοντας την επίθεση των συμμοριτών στο Θησείο (είναι γι΄ αυτό που δεν τον χώνεψε ποτέ το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου και σημερινό ΑΚΕΛ-Νέες δυνάμεις!!).

Μάρκος Δράκος: “Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία”

Αγνή και μεγάλη μορφή ο Μάρκος Δράκος, κράτησε περήφανα τα ελληνοχριστιανικά ιδανικά που του μεταλαμπάδευσε η οικογένειά του, αψηφούσε κάθε κίνδυνο ακόμη και το θάνατο, και ριχνόταν μέσα στη φωτιά με πάθος για την ιδέα της Ένωσης με την Ελλάδα. Δεν πτοήθηκε από φυλακίσεις και βασανιστήρια, αντίθετα έζησε ώρες απόλυτης λευτεριάς στο αντάρτικο, στήνοντας ενέδρες, περιγελώντας το θάνατο ως την ημέρα που η προδοσία στάθηκε αφορμή της θυσίας του. Aπό μικρό παιδί διακρινόταν την αρετή του και για την πίστη του στο Θεό και την Ελλάδα. Πριν και μετά από κάθε μάχη έκανε την προσευχή του, διάβαζε και ανέλυε στους συναγωνιστές του την Αγία Γραφή.

Ο Μάρκος Δράκος με το ψευδώνυμο «Λυκούργος» ήταν η προσευχόμενη προσωπικότητα του Αγώνα. Κατά τις δύσκολες στιγμές της Οργάνωσης, γονάτιζε σε μια σκοτεινή γωνιά του κρησφύγετου και προσευχόταν στο Θεό. Τα παλικάρια του τον λάτρευαν. Τον είχαν για πρότυπό τους. Σαν τον καλό Σπορέα έσπερνε στις ψυχές τους τον καλό σπόρο, την Αλήθεια του Χριστού. Αγωνιζόταν με την προσευχή και με το άψογο παράδειγμά του βοηθούσε τα παλικάρια του να γίνουν ηθικές προσωπικότητες.

Ο Μάρκος Δράκος γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1932 στη Λεύκα. Τελείωσε το Δημοτικό σχολείο της Λεύκας και ήταν πρώτος σε όλα τα μαθήματα. Το 1950 αποφοίτησε από την Εμπορική Σχολή Σαμουήλ. Στη ψυχή του φώλιαζε πάντα το όραμα της ελευθερίας, χαρακτηριστικό δε τούτου ήταν και το ποίημα που έγραψε όταν ήταν στην Δ΄ τάξη, με τίτλο «Κύπρος», στο οποίο πρόβλεπε το ξεσηκωμό του 1955 για αποτίναξη του αποικιακού ζυγού. Όπως τόνιζε:

Μια λαμπρόφωτη όμως ημέρα,
που κι αυτή για πολύ δεν αργεί,
θα χυμήξουμε όλοι αντάμα
και θα πούμε το ζειν ή θανείν.

Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, ο Δράκος προσλήφθηκε ως λογιστής στην Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία και το 1952 έγινε μέλος της Παγκύπριας Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας, που λόγω των εθνικών της προσανατολισμών, ο τότε Βρετανός Κυβερνήτης της Κύπρου Ρόναλντ Άρμιτεϊτζ, έκλεισε τα κεντρικά της γραφεία. Αυτό, όμως, δε στάθηκε εμπόδιο για συνέχιση της δράσης της οργάνωσης, με μπροστάρη το Δράκο. Το 1953 ο ήρωας έγινε μέλος της ΣΕΚ, γεγονός που οδήγησε στην παραίτησή του από την ΕΜΕ. Την ίδια χρονιά, έγιναν πολλές αντιβρετανικές εκδηλώσεις απ’ αφορμή τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ. Πιο εντυπωσιακή ενέργεια, ήταν η πρόκληση βλάβης στον ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό Δεκέλειας, εξαιτίας της οποίας η Λευκωσία βυθίστηκε για ώρες στο σκοτάδι. Επικεφαλής της ομάδας που έκανε το σαμποτάζ ήταν ο Δράκος.

Τον επόμενο χρόνο, ο Μάρκος Δράκος μυήθηκε στην ΕΟΚΑ, μαζί με άλλα στελέχη της ΣΕΚ, η οποία, στη συνέχεια, απετέλεσε φυτώριο αγωνιστών. Τη συμμετοχή του στην Οργάνωση, ο ήρωας την κράτησε μυστική από την οικογένειά του, μέχρι που αναγκάστηκε να αποκαλυφθεί στη μητέρα του Δέσποινα, η οποία, μετά από αρκετή προσπάθεια, συγκατάνευσε και του έδωσε την ευχή της.

Ο Διγενής επιλέγει τον Μάρκο ως τον πρώτο που θα έδινε το σύνθημα για την έναρξη του Αγώνα της ΕΟΚΑ. Ο Δράκος ηγήθηκε τη νύκτα της 31ης Μαρτίου 1955 ομάδας της ΕΟΚΑ, με την επωνυμία «Αστραπή», η οποία ανατίναξε με απόλυτη επιτυχία την Κυπριακή Ραδιοφωνική Υπηρεσία, το μετέπειτα ΡΙΚ, που ήταν το μοναδικό ραδιόφωνο στην Κύπρο. Μαζί του, οι αγωνιστές Μίκης Φυρίλλας, Παναγιώτης Παπαναστασίου, Αρέστης Χειλίδης και Παύλος Ευτυχίου και οδηγός του αυτοκινήτου που τους μετέφερε ο Γεώργιος Ζεβεδαίος.

Ισραηλινοί επιχειρηματίες προχωρούν στην αγορά ακίνητων περιουσιών στα κατεχόμενα, με χρήματα που τους εξασφαλίζει η ισραηλινή κυβέρνηση

      Ισραηλινοί επιχειρηματίες προχωρούν στην αγορά ακίνητων περιουσιών στα κατεχόμενα, με χρήματα που τους εξασφαλίζει η ισραηλινή κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας ως μεσάζοντα πρόσωπα, Τουρκοκύπριους δικηγόρους, αναφέρει σήμερα, Τετάρτη, η εφημερίδα «Χαμπερντάρ» επικαλούμενη αξιόπιστες πληροφορίες. Και τούτο, με φόντο την πρόσφατη υπογραφή δύο σημαντικών αμυντικών συμφωνιών μεταξύ του υπουργού Άμυνας του Ισραήλ, Εχούντ Μπαράκ και του Κύπριου ομολόγου του, Δημήτρη Ηλιάδη, δημιουργεί εύλογες υποψίες ότι το Τελ Αβίβ παίζει διπλό ρόλο σε σχέση με την Κύπρο. Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, οι Ισραηλινοί επιχειρηματίες συνεργάζονται κυρίως με 6 Τουρκοκύπριους δικηγόρους, ιδρύουν και εγγράφουν στο ψευδοκράτος εικονικές εταιρείες τις οποίες χρησιμοποιούν για την αγορά ακίνητων περιουσίων στα κατεχόμενα με σκοπό την ανέγερση πολυτελών επαύλεων. Μέχρι σήμερα, προστίθεται, οι Ισραηλινοί έχουν προχωρήσει στην αγορά ακίνητων περιουσιών στα κατεχόμενα χωριά Κώμη Κεπήρ, Καλογραία, Ακανθού, Καρπασία, Ριζοκάρπασο, Γιαλούσα και Λιβερά.

      Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σχέδιο - όπως το αποκαλεί - εφαρμόζεται μετά το 2004 και το κράτος του Ισραήλ έχει διορίσει και Ραβίνο στα κατεχόμενα, τον Χαγίμ Αζίμοβ, και ότι.... πολυτελής έπαυλη μετατράπηκε σε συναγωγή στην Λάπηθο στην είσοδο της οποία υπάρχει επιγραφή στα εβραϊκά.

      Η εφημερίδα υποστηρίζει, ότι σύμφωνα με την «Πεντάτευχο», η Κύπρος αποτελεί μέρος των εδαφών της Γης της Επαγγελίας, υπογραμμίζοντας ότι οι Ισραηλινοί αγοράζουν ελληνοκυπριακές ακίνητες περιουσίες στα κατεχόμενα και παράλληλα αναζητούν τον Ελληνοκύπριο παλαιό κάτοχο της περιουσίας στον οποίο καταβάλλουν χρηματικό ποσό για την περιουσία, ώστε να μην αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε πρόβλημα.

*Αξίζει να σημειωθεί, ότι τα κατεχόμενα έχουν χαρακτηριστεί από Τουρκοκύπριους ως «Βασίλειο του Ισραήλ»!