Σκέψεις στο κατώφλι του νέου έτους: Υπερβαίνοντας “εθνοκοινωνικά” τη διαίρεση “δεξιά-αριστερά”

68 χρόνια έχουν περάσει από την λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 45 χρόνια από τον Μάη του ’68 και 40 από την επιβολή στην Ελλάδα της μεταπολιτευτικής κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» και, καθώς φαίνεται, οι δυνάμεις που επεκράτησαν και διαμόρφωσαν το υπάρχον Σύστημα εξουσίας έχουν οδηγήσει στην διαμόρφωση ενός ιδιάζοντος (μεταμοντέρνου) καπιταλισμού στον οποίο, ενώ η καθεστωτική πολιτική εξουσία ασκείται κυρίως από την «Δεξιά», στην «Αριστερά» έχει «ανατεθεί» να ασκεί μια ιδιότυπη πολιτιστική δικτατορία. Το Σύστημα είναι πράγματι δικέφαλο!
Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, η μεταεμφυλιοπολεμική «εθνικόφρων» Δεξιά κατέρρευσε με τα γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο που οδήγησαν στην επιβολή του νέου «δημοκρατικού» καθεστώτος, η κρίση του Συστήματος υπήρξε ωστόσο ακόμα πιο έντονη και οι συσχετισμοί δυνάμεως εντός του καθεστώτος αρκετά σύνθετοι και αντιφατικοί, αφού σε αντίθεση με την πρόσφατη ιστορία άλλων χωρών, στην μεταπολιτευτική Ελλάδα ακόμα και η οικονομική εξουσία έφτασε να συνδεθεί σε μεγάλο βαθμό με την Αριστερά – π.χ. Κόκκαλης, Μπόμπολας, κ.λπ. Είναι χαρακτηριστική η εξέλιξη στα μεγάλα συγκροτήματα τύπου, στις εφημερίδες, τα κανάλια, στους εκδοτικούς οργανισμούς, στα πανεπιστήμια, την τέχνη κ.ο.κ.. Από τη μία πλευρά προωθείται ο οικονομικός φιλελευθερισμός και από την άλλη οι σάπιες ψευδο-ελευθεριακές «αξίες» της Αριστεράς. Αμφότερες οι διαδικασίες προέρχονται βεβαίως από τη μεγάλη μήτρα της Αριστεράς. Ακόμα και στην θεωρούμενη ως συντηρητική φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Καθημερινή», ξεκινώντας από τον νυν διευθυντή (Παπαχελά) ή τον πρώην διευθυντή (Καρκαγιάννη) και φθάνοντας μέχρι τον τελευταίο αρθρογράφο, σχεδόν άπαντες οι συντάκτες και συνεργάτες – αν όχι όλοι – προέρχονται από την Αριστερά και συχνότατα την εξωκοινοβουλευτική, ενώ ορισμένοι εξακολουθούν να παραμένουν σε αυτή!
Κρίσιμο σημείο παρατηρήσεως είναι ότι τόσο η (νέο-)φιλελεύθερη Δεξιά όσο και η «ελευθεριακή» Αριστερά, παρά τις όποιες επιφανειακές μικροδιαφορές τους, ταυτίζονται απολύτως σε ένα φάσμα συναφών ειδοποιών ιδεολογικών ζητημάτων: στην απόρριψη του εθνικισμού, στην αποδοχή της παγκοσμιοποίησης, του πολυπολιτισμού, του πολυφυλετικού μπασταρδέματος, στη λογική της προνομιακής υπεράσπισης των «δικαιωμάτων» των «μειονοτήτων» και βεβαίως στην μεταναστολαγνεία, στην καταδίκη του «ρατσισμού», στην αποδοχή της ελευθεριότητας των ηθών, την απόρριψη κάθε εννοίας θρησκευτικότητος και, τελευταίως, και στη προβολή μιας «λάιτ» ψευδο-οικολογίας. Βέβαια, έρχονται σε αντιπαράθεση σε ορισμένα άλλα ζητήματα (κοινωνική προστασία, μισθοί), αλλά, στην καθημερινότητα των χωρών της Δύσης, αυτή η αντίθεση είναι μάλλον ήσσονος σημασίας σε σύγκριση με τα σημεία ταύτισής τους, αφού οι κοινωνικές αντιθέσεις αμβλύνονται εξαιτίας της παρουσίας των λαθρομεταναστών και της «εξαγωγής» της βιομηχανικής δραστηριότητος στον Τρίτο Κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικές οι διαφορετικές αντιδράσεις απέναντι στην παγκοσμιοποίηση στην Ευρώπη, το Ισλάμ, τη Λατινική Αμερική. Όσον αφορά την Ευρώπη είναι πρόσφατο το παράδειγμα της Ιταλίας. Στη χώρα αυτή το ζήτημα επικεντρώνεται στο μεταναστευτικό και τείνει να εκφραστεί από μια Δεξιά – λαϊκιστική ή ακραία – συχνά φιλοαμερικανική και αντιμουσουλμανική. Η σημερινή Αριστερά είναι καθ’ ολοκληρίαν σχεδόν εκτός του πολιτικού παιγνιδιού, αφού έχει πλήρως αποδεχτεί τους πολιτιστικούς και πολιτικούς κώδικες της πολυπολιτισμικότητος και του πολυφυλετισμού ως οραμάτων της «νέας ανοιχτής κοινωνίας», εντούτοις εξακολουθεί να ηγεμονεύει (όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα) στα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, την τέχνη. Εκφράζονται βέβαια κατά καιρούς κάποιες σποραδικές επισημάνσεις της κραυγαλέας αντινομίας: η «Αριστερά» προφανώς δεν εκφράζει πλέον την αντίδραση των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στον καπιταλισμό, αλλά αποτελεί έκφραση ενός είδους ηγεμονίας των αριστερών ψευτοδιανοούμενων επί τα των προδομένων λαϊκών στρωμάτων. Και αν στο παρελθόν αυτή η οιονεί συμμαχία μπορούσε να έχει και ορισμένες θετικές διαστάσεις και κατακτήσεις, στον όψιμο μεταμοντέρνο αμερικανοσιωνιστικό καπιταλισμό η όποια συμμαχία έχει πλήρως διαρραγεί. Η σύγχρονη Αριστερά έχει παύσει να εκπροσωπεί, έστω και τυπικώς, τα λαϊκά και εργατικά στρώματα των ευρωπαϊκών λαών.
Στη Λατινική Αμερική απ΄ την άλλη, η αντίδραση ενάντια στην παγκοσμιοποίηση προσλαμβάνει πιο επαναστατικό χαρακτήρα εξαιτίας της υφής των προβλημάτων, δηλαδή της απόπειρας εξόδου από την αμερικανική εξάρτηση. Γι’ αυτό ως κύρια αιχμή προβάλλει η αντιϊμπεριαλιστική και αντιαμερικανική διάσταση. Δεδομένης δε της προϊστορίας της Λατινικής Αμερικής και της κοινής πολιτισμικής παράδοσης με τη Δύση, ανάλογες εκφράσεις κοινωνικού ριζοσπαστισμού εκφράζονται αναγκαστικά μέσω πολιτικών παραλλαγών με κατά βάσιν αριστερίζοντα χαρακτηριστικά.
Στον μουσουλμανικό κόσμο, τέλος, η αντίδραση λαμβάνει κυρίως την μορφή του ριζοσπαστικού και φονταμενταλιστικού Ισλάμ.

Η ελληνική ιδιαιτερότης

Η Ελλάδα δεν είναι μια τυπική δυτική χώρα. Ως προς την μορφή και το βαθμό της κατανάλωσης φαίνεται δυτική χώρα, αλλά, ταυτοχρόνως, ως προς την ανύπαρκτη βιομηχανική και αγροτική της παραγωγή, αποτελεί παρασιτική και δυσώδη απόφυση της Δύσεως, γεωπολιτικώς δε, αποτελεί χώρα στη μεθόριο μεταξύ της Δύσεως και της Ευρασιατικής περιοχής.

περισσότερα εδώ

ΣΤΟΝ ΙΣΤΟ ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ

Αν ανοίξετε μία εγκυκλοπαίδεια στο λήμμα Νίκος Πουλαντζάς θα διαβάσετε: Έλληνας θεωρητικός του μαρξισμού, υποστηρικτής του ευρωκομουνισμού και ρεφορμιστής. Με δράση εις Παρισίους καθώς και στην Ελλάδα στο ΚΚΕ εσωτερικού. Εν ολίγοις ένας από τους προδρόμους της νέας αριστεράς στην Ελλάδα, από την οποία προήλθε και ο Σύριζα. Πώς το’παμε αυτό; Έλληνας; Στο Ιουδαϊκό περιοδικό Χρονικά (αρ.τεύχους. 225, 2010 διαβάζουμε: «Σε χρονικό της Μονής του Ντέγκουλου αναφέρεται πως τον 13^ο αιώνα η οικογένεια Πουλαντζά τηςΤσίμοβας (Αρεόπολης) ήταν ισραηλιτικού θρησκεύματος, ενώ υπήρχε στο χωριό Τρύπη ερειπωμένο κτίριο με εβραϊκές   επιγραφές, οι οποίες καταστράφηκαν επί δικτατορίας της 4^ης  Αυγούστου.». Κοιτάζω και την εφημερίδα H Φωνή της Μάνης και το επιβεβαιώνει. Ο Ιουδαίος λοιπόν Πουλαντζάς στο Παρίσι, ως γνήσιος... διεθνιστής, δεν παντρεύεται μία Γαλλίδα, μία Ελληνίδα, μία Γερμανίδα, αλλά την επίσης Ιουδαία συγγραφέα και φεμινίστρια Annie Leclerc. Στην Ελλάδα υπάρχει και το Ινστιτούτο Πουλαντζά το οποίο αναφέρει πως: «…..αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη της Εταιρείας Πολιτικού Προβληματισμού “Νίκος Πουλαντζάς”, που ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1997 με πρωτοβουλία του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου (σήμερα Συνασπισμός της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας).» Και φυσικά συνεχίζει αναλύοντας το «κοινωφελές» έργο του...



Όμως στο ίδιο τεύχος του Περιοδικού Χρονικά υπήρχαν και άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, όπως  οι  παρακάτω: «….υπάρχουν πολλά εβραϊκής προέλευσης προσωπικά ονόματα, όπως Σαμπάτης (Σαμπεθάι), Αβράμης (Αβραάμ), Δάβος (Δαβίδ), Αρώνης (Ααρών), Λεβής (Λεβύ) καθώς και Μπενιζέλος (Μπεν Ζελόν), ίσως και Αλαφούζος. Φυσικά πολλά από τα προαναφερθέντα ονόματα δεν χρησιμοποιούνται πλέον ως προσωπικά, έχουν όμως επιβιώσει σε επώνυμα, όπως Βρεττάκος, Καλαποθάκος, Αβραμάκος, Δαβάκης, Λεβέας κ. ά. Από το Μπενιζέλος εξ άλλου και συγκεκριμένα από τον Μπενιζέλο Κρεβατά, έχουμε το επώνυμο Βενιζέλος. »

Το γενικό συμπέρασμα που εξάγεται από τα παραπάνω, είναι ότι μιλάμε για μια ιδιόμορφη αράχνη με δύο κεφάλια, σαν τον Ιανό: Από το ένα κεφάλι εκπορεύεται το αριστερό ρεύμα που διαφθείρει τον πολιτισμό και από το άλλο κεφάλι, εκπορεύεται ο καπιταλισμός που διαφθείρει την οικονομική ζωή. Έτσι ο ιστός είναι άρτια υφασμένος και εύκολο για τον απερίσκεπτο να μπλεχτεί  στα νήματά του.

Ιωάννης Αυξεντίου

Η ύπουλη σύγχρονη μετάλλαξη του μπολσεβικισμού – το ιουδαιομαρξιστικό δηλητήριο της «Νέας Αριστεράς».

Εξαιρετικά ενδιαφέρον και κατατοπιστικό βίντεο (στα Αγγλικά) το οποίο μέσα σε λίγα λεπτά αποκαλύπτει την, ύπουλη και επικινδυνότατη για την επιβίωση των ευρωπαϊκών εθνών, μετάλλαξη του δηλητηριώδους ιουδαιομαρξισμού – μπολσεβικισμού σ’ αυτό που σήμερα είθισται να αποκαλείται «Νέα Αριστερά» (η οποία στην Ελλάδα ως ΔΗΜΑΡ μετέχει ήδη στην κυβέρνηση, με όχημα τον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στα πρόθυρα της πολιτικής εξουσίας, ενώ κατέχει προ πολλού τον πλήρη έλεγχο στο χώρο του δημοσιογραφικού, «ακαδημαϊκού» και «καλλιτεχνικού» κατεστημένου…).

ΑΡΜΑ

Βίντεο. Το κλαψούρισμα ενός κακόσχημου αποτυχημένου μπολσεβίκου. Πολύ γέλιο.

Γιατί να κλαίει άραγε ο κακόσχημος μπολσεβίκος; Ίσως διότι οι ατυχίες και η ανικανότητά του δεν του επέτρεψαν να δημιουργήσει το όραμά του για τη μετατροπή της Κύπρο σε Τουρκοακελική  Δημοκρατία; Ίσως διότι ξεκουμπίζεται από την εξουσία που συνήθισε να τρώει αυτός και το σόι του και όλη η Ακελική συμμορία με δέκα μασέλες; Ίσως διότι φεύγει απαξιωμένος και καταδικασμένος από τη συνείδηση κάποιων τυφλών που ανέβλεψαν; Ίσως επειδή αποδείχθηκε τόσο ανίκανος που ούτε  ο ίδιος το χαμπάριαζε τόσο καιρό;

http://antistasi.org/?p=29013

Ποιος κοροϊδεύει ποιον;

Την ίδια ώρα που το ΚΚΕ μιλάει για πανεργατική αντεπίθεση και παλλαϊκούς ξεσηκωμούς εναντίον του καθεστώτος, ο σταθμός 902 των κομμουνιστών παραμένει κλειστός, χωρίς να έχει πληρώσει αποζημιώσεις στους εργαζόμενους, με αποτέλεσμα οι ίδιοι να μην έχουν δικαίωμα να γραφτούν ούτε στον ΟΑΕΔ. Σχετικές αντεργατικές ενέργειες έχουν αναφερθεί ξανά και για τον “Ριζοσπάστη”. Ας αφήσουν λοιπόν το παραμύθι εκεί στον Περισσό.

ΥΓ: Και φυσικά δεν πέφτει κανείς από τα σύννεφα όταν το ΚΚΕ συμπλέει με πολιτικές του συστήματος. Το κομμουνιστικό κόμμα είναι ένα πτώμα εδώ και χρόνια το οποίο παρέχει υπηρεσίες στο κατεστημένο.

Φωτό: Δυνάμεις… καταστολής των κομμουνιστών δρουν μαζί με τα ΜΑΤ εναντίον διαδηλωτών

http://www.exitarea.gr

Το προφίλ του καλού αναρχικού

Ο καλός αναρχικός είναι πιστός φίλος του ανθρώπου, γεννημένος μέσα στην φύση έχει όλες τις μυρωδιές της. Επειδή ως διεθνιστής φοβείται τον μεγάλο Έλληνα Θαλή, που είπε ότι το ύδωρ είναι η αρχή του Παντός, δεν τα πάει και πολύ καλά με το νερό – γι αυτό σχεδόν πάντα ζέχνει και βρωμάει. Επίσης ευρισκόμενος μέσα στην φύση δεν ξεχνάει να σέρνει πάντα τον κρυμμένο εαυτό του – συνήθως σκυλιά και γατιά.

Ο καλός αναρχικός δεν είναι ιδιαίτερα πειθαρχημένος, θα έλεγα μάλιστα ότι μέσα στην όλη ανισορροπία του έπαθε και παθαίνει αυτό το οποίο συνέβαινε στον μεγάλο μαθηματκό Αμπέρ: Βλέπει όλους τους τοίχους σαν μαυροπίνακα και τους γεμίζει με τις ηλιθιότητες που κατεβαίνουν στο μυαλό του. Μάλλον στις σχολικές τάξεις κρυβόταν η βλακεία του ,γι’ αυτό το σχολείο του λείπει πολύ, η ζεστασιά του σχολείου – και προσπαθεί γράφοντας στους τοίχους να πείσει την κοινωνία ότι έχει μάθει το μάθημά του και άρα είναι καλός μαθητής.

Ο πάγκαλος αναρχικός είναι συνήθως παιδί πλουσίων ανθρώπων οι οποίοι του έχουν διδάξει όλους τους τρόπους να βαριέται τη ζωή του. Μπορεί όμως και να είναι παιδί φτωχών ανθρώπων, σε αυτή την περίπτωση ζηλεύει τον Ηρόστρατο. Επειδή είναι φτωχός στο μυαλό προσπαθεί να αναδειχθεί σπάζοντας και διαλύοντας. Μέχρι βέβαια την αυλή του σπιτιού του. Ο καλός αναρχικός το σπίτι του το προστατεύει – διότι είπαμε, η φωτιά στα πατζάκια του άλλου δεν πρέπει να επεκταθεί στα δικά μας.

"ΕΛΕΝΗ" (ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ- Ολόκληρη η ταινία)

Η ταινία που πολεμήθηκε από τη μεγαλύτερη μερίδα του τύπου στην Ελλάδα και αγαπήθηκε από την πλειοψηφία του τύπου στο εξωτερικό.

Στις 28 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη σαρανταενός ετών με την γυναικαδέλφη της Αλέξω πενήνταέξι ετών τουφεκίσθησαν από τους κομμουνιστές από το ανταρτοδικείο, με την κατηγορία ότι ''κατέστρωσε την απόδραση από το χωριό τεσσάρων παιδιών της (καθώς και της μάνας της, της αδελφής της) και της ανιψιάς της'' για να γλυτώσουν από το παιδομάζωμα των κομμουνιστών.

Γυρίστηκε και ταινία η οποία προβλήθηκε μόνο για λίγες ημέρες στην Ελλάδα αλλά λόγω 'δημοκρατικών' απειλών , βομβιστικών επιθέσεων και προπηλακισμών των θεατών από τους οργανωμένους οπαδούς του ΚΚΕ τελικώς η προβολή της διεκόπη.

Το γύρισμα των κυρίων σκηνών του έργου στο χωριό Λιά της Ηπείρου, όπου διεδραματίσθησαν τα δραματικά γεγονότα της εκτελέσεως της μητέρας του Ελένης και της Θείας του Αλέξως από τους κομμουνιστές, που περιγράφονται στο βιβλίο ''Ελένη'' του Νίκου Γκατζογιάννη,απηγορεύθη υπό της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, εν ονόματι της επιλεκτικής λήθης.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΥΣΤΕΡΙΑΣ

Γελάει ο ντουνιάς με τον αποτυχημένο αντιμνημονιακό θίασο που επιχείρησε σήμερα να στήσει το γκρουπούσκουλο του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Ο Αλέξης κατάφερε να μουσκέψει με τα δάκρυά του τον ώμο της Περιστεράς και ο Mr. Κουβέλης ως συνήθως έγινε κομμάτια ύστερα από την κατάποση υπερβολικής δόσης αλκοολούχου μείγματος αποτελούμενο από Ούζο Πλωμαρίου και ατσαλόβιδες συνοδεία καβουροσαλάτας και ψητών λαχανικών. 

Η Λούκα Κατσέλη αναστατώθηκε από την φθορά στο botox της καθώς τα γιαουρτάκια που έπεσαν για φιλοδώρημα δυστυχώς αλλοίωσαν την επιδερμίδα της, ενώ δεν έλειψαν και τα παρατράγουδα αφού τα καπούλια της Αλέκας Παπαρήγκαν υπέστησαν κράμπα από το πολύ περπάτημα (Ομόνοια-Σύνταγμα εποχούμενοι σε τρακτεράκι διαπέρασαν τα κολχόζ), ο καημενούλης ο Τέρενς και ο τίμιος Καμμένος αλλά εντελώς Καμμένος έκλασαν πάνω τους από τα χημικά και πάει λέγοντας. Η Αντωνία Σαμαρά εκστασιάστηκε από την παρουσία της Έλα-Έλα Ανγκέλα, τα πασόκια είχαν πάει για καφέ παραλιακή και στον πούτσο τους στην τελική. 

Οι μαλάκες θα πληρώσουν. Κομματική ταυτοτητούλα παρακαλώ! Ένα εσπρεσσάκι στον κύριο Βενιζέλο! Πάλι καλά που το αναφέρω. Ο Δένδιας είχε χαθεί μέσα στο όλο σκηνικό καθώς παρουσίασε σημαντική καθυστέρηση στο ξαφνικό χέσιμο που του’ ρθε μέσα στην τουαλέτα του Ελευθέριος Βενιζέλος καθώς περίμενε καβατζωμένος την Αντωνία και την Άνγκελα και τον αναζητούσαν επί ώρες οι άνδρες της προσωπικής ασφάλειας του.

Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Μιχαήλ Μπακούνιν και Εβραίοι

 

"Ο Ιεχωβάς, ο μοναδικός Θεός τους, ο Θεός του Μωυσή και των προφητών, ήταν ακόμα Θεός αποκλειστικά εθνικός, που χρησιμοποιούσε για ανταμοιβή και την τιμωρία των πιστών του, του εκλεκτού λαού του, επιχειρήματα υλικά, συχνά ηλίθια και πάντοτε θηριώδη. Για να περάσει κάποιος από την μια θρησκεία στην άλλη- εκτός κι αν το κάνει από υπολογισμό, όπως οι Εβραίοι της Ρωσίας και της Πολωνίας που βαφτίζονται 3 ή και 4 φορές για να πάρουν τα ανάλογα επιδόματα- για μιαν αληθινή αλλαγή θρησκεύματος χρειάζεται λίγο πίστη" (από το "Θεός και Κράτος")

 

Αριστερά και μετανάστες ως προλετάριοι και ευγενείς άγριοι

Η ανάγνωση του μεταναστευτικού προβλήματος με μεροληπτικούς όρους και δομημένα ιδεολογικά στερεότυπα ή βάσει της εκ των προτέρων κατηγοριοποίησης των γηγενών Ευρωπαίων και των επήλυδων μεταναστών αντιστοίχως στις αξιολογικές κατηγορίες των εγγενών θυτών και των αιωνίων θυμάτων, καταδεικνύει ότι πρόκειται για ένα μη λειτουργικό στην ουσία του σχήμα, το οποίο θα ήταν δυνατόν να ονομάσουμε, ακολουθώντας τον Γάλλο φιλόσοφο Pierre-André Taguieff (γεν. 1946), μεταναστευτισμό (immigrationnisme).

Ο μεταναστευτισμός προσδιορίζεται ως η προσέγγιση του φαινομένου των διεθνών ροών μετανάστευσης, της εγκατάστασης των μεταναστών στις χώρες υποδοχής και των αντιδράσεων που προκαλούνται μεταξύ των γηγενών ευρωπαϊκών πληθυσμών με προκαθορισμένους όρους, οι οποίοι ουσιαστικά αναπαράγουν μειωτικούς χαρακτηρισμούς, επιθέσεις ad hominem και ιδεοληπτικές ηθικολογικές κατηγορίες. Οι τελευταίες λειτουργούν ως μέσο κοινωνικού στιγματισμού όσων χαρακτηρίζονται από αντίθετη στην πολυπολιτισμικότητα άποψη και συμβάλλουν στην αποφυγή προβολής κάθε δομημένης επιχειρηματολογίας. Κατηγορία αυτού του είδους είναι αυτή του «ρατσισμού», έννοια, η οποία έχει υποστεί μία πλήρη πολιτική εργαλειοποίηση, κυρίως από την Αριστερά και την άκρα Αριστερά. (Για τον Taguieff ακόμη και οι συμβολικές έννοιες του «αντιρατσισμού» και του «αντιφασισμού» είναι ιδεολογήματα, τα οποία ουσιαστικά αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων ορισμένων ομάδων, συγκεκριμένα στη νομιμοποίηση όσο το δυνατόν περισσοτέρων παρανόμων μεταναστών χωρίς τις τυπικές διαδικασίες).

Αντί, δηλαδή, να προκριθεί μία ψύχραιμη, λειτουργική και ορθολογιστική προσέγγιση, η οποία θα αξιοποιεί λ.χ. την αρχή της επικουρικότητας, επιλέγεται ένα ιδεοληπτικό σχήμα ερμηνείας, σύμφωνα με το οποίο η μαζική μετανάστευση συνιστά εξ ορισμού μία θετική ή ακόμη και αναπότρεπτη διαδικασία, ενώ οι αντιδράσεις στη μαζική μετανάστευση, ακόμη και στο ίδιο το ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικότητας σε επίπεδο θεωρητικής συζήτησης, αποτελούν οπωσδήποτε εκδηλώσεις ρατσιστικών πεποιθήσεων και όχι θεμιτή άποψη, η δε ενδεχόμενη βία και λοιπή εγκληματικότητα των μειονοτικών μεταναστευτικών ομάδων υφιστάμενη μία ενδιαφέρουσα μεταλλαγή αποκαλείται αντίδραση στη θεσμική ή την κοινωνική βία και ουσιαστικά mutatis mutandis δικαιολογείται, όταν μάλιστα δεν ενθαρρύνεται ανοικτά.

Ο Χριστόφιας το 1974 αναζητούσε για μήνες τη Μονάδα του (υγειονομικό) και δεν τo βρήκε ποτέ!

Στην διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, σε ένα χωριό του Πενταδάχτυλου, το Δίκωμο, δόθηκαν αιματηρές μάχες. Διμοιρίες του 361 τάγματος πεζικού αντιστάθηκαν επί δύο μέρες απέναντι σε ολόκληρο τουρκικό σύνταγμα. Επικεφαλής εκείνων των ηρώων ήταν ο υπαξιωματικός Νικηφόρος Κομίνης, από την Αθήνα. Τραυματισμένος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Λευκωσίας, από όπου δραπέτευσε, επιστρέφοντας στο Δίκωμο, αρνούμενος να εγκαταλείψει τους στρατιώτες του. Ξανατραυματίστηκε ακόμη πιο βαριά από τουρκικά πυρά, αλλά αρνήθηκε μεταφορά του στο νοσοκομείο, παραμένοντας στην πρώτη γραμμή και μαχόμενος με απαράμιλλο ηρωισμό. Τελικά μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο δια της βίας, βαριά πληγωμένος.

Την ίδια ώρα, κάποιος νεαρός ονόματι Δημήτρης Χριστόφιας, που μάλιστα ήταν από το Δίκωμο, δεν ήταν εκεί να υπερασπίσει το χωριό του, αφού σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στο νησί και ουδέποτε διαψεύστηκαν, «έψαχνε να βρει την μονάδα του να καταταγεί, αλλά δεν μπορούσε να εντοπίσει που ήταν».

Ο Νικηφόρος Κομίνης, που υπερασπίστηκε μέχρι θανάτου ένα ελληνικό χωριό της Κύπρου, παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πολλούς άγνωστους ήρωες του 1974. Από αυτούς που ο Δημήτρης Χριστόφιας και το κόμμα του έβριζαν (και βρίζουν) ανηλεώς, ως φασίστες, ακροδεξιούς και πραξικοπηματίες.

πηγή

Τσι(π)ράκια: "Είμαστε το ανάχωμα της λαϊκής ΟΡΓΗΣ…"

Έχουμε αναλύσει διεξοδικά και πολύ κουραστικά (διότι το στρώμα των «χρήσιμων ηλιθίων» που μεθάει με αυταπάτες είναι μεγάλο) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, σε ιδεολογικό επίπεδο, αποτελεί την «αριστερή συνείδηση» του κεφαλαίου και τον «αριστερό ρήτορα» της πλανητικής Νέας Τάξης… 

Σε ΠΟΛΙΤΙΚΟ επίπεδο:

Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται, μάλιστα με υπερβάλλοντα ζήλο, να διασώσει το καταρρέον κυβερνητικό οικοδόμημα, να νοθεύσει και να διαφθείρει τη αγωνιστική λαϊκή συνείδηση, να ανακόψει και να χειραγωγήσει εκλογικά τον εκρηκτικό λαϊκό θυμό. Δηλαδή να αποτελέσει το ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ και το ΑΝΑΧΩΜΑ της λαϊκής οργής, την ασφαλιστική δικλίδα του καθεστώτος. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάρα πολλές φορές, ανοικτά και κυνικά, απευθύνεται στους ληστές και δήμιούς μας, κραυγάζοντας: 

«Μόνο με την ΑΠΑΤΗ μιας “αριστερής” κυβερνητικής διαχείρισης μπορεί να σωθείτε και να διαιωνίσετε τα κέρδη σας, μόνο ΕΜΕΙΣ μπορούμε να ΕΞΑΠΑΤΗΣΟΥΜΕ πιο αποτελεσματικά το λαό και να σας διασώσουμε»!!! 

Ο Τσίπρας, στη συνέντευξή του, στη ΝΕΤ, το διαλάλησε ανοικτά και χωρίς, πλέον, καμία συστολή:

Εξιχνιάστηκε η (σύμφωνα με τους αντιρατσιστές) “ρατσιστική” δολοφονία. Τυνήσιοι ήταν οι δολοφόνοι του ..Τυνήσιου

H παρακάτω είδησις αποκαλύπτει πλήρως τον ρατσισμό των “αντιρατσιστών”. (Ρατσισμό εναντίον των Ελλήνων.

-Αρχικά δίχως να έχουν κανένα στοιχείο για αυτό και ενώ στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί έχει καταγραφεί ότι υπολογίσιμο τμήμα του πληθυσμού διαθέτουν πλέον περισσότερες από 154 διαφορετικές εθνότητες προερχόμενες από κάθε γωνιά της γης, αυτοί ανέφεραν ότι οι δράστες ήταν Έλληνες! (αυτό και μόνο δείχνει ρατσιστική προκατάληψη και ξεκάθαρη ρατσιστική διάκριση εναντίον μιας και μόνο, ανάμεσα στις 154, συγκεκριμένης εθνότητος, της Ελληνικής) Με αφορμή το περιστατικό προγραμμάτιζαν επίσης και ρατσιστική συγκέντρωση εναντίον των Ελλήνων.

-Μόλις όμως βγήκε η ανακοίνωση της αστυνομίας, οι “αντιρατσιστές” σταμάτησαν ξαφνικά κάθε αναφορά στο θέμα και αποφάσισαν να μην κάνουν συγκέντρωση που να το καταγγέλλει! Και αυτό αποτελεί επίσης ρατσιστική συμπεριφορά καθώς ενώ ισχυρίζονται ότι είναι υπέρ των “κακόμοιρων οικονομικών μεταναστών” και ενάντια “σε αυτούς που τους μαχαιρώνουν” και ενώ αρχικά σκόπευαν να κάνουν συγκέντρωση ενάντια στους δολοφόνους αυτού του “κακόμοιρου οικονομικού μετανάστη” , τελικά με βάση ρατσιστικό κριτήριο που αφορά την καταγωγή των δολοφόνων, αποφάσισαν να την ακυρώσουν , καθώς οι δολοφόνοι του είναι Τυνήσιοι! Που είναι ο “ανθρωπισμός” σας “κύριοι” “αντιρατσιστές”; Εδώ δολοφονούνται καθημερινά “οικονομικοί μετανάστες” τους οποίους ισχυρίζεστε ότι τους υποστηρίζετε και είστε ενάντια στις επιθέσεις εναντίον τους, και σε εκατοντάδες από αυτά τα εγκλήματα οι δολοφόνοι έχουν βρεθεί (και ούτε ένας από αυτούς δεν ήταν Έλληνας) και εσείς δεν κάνετε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ, ούτε μια συγκέντρωση αλληλεγγύης στα θύματα , ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ και καλύπτοντας τους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ, και μάλιστα τους καλύπτετε έχοντας καθαρά και μόνο ρατσιστικό κριτήριο σε ότι αφορά την καταγωγή των δολοφόνων! (Βεβαίως για την περίπτωση που δολοφονούνται Έλληνες φυσικά και δεν τίθεται κανένα θέμα αλληλεγγύης στα θύματα, αλλά πως είναι δυνατόν να μην αντιδράτε όταν δολοφονούνται πλέον σχεδόν καθημερινά “κακόμοιροι οικονομικοί μετανάστες”;)

Από τις καθημερινές πλέον δολοφονίες μεταναστών είναι ξεκάθαρο ότι οι “καημένοι οι μετανάστες” κινδυνεύουν. Πρέπει άμεσα να προστατευθούν!!! Πρέπει να απελαθούν άμεσα όλοι πίσω στις πατρίδες τους ώστε εκεί να είναι περισσότερο ασφαλείς και να μην κινδυνεύουν να δολοφονηθούν από …τους συμπατριώτες τους!

Διότι αντίθετα με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, εκεί υπάρχει περισσότερη ασφάλεια καθώς οι κακοποιοί συμπατριώτες τους γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται αφεθούν ελεύθεροι μετά από λίγους μήνες ή μετά από ελάχιστα χρόνια, αλλά ότι θα τιμωρηθούν με βάση τον Ισλαμικό νόμο (με την θανατική ποινή για δολοφονίες ή με κομμένα δάκτυλα και χέρια για μια μικρή κλοπή) και έτσι φοβούνται να προβούν σε τέτοιες πράξεις.

Ακολουθεί η είδησις (από το in.gr)

Θύμα εγκληματικής ενέργειας έπεσε ένας 25χρονος Τυνήσιος στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, ο άτυχος αλλοδαπός βρέθηκε θανάσιμα τραυματισμένος τα μεσάνυχτα, στην είσοδο πολυκατοικίας.

Σύμφωνα με την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, τα κίνητρα του εγκλήματος είναι προσωπικές διαφορές, ενώ από την πρώτη στιγμή είχε αποκλειστεί το ενδεχόμενο να πρόκειται για δολοφονία με ρατσιστικά κίνητρα.

Ήδη αναζητούνται δύο συμπατριώτες του, οι οποίοι θεωρούνται ως οι βασικότεροι ύποπτοι.

Όπως έγινε γνωστό, οι δύο ύποπτοι συναντήθηκαν από νωρίς το βράδυ της Δευτέρας με το θύμα τους σε διαμέρισμα.

Εκεί ήλθαν σε αντιπαράθεση, η οποία εξελίχθηκε σε συμπλοκή που είχε σαν αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του 25χρονου.

Αμέσως μετά οι δράστες τράπηκαν σε φυγή, ενώ το θύμα εκτιμάται ότι κατάφερε να κατεβεί μέχρι την είσοδο της πολυκατοικίας, όπου βρέθηκε αιμόφυρτος κατά τις 12.30 τα μεσάνυχτα από διανομέα φαγητού.

Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, αλλά ήταν πλέον αργά, καθώς ο άτυχος νεαρός είχε αφήσει ήδη την τελευταία του πνοή.

ΑΡΜΑ

Ο Αριστερός Θεοδωράκης ο Δεξιός Καραμανλής και οι Αμερικάνοι: Ένα απόσπασμα από μια ομιλία της παλαιάς πατσαβούρας.

Τίποτε δεν μένει κρυφό από τον Ήλιο, στην παρακάτω ομιλία ο ΑριστεροΚομμουνιστής Μίκης Θεοδωράκης φανερώνει ότι ο ίδιος μεσολάβησε για να έρθει ο Καραμανλής στην Μεταπολίτευση το 1974... Το περίεργο είναι ότι η "μεσολάβηση" ήταν με τους Αμερικανούς... Από πότε οι ΑριστεροΚομμουνιστές μεσολαβούν για να φέρουν Δεξιό στην κυβέρνηση; από πότε οι Δεξιοί συμπράττουν με Αριστερούς;

Από πότε οι ΑριστεροΚομμουνιστές έχουν τόσο βαθειές επαφές με τους αντικομμουνιστές Αμερικανούς; από πότε οι αντιΚομμουνιστές Αμερικανοί συμπράττους με ΑριστεροΚομμουνιστές; γιατί το ο μεσολαβητής ήταν συγκεκριμένα ο αριστεροΚομμουνιστής Θεοδωράκης; Πόσο τυχαίο ήταν που ο Δεξιός Καραμανλής το πρώτο πράγμα που έκανε το 1974 ήταν να νομιμοποιήσει το ΚΚΕ δηλαδή την απεργία; μήπως οι Αμερικανοί έστρωναν το χαλί για τον Ανδρέα; Mήπως δεξιοί κεντρώοι και αριστεροί δουλεύουν όλοι μαζί;

Λίγο πολύ ο Μίκης Θεοδωράκης άθελα του μας ενημέρωσε για έναν μηχανισμό ο οποίος φανερώνει τα παιχνίδια που παίζονται, δεν υπάρχει Δεξιός Καραμανλής, δεν υπάρχει ΑριστεροΚομμουνιστής Θεοδωράκης, δεν υπάρχει ΑριστεροΚομμουνοΣοσιαλιστής Ανδρέας, όλοι αυτοί στην πραγματικότητα είναι πρόσωπα τα οποία χρησιμοποιούνται ως αντιπρόσωποι της ή δεξιάς ή του σοσιαλισμού ή του κομμουνισμού (ή θα μπορούσε κανείς να πει ότι όλοι αυτοί χρησιμοποιούν την "δεξιά" τον "Σοσιαλισμό" ή τον "Κομμουνισμό") για να πετύχουν το σκοπό τους. Όλοι αυτοί τελικά δεν είναι τίποτε παραπάνω από πιόνια και συνειδητά όργανα των αφεντικών τους!

Αν κάποιος τώρα αναρωτήθηκε πως μοιράζεται η πίτα η απάντηση είναι απλή, όσο αφορά τα πιόνια: θα τους γράψει η ιστορία, θα εξουσιάζουν τον λαό (προσοχή μόνο τον λαό!!), θα περπατάνε στον δρόμο και ο όχλος θα του φιλάει τις κατουρημένες ποδιές, θα κερδίσουν "τίμια" χρήματα κτλ.

Όσον αφορά τα πραγματικά αφεντικά - χρηματοδότες: θα κερδίσουν να εγκαταστήσουν μηχανισμούς στην Ελλάδα που εξυπηρετούν τους ίδιους και την μεγάλη ιδέα τους και όλο αυτό χωρίς να φαίνονται, βασική παράμετρος για να μην διακοπεί το έργο τους!

Δείτε το βίντεο εδώ

http://knossopolis.com

Λαθρομετανάστευση, Ισλάμ και η Ριζοσπαστική Αριστερά

Γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος

Πόσο στοιχίζει ηλαθρομετανάστευσηστην Ελλάδα;

7 δισ. ευρώ μας κοστίζει η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των λαθρομεταναστών. (Βάσει στοιχείων που έδωσε στην δημοσιότητα ο πρώην Υπουργός Υγείας Α.Λοβέρδος τον Φεβρουάριο του 2011) –  Στην πραγματικότητα ουδείς γνωρίζει το ακριβές ποσό που υπολογίζεται από 1 δις έως και 10 δις.

- 12 δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι είναι το συνάλλαγμα που διαρρέει από την Ελλάδα προς τις χώρες καταγωγής των μεταναστών. (Στοιχεία από Τράπεζα της Ελλάδας). Τουλάχιστον γιατί δεν μπορούν να εξακριβωθούν οι διαρροές του μαύρου χρήματος και αυτών που στέλνονται μέσω του συστήματος “Χαβάλα”. Σε αδρές γραμμές έχουν φύγει πάνω από 300 Δις. τα τελευταία 15 έτη.

- 9 δισ. ευρώ ετησίως υπολογίζεται ότι είναι το ύψος των διαφυγόντων φόρων και ασφαλιστικών εισφορών από το παραεμπόριο το οποίο ασκείται σχεδόν αποκλειστικά από μετανάστες παράνομους και μη. (Στοιχεία από Υπουργείο Ανάπτυξης)

Έτσι μόνο το άμεσο οικονομικό κόστος της υπόθεσης λαθρομετανάστευση ανέρχεται ετησίως στο αστρονομικό ποσό των 28 δις ευρώ (τουλάχιστον 13% του ΑΕΠ !!!!!). Το έμμεσο οικονομικό κόστος (πχ. αυξημένες ανάγκες φύλαξης των συνόρων) δεν μπορεί να υπολογιστεί.

Την ίδια στιγμή βάσει στοιχείων της ΕΛ.ΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή) το έλλειμμα του προϋπολογισμού για το 2012 υπολογίζεται στα 24,5 δις ευρώ.

Προσοχή μιλάμε για το συνολικό έλλειμμα συμπεριλαμβανομένων τόκων και χρεολυσίων και όχι για το πρωτογενές έλλειμμα.

Αποκλειστικό: Συνέντευξη του ανεξάρτητου Πατριώτη Γεωργίου Μεταξά στον "Μαύρο Κρίνο".

Διαβάστε την καταπληκτική συνέντευξη εδώ 

Βίντεο. Ένωση Σοβιετικών Σιωνιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ): To κτηνώδης πρόσωπο του εβραιοκίνητου καθεστώτος.

Αφιέρωμα στους απανταχού προοδευτικούς, στους δημοκράτες και γενικά σε όλους τους «καλούς».

ΠΛΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ,ΜΑΧΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Η πατρίδα μας εδώ και πολλά χρόνια  βρίσκεται σε τεράστιο κίνδυνο. Ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος έχει παραδοθεί στο καπιταλιστικό σύστημα και στους παγκόσμιους τραπεζίτες. Ένα από τα μεγαλύτερα θύματα όλης αυτής της κατάστασης αναμφίβολα είναι τα άτομα που προέρχονται  από την εργατική τάξη.

Από τη μια, ως γνωστόν  το  κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, έτσι  ο μοναδικός στόχος της μπουρζουαζίας και της πλουτοκρατίας είναι τα κέρδη. Σκοπός της  είναι να μεγιστοποιεί τα κέρδη της  δημιουργώντας πολυεθνικές εταιρείες  για να πουλάει τα προϊόντα της σε όλα τα μέρη του κόσμου. ΟΙ καπιταλιστές και οι κεφαλαιοκράτες είναι υπέρ του διεθνισμού, ήταν πάντα θετικοί στο να εργάζονται μετανάστες  στις υπηρεσίες τους  αφού τα φθηνά εργατικά χέρια αποτελεί μεγάλο δέλεαρ  εξαφανίζοντας σιγά σιγά το ελληνικό εργατικό δυναμικό. Το κεφάλαιο πίνει το αίμα του ελληνικού λαού και χιλιάδες συμπατριώτες μας έχουν αυτοκτονήσει στο όνομα του.

Από την άλλη βλέπουμε μια αριστερά  πάντα εθνομηδενιστική , συνεργάτης του διεθνή καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης λέγοντας ψέματα και μεγάλα λόγια ασελγώντας πάνω στην εργατική τάξη. Οι εργατοπατέρες της αριστεράς πάντα πρόδιδαν τα συμφέροντα του εργάτη, από τη μια δήθεν πολεμούν τον καπιταλισμό και από την άλλη προστατεύουν τους λαθρομετανάστες τους οποίους φέρνει ο ίδιος ο καπιταλισμός συντελώντας στην εξαφάνιση του έθνους και στην αποδόμηση της ελληνικής παραγωγής . Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να μας οδηγήσουν στα χέρια των παγκόσμιων τοκογλύφων και τραπεζιτών.

Για μας τους Εθνικιστές και Σοσιαλιστές  οι εργάτες είναι η βάση της παραγωγής  και το στήριγμα της ελληνικής κοινωνίας. Παντοτινός μας στόχος είναι η ευημερία της εργατικής τάξης  και ένα υγιές οικονομικό σύστημα ξεριζωμένο από διεθνείς χρηματιστές ,εργατοπατέρες της αριστεράς και υποκινητές της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Είμαστε με το μέρος των εργατών  γιατί είναι οι μοναδικοί που μπορούν να προκαλέσουν το τέλος του καπιταλισμού και να διαλύσουν την δικτατορία της αστικής τάξης, δημιουργώντας μια εθνική και ηθική κοινωνία όπου η εκμετάλλευση των λίγων πάνω στην λαϊκή μάζα δεν θα έχει καμία θέση.

Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΕΧΕΙ ΠΑΤΡΙΔΑ

Εθνική Δράση Ηλείας

Πόσα πράγματα χωρίζουν, «δεξιούς» , «σοσιαλιστές» , «αριστερούς»;

Πόσα πράγματα χωρίζουν «δεξιούς» , «σοσιαλιστές» , «αριστερούς» .......
Σκοτώνονται για το ... καλό σας, ηλίθιοι δημοκράτες

Η αριστερή συγκυβέρνηση.

Είναι κοινά παραδεκτό ότι τα πνευματικά θεμέλια αυτού του κόσμου στερεοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό κατά τους χρόνους του ευρωπαϊκού διαφωτισμού. Κατά τους χρόνους αυτούς υπήρξε μία γνωσιολογική και αξιολογική μετατόπιση του οντολογικού άξονος του κόσμου μας , μία μετατόπιση η οποία δυστυχώς έχει προσεκτικά αποκρυβεί πίσω από τα βαρύγδουπα και ψευδέστατα-δυστυχώς-συνθήματα των χρόνων αυτών. Πολλοί είναι αυτοί που διακηρύσσουν ότι επί των χρόνων της γαλλικής διαφώτισης αποθεώθηκε ο ανθρώπινος λόγος, αποθεώθηκε η ανάγκη για ψωμί, παιδεία, ελευθερία κ.ο.κ. Όλα αυτά είναι ανυπόστατα, ή τουλάχιστον προκάλυμμα όλων αυτών που προσεκτικά αναπτύχθηκαν και προχώρησαν κεκαλυμμένα πίσω από τη βαρύγδουπη βιτρίνα του διαφωτισμού. Ο διαφωτισμός είναι η κορωνίδα της εμφάνισης και επικράτησης του ιουδαϊκού «ράϊχ»επί της ευρώπης.Από τη στιγμή κατά την οποία οι εβραίοι εξορίσθηκαν το 70μ.Χ από την Ιερουσαλήμ έπειτα από την καταστροφή αυτής από τον Τίτο , επιδόθηκαν μέσα από τη διασπορά στη δημιουργία ενός αντικράτους προκειμένου να μην χαθούν ιστορικά. Δημιουργώντας ένα πρόσκαιρο κράτος πρίν επιστρέψουν στο δικό τους-κάτι που έγινε το 1948-επιβίωσαν σε σχέση με αυτό. Το 18αι.μ.Χ ήλθε η στιγμή να κυριαρχήσουν πνευματικά σε αυτό το κράτος- που δεν είναι άλλο από την ευρώπη- ώστε σταδιακά να το κυβερνήσουν και πολιτειακά.

Ο γαλλικός διαφωτισμός είναι η εφαρμογή της ιουδαϊκής γενέσεως αλλά πλέον στο τεταρτημόριο του παρόντος κύκλου από τη φύση προς τον άνθρωπο. Η οντική συνέχεια των μεγάλων εσωτεριστών του Ελληνισμού , Παρμενίδου και Ηρακλείτου , εξαφανίζεται, αποσιωπάται , και ο άνθρωπος και ο κόσμος εγκλωβίζεται στους παρόντες σφετεριστές και εξουσιαστές. Ο ιαχβέ επειδή θα ήταν απεχθής στην μεταελληνοβυζαντινή ευρώπη μετουσιώθηκε στον λόγο του διαφωτισμού. Ο λόγος του διαφωτισμού άρχιζε από τη σκέψη του ανθρώπου μέσα στον παρόντα υλικό κόσμο-έδιωξε δήθεν το θεό στο σύμπαν διότι ήθελε να αναπτύξει το λόγο ως τέλειο ομοίωμά του για να παρασύρει και να κυβερνήσει τις μάζες που είχαν άλλα ερείσματα μέσα από την Αναγέννηση- και τελείωνε στην εμπειρική ηθική που έπεισε τον άνθρωπο να ασχοληθεί με τον αισθητικό κόσμο και μόνο. Ο εργαλειακός λόγος (Χόρκχάϊμερ κ.λ.π) είναι η πλήρης διαστρέβλωση του οντολογικού λόγου και η πλήρης σκλαβιά του ανθρώπου- το κορύφωμα αυτής της σκλαβιάς το βιώνουμε σήμερα,η σημερινή κρίση δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αποκορύφωση του εβραϊκού σχεδίου σύμφωνα με το οποίο ο άνθρωπος έχει λόγο μέσα στον αισθητικό κόσμο και μόνο, μέσα στον κόσμο του χρήματος και της ύλης πέρα από την εσωτερική και οντολογική ελευθέρωση στους κόσμους του όντος. Σήμερα οι λίγοι εξουσιαστές έχοντας συλλέξει όλον τον πλούτο έχουν αφήσει να γίνει πιστευτό ότι υπάρχει οικονομική κρίση. Η αναλογία είναι ίδια. Όπως ο ιαχβέ συνέλεξε όλον τον πνευματικό πλούτο και βύθισε τον κόσμο στη δήθεν αμαρτία για να τον ελέγχει , παρομοίως οι εβραίοι συνέλεξαν τον οικονομικό πλούτο και άφησαν τα πλήθη στην ανέχεια προκειμένου να τα ελέγχουν.

περισσότερα εδώ