Λεόν Ντεγκρέλ - Ο Ιππότης της Ευρώπης (Βίντεο)

ΜΕΡΟΣ  1

ΜΕΡΟΣ  2

ΜΕΡΟΣ 3

ΜΕΡΟΣ  4

Άουσβιτς: Δεδομένα και Μύθοι

Άουσβιτς: Δεδομένα και Μύθοι 

του Ρομπέρ Φωρισσόν, μετάφραση Π.Λ.

 

Στις αρχές του 1940, το Άουσβιτς δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια πόλη 13.000 κατοίκων στην γερμανική Άνω Σιλεσία. Κατόπιν, τον Μάιο του 1940, στα περίχωρα του Άουσβιτς, ξεκίνησε η κατασκευή ενός «στρατοπέδου σταθμού μεταφοράς» για 10 χιλιάδες Πολωνούς κρατουμένους, στον χώρο ενός πρώην στρατοπέδου πυροβολικού του Πολωνικού Στρατού. 

Στα χρόνια που ακολούθησαν, και με την αρνητική τροπή που πήρε ο πόλεμος, το Άουσβιτς μετατράπηκε σε κέντρο ενός συγκροτήματος με σχεδόν 40 κύρια και δευτερεύοντα στρατόπεδα, καθώς επίσης και «πρωτεύουσα» ενός μεγάλου αγροτικού και βιομηχανικού συγκροτήματος (που περιελάμβανε ορυχεία, πετροχημικά εργαστήρια και εργοστάσια πυρομαχικών), όπου αναρίθμητοι κρατούμενοι, κυρίως Πολωνοί και Εβραίοι, εργάζονταν δίπλα σε πολίτες-εργάτες. Την ίδια χρονική περίοδο, ή διαδοχικώς, το Άουσβιτς μετατράπηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου, σε σημαντικό διακομιστικό κέντρο, σε στρατόπεδο-νοσοκομείο, σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και σε στρατόπεδο επιστρατευμένων αλλά και εθελοντών εργατών. Ποτέ δεν ήταν όμως «στρατόπεδο εξόντωσης» (ένας όρος που εφευρέθηκε από τους Συμμάχους). 

Παρ’ όλ’ αυτά, ο τύφος, που ήταν ενδημικός ανάμεσα στον πληθυσμό των Πολωνών Εβραίων και των Ρώσων αιχμαλώτων πολέμου, μαζί με τον τυφοειδή πυρετό και άλλες επιδημίες, προκαλούσαν τον πανικό στον πληθυσμό του στρατοπέδου συγκέντρωσης, τόσο στο κανονικό στρατόπεδο όσο και στην πόλη του Άουσβιτς, ακόμα και στους Γερμανούς γιατρούς και στον άμαχο πληθυσμό. Και αυτό, παρά τα δραστικά μέτρα υγιεινής και την πληθώρα νοσοκομείων και ιατρικών εγκαταστάσεων, εξοπλισμένα εκείνη την περίοδο με τα τελευταία επιτεύγματα της γερμανικής ιατρικής επιστήμης. Έτσι τελικά, καθ’ όλη την διάρκεια της ύπαρξης του στρατοπέδου - και αυτό είναι από τις 20 Μαΐου του 1940 μέχρι τις 18 Ιανουαρίου του 1945 - οι επιδημίες, σε συνδυασμό με τις σίγουρα άθλιες συνθήκες εργασίας σε εκείνη την ελώδη περιοχή, και την πείνα, ζέστη και κρύο, οδήγησαν στον θάνατο περίπου 150 χιλιάδων κρατουμένων. (1) 

 

περισσότερα εδώ

 

 

13.05.2013: Συνέντευξη εκπροσώπου του "Ευρωπαϊκού Μετώπου Αλληλεγγύης για την Συρία" σε ραδιοφωνικό σταθμό της Τριπόλεως.

πηγή

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΔΡΑΣΕΩΣ

Πολύ συχνά τίθεται το ερώτημα εάν αξίζει να ασχοληθεί κανείς με τα κοινά σε μια κοινωνία όπως η σημερινή. Δηλαδή μια κοινωνία διεπόμενη από τις τωρινές «αξίες». Θα ήταν προτιμότερο να κάνει ο καθείς ότι είναι αρεστό στους οφθαλμούς του, σνομπάροντας κάθε είδους αντίσταση. Όμως όχι. Υπάρχουν και οι αδούλωτοι, ασυμβίβαστοι. Κάθε κίνημα που θέλει να έχει νόημα και λόγο ύπαρξης οφείλει να προσδιορίσει τρία βασικά πράγματα. 

Α) Ιδεολογία, β) στόχο, γ) τρόπους επίτευξής του στόχου. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια για την ιδεολογία. Ο στόχος είναι η διασπορά της ιδεολογίας εντός της κοινωνίας με σκοπό την μετάβαση σε μια κοινωνία κοντύτερα στις δικές μας ιδέες, που θεωρούμε, και είναι, ανώτερες και σωστές. Ο τρόπος επίτευξης είναι το πιο δύσκολο και πολυσχιδή μέρος του σχεδίου. Μία οργάνωση, πρέπει να έχουν αρχηγό, ηγετικές προσωπικότητες, επιχειρησιακό σχέδιο. Πρέπει να είναι μικρογραφία στρατιωτικής μονάδας-οργάνωσης. Κάθε στρατός έχει και εχθρούς. Στις μέρες μας, οι εχθροί δεν είναι πάντα ορατοί και αντιμετωπίσιμοι κατά μέτωπο. Το ΔΝΤ και οι σιωνιστικοί μηχανισμοί ελέγχου της χώρας, είναι γνωστοί αλλά δεν αντιμετωπίζονται ούτε από το στρατό, ο οποίος ουσιαστικά υπηρετεί αυτούς πλέον, και όχι τον ελληνικό λαό, ούτε από τους προδότες δημοκράτες πολιτικούς. Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, σε διάφορα μυστικά αρχηγεία αναρχικών, πρακτόρων, στρατευμένων μονάδων μεταναστών και παρακρατικών, καταστρώνονται σχέδια ελέγχου και αποσταθεροποίησης της ελληνικής κοινωνίας.

Μια εικόνα – χίλιες λέξεις: Εκδημοκρατισμός

Μια εικόνα – χίλιες λέξεις:  Εκδημοκρατισμός , 10 χρόνια μετά , τα αποτελέσματα της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ.

Το κύριο χαρακτηριστικό του «Αμερικανό-Βρετανικού» , δηλ. εβραιοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού , είναι η πολιτική της ολοκληρωτικής καταλήστευσης  και της γενοκτονίας των κατακτημένων είτε στρατιωτικά είτε οικονομικά χωρών.

ΜΔΠ: Ευρωπαίοι εθελοντές του μεγάλου πολέμου. Αιώνια Δόξα.

Σταλινγκράντ: H φονικότερη μάχη της ισΤΟΡ(Α)ίας.

Η σημερινή «επίσημη» ιστορία κάνει τα στραβά μάτια σε ένα απλό ερώτημα: γιατί αυτήν την πόλη, μια επαρχιακή πόλη στα νότια της Ρωσίας, επέλεξε ο Στάλιν για να «χαρίσει» το όνομά του. Η πραγματικότητα είναι η εξής.
       Περίπου στα 850μΧ στα νότα της Ρωσίας δυναμώνει μια πόλη. Η πόλη αυτή έγινε η πρωτεύουσα της Χαζαρίας, μεταγενέστερα μιας μεγάλης αυτοκρατορίας που την είχαν ιδρύσει και έλεγχαν οι ιουδαίοι. Το Χαζαρικό καγκανάτ έγινε ο μεγαλύτερος εφιάλτης των Ρωσικών βασιλείων, οι οποίοι στην εποχή εκείνη δεν κατάφερναν να ενωθούν.
      Ο αγώνας ενάντια στην εβραίικη Χαζαρία (για την ακρίβεια, ιουδοποιημένη Χαζαρία, γιατί ο πληθυσμός την χώρας αυτής ήταν κυρίως τουρκογενής, ο οποίος είχε δεχθεί τον ιουδαϊσμό) έγινε αφορμή για να ενωθεί η Ρωσία. Ο Σβιατοσλάβ, αυτός που κατάφερε να ενώσει τους Ρώσους και να νικήσει τους Χαζάρους, είναι για τους Ρώσους ο μεγαλύτερος εθνικός Ήρωας.
       Η πρωτεύουσα της Χαζαρίας, μιας χώρας η οποία πολεμούσε τους Ρώσους για 400 χρόνια και παραλίγο να αφανίσει το Ρωσικό Γένος από προσώπου Γης, βρισκόταν στην ίδια θέση με το κομμουνιστικό Στάλιγκραντ (το σημερινό Βολγκογκράντ) και λεγόταν Ιτίλ(Atil στον χάρτη, στο Δέλτα του ποταμού Βόλγκα).
       Μετά την Κόκκινη Επανάσταση των Μπολσεβίκων, δηλ. εβραίων κατά κύριο λόγο, οι εβραίοι σε ένδειξη επανάκτησης της κυριαρχίας και του ελέγχου του ρώσικου λαού και, φυσικά, για λόγους μυστικιστικούς, μετονόμασαν την Ρώσικη τότε πόλη Σαμάρα, πρώην ιουδαϊκό Ιτίλ, σε Σταλινγκράντ.
     Το Σταλινγκράν για το Α. Χίτλερ και τους ναζί συμβόλιζε την Εβραίικη μπολσεβίκικη σφηκοφωλιά η οποία απειλούσε ολόκληρη την Ευρώπη με το μίασμα του κομμουνισμού. Αυτός είναι ο λόγος που έδωσε τόση σημασία η Ναζιστική Γερμανία στην μάχη γ' αυτήν την πόλη. Η κατοχή αυτής της πόλης θα συμβόλιζε και το τέλος της Εβραϊκής κυριαρχίας κατά του Λευκού Ανθρώπου και το τέλος της Δεύτερης Χαζαρίας (της ΕΣΣΔ).
     Πρέπει να πούμε ότι οι σημερινοί Εβραίοι σε όλο το κόσμο, κατά πλειοψηφία, αποτελούν τους απογόνους των Χαζάρων, μιας ιστορικής αυτοκρατορίας με τουρκογενή πληθυσμό και με ιουδαϊκή θρησκεία. Αυτό εξηγεί και την μεγάλη αγάπη και αδυναμία των σημερινών εβραίων προς τους τούρκους…..
     Σε κανένα μέρος της Βόρειας Κασπίας δεν εξορύσσουν πετρέλαια. Τα πετρέλαια της Κασπίας είναι στα νότα της Λιμνοθάλασσας, στο Μπακού και στο Γκρόζνι. Επίσης πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει ότι οι Ναζί είχαν φτάσει περίπου 250 χιλιόμετρα από το Μπακού, της προυτεύουσας της (Χ)ΑΖAΡμπαϊτζαν. Άρα κανένα επιχείρημα για «πετρέλαια» στο Σταλιγκράντ δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρό.
     Διαβάστε εδώ ένα άρθρο από «επίσημους» και «αποδεκτούς» ιστορικούς για την φονικότερη και πιο παρανοϊκή μάχη της ιστορίας της Ανθρωπότητας….

ΓΕΝ.ΕΛ.

Οι πόντιοι των SS

Εμείς οι νεογκοήμ, σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς γκοήμ, δεν είμαστε διατεθειμένοι να βόσκουμε στα λιβάδια των ιουδαϊκών ιδεολογιών, της πολιτικά ορθής «πληροφόρησης» και της  ισΤΟΡ(A)ιογραφίας.

Οι νεογκοήμ όλου του κόσμου αρνούνται να είναι πρόβατα και βόδια έτοιμα για σφαγή.

Τιμή και Δόξα σε όλους τους Έλληνες που πολέμησαν το παγκόσμιο περιούσιο δυνάστη.

"Γ. Χρήστος, Ελληνοπόντιος δεκανέας της Εθνικιστικής Στρατιάς του Ρώσου στρατηγού Βλάσοβ που ζει σήμερα σε μεγάλη ηλικία στην Καλλιθέα, ανέφερε πως κατά τους πρώτους μήνες του 1942 σχηματίσθηκαν στα γερμανικά μετόπισθεν με την προτροπή του Χίμμλερ οι πρώτες ρωσικές αντικομουνιστικές μονάδες από λιποτάκτες του Σοβιετικού Στρατού.

Πολύ γρήγορα στον RNNA και αργότερα ΡΟΑ (Ρωσικό Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό) κατατάχτηκαν και άνδρες άλλων εθνικοτήτων που αναζητούσαν την εθνική τους ταυτότητα και ανεξαρτησία. Διοικητής του πρώτου συγκροτημένου σώματος του ΡΟΑ, που αποτελείτο από 6 τάγματα πεζικού και 1 μηχανικού με μια μονάδα πυροβολικού (δύναμης 10.000 ανδρών), ήταν ο Ελληνοπόντιος συνταγματάρχης Σ. Κρομιάδης. Ο Κρομιάδης, που είχε προσωπική φιλία με τον Βλασώφ, έπεισε τον Ρώσο στρατηγό να προχωρήσουν με ταχύτερο ρυθμό τη στρατολόγηση εθελοντών από τους λαούς του Καυκάσου. Περισσότεροι από 20.000 Ελληνοπόντιοι κατατάχθηκαν στον ΡΟΑ. Το 7ο Σύνταγμα, στο οποίο υπηρετούσε ο Γ. Χρήστος, ήταν αμιγώς ελληνικό και παρέτασσε 1.500 πλήρως εξοπλισμένους άνδρες.

Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν υποστεί την άγρια σταλινική τρομοκρατία και τις διώξεις του 1935-1940. Ο Γ. Χρήστος είχε χάσει τον πατέρα του σε κάποιο στρατόπεδο – γκούλαγκ στη Σιβηρία, όπως και πολλοί άλλοι. Με τους εθνικιστές του ΡΟΑ θεωρούσε πως μπορούσε να εκδικηθεί τους κομμουνιστές και να αποδοθεί ένα είδος αυτονομίας στον Πόντο σύμφωνα με τις υποσχέσεις των Γερμανών και του Βλασώφ. Οι Ελληνοπόντιοι του ΡΟΑ έφεραν στην αριστερή επωμίδα τα ελληνικά χρώματα (μπλε και λευκό) και δεξιά το έμβλημα με τα γράμματα ΡΟΑ.

Παρόλη τη φυλετική βάση της φιλοσοφίας του Εθνικοσοσιαλισμού, ο γερμανικός φυλετισμός δεν υπήρξε απαραίτητα και αντίθετος προς τις άλλες φυλές. Σκοπός του ήταν «να καταστήσει τον γερμανικό λαό ισχυρό και υγιή σε όλους τους τομείς». Κάτι ανάλογο πίστευαν και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εθνικοσοσιαλιστές και επιδίωξαν την καλυτέρευση και την επαναφορά των δικών τους αξιών πάνω στους λαούς τους.

Όλα αυτά αποδείχθηκαν όταν τα Waffen SS άνοιξαν τις τάξεις τους για να συμπεριλάβουν 20.000 Γάλλους εθελοντές, 60.000 μουσουλμάνους διαφόρων εθνικοτήτων, 40.000 Ολλανδούς, 8.000 Νορβηγούς, 6.000 Δανούς, 15.000 Εσθονούς, 1.000 Έλληνες κ.ά. Στα αρχεία της Wehrmacht αναφέρονται και κάποια ονόματα Κυπρίων εθελοντών, που οι περισσότεροι χάθηκαν στις αιματηρές μάχες του ανατολικού μετώπου."

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ! Η ΝΕΑ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ: Καταστροφή, Θάνατος, Χάος, Πόνος Και Απόγνωση – ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΝ ΟΛΟΙ…!

Δείτε και διαδώστε το βίντεο πριν το κόψει ο παγκόσμιος «περιούσιος» χωροφύλακας 

 Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι. Ένας ηρωικός λαός που εδώ και δεκαετίες αντιστέκεται μόνος του στο εβραϊκό κτήνος.

Φυσικά, συτή την αλήθεια δεν πρόκειται να την δείτε στα διεφθαρμένα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ…!

Ένα βίντεο που αποτυπώνει την τραγική Γενοκτονία που πραγματοποιεί το εγκληματικό Σιωνιστικό καθεστώς του Ισραήλ… εναντίον των αμάχων της Γάζας…!

Πατήστε στα κατωτέρω κόκκινα γράμματα για να δείτε το εν λόγω σοκαριστικό βίντεο:

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΓΑΖΑ…!

http://gr.altermedia.info/

Ο νόμος της Πάλης

Οτιδήποτε εντός του κόσμου, υπόκειται στους θεμελιώδεις νόμους του: Της Γέννησης, της Εξέλιξης και της Φθοράς. Ο άνθρωπος ως αναπόσπαστο μέρος του δεν ήταν δυνατό να εξαιρείται από αυτή την κοσμική τάξη. Ωστόσο, κανένας από τους προαναφερόμενους νόμους δεν θα μπορούσε να ισχύσει αν δεν τους συνέδεε ένας ακόμη θεμελιώδης και καθοριστικός νόμος, ο οποίος επηρεάζει τα πάντα: Ο νόμος της Πάλης. 

Από τους αρχαίους χρόνους, ο άνθρωπος προσπαθούσε να αναζητήσει την αλήθεια των πραγμάτων γύρω από την ζωή και τον κόσμο. Θρησκευτικά δόγματα, κοσμοθεωρίες, φιλοσοφίες, όλα δημιουργήθηκαν από αυτό το απωθημένο. Ένα μεθοδολογικό λάθος στο οποίο υπέπεσαν πολλοί, ήταν ότι προσπάθησαν να εξηγήσουν τον κόσμο μέσα από το ανθρώπινο πρίσμα, αγνοώντας ότι οι νόμοι που διέπουν τον κόσμο προϋπάρχουν του ανθρώπινου είδους και δεν εξαρτώνται από αυτό. Γι’ αυτό έως και σήμερα υπάρχει ένας νόμος, ο οποίος όταν εφαρμόζεται στο ανθρώπινο είδος, το αποδίδουμε σε δικά μας σφάλματα. Ο νόμος της Πάλης αν και είναι θεμελιώδης, ο οποίος υπάρχει σε κάθε έκφανση της ζωής, οι άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αποτελεί ανθρώπινο ελάττωμα το οποίο μπορεί να μειωθεί ή και να εξαλειφθεί μέσω της σωστής διαπαιδαγώγησης. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Είναι ένας ακατάβλητος νόμος με καθολική ισχύ πάνω στα έμβια όντα, τα στοιχεία της φύσης έως και τα πλανητικά συστήματα. Είναι ο κινητήριος μοχλός της ίδιας της Δημιουργίας. Πρόκειται για μία πραγματικότητα, την οποία όσο καθυστερούμε να την αποδεχτούμε τόσο περισσότερο θα στρεφόμαστε σε πρότυπα ζωής που οδηγούν σε αδιέξοδα, ακριβώς γιατί αντίκεινται σε φυσικούς νόμους. Ο άνθρωπος πριν επιχειρήσει να αλλάξει τον κόσμο (όπως υποστήριζε διθυραμβικώς και βλακωδώς ο Μαρξ), πρέπει πρώτα να τον κατανοήσει (όπως επιχείρησαν οι φιλόσοφοι). Ίσως στο μέλλον, διλήμματα όπως το σημερινό περί της αέναης πάλης ή της παγκόσμιας ειρήνης να ακούγονται τόσο γελοία όπως ακούγεται σ’ εμάς τους σημερινούς το δίλημμα της επίπεδης ή σφαιρικής γης. Η κατανόηση της λειτουργίας της φύσης στην οποία ανήκουμε και η αποδοχή γεγονότων, όσο σκληρά κι αν είναι για τις σύγχρονες πάγιες αντιλήψεις μας σχετικά με τη ζωή, θα μας έδινε το έναυσμα να αναπτυχθούμε προς το καλύτερο.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ !

"..Ειναι εξαιρετικα δυσκολο καποιος να βλεπει να εκτιμουν κατι δημοσια και να το καταφρονει ως αχρηστο στην ιδιωτικη του ζωη.Ετσι προσαρμοζονται οι συνηθειες του εκαστοτε ατομου,απο τις δραστηριοτητες και τις αντιληψεις της δημοσιας ζωης..

"ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ Λυσανδρος (Βιοι Παραλληλοι)

Πραγματι ειναι πολυ δυσκολο να ξεφυγεις απο τα κοινωνικα κατεστημενα και τις γενικοτερες εμπειριες που σου εχουν χαρακτει σε ολη σου την υπαρξη.Ειδικα σημερα,οπου η ραγδαια εξελιξη της τεχνολογιας επιφερει αναλογη ηθικη οπισθοδρομηση,ειναι σχεδον ακατορθωτο να ζησεις "ελευθερα".Περα ομως απο αυτην την κατασταση υπαρχει μια σταση ζωης και μια αντιληπτικοτητα που κεντριζει τις ανωτερες φυσεις και κανει καποιους ανθρωπους να νοιωθουν "ζωντανοι".

Ο δυσβατος δρομος του Μαχητη Ανθρωπου που εχει μαθει στην ζωη του να μην εγκαταλειπει και να επιδιωκει τα δυσκολα που θα του δωσουν δοξα και τιμη,ειναι αυτος που χαριζει στην ανθρωποτητα δυνατες και ξεχωριστες προσωπικοτητες και που δινει μια αισθηση νοηματος στην ζωη.

Πλησιαζει τους Θεους οποιος ξεπερνα τα ορια της φθαρτης του υποστασης!Ο πραγματικος εχθρος του πολεμιστη ειναι η τρυφηλοτητα και η διαφθορα.Οσο ενας ανθρωπος δεν συμβιβαζεται με εναν πιο εφησυχασμενο και χαλαρο τροπο ζωης και οσο απαρνιεται την εμπορικη θεαση της ζωης που επιφερει πλαδαροτητα,αδυναμια και αποβλακωση,εχει ισχυρες πιθανοτητες να ζησει ελευθερος σε μια αξιοπρεπης ζωη.Ο δυσκολος δρομος της αρετης και αυτος ο τροπος ζωης ειναι η ασπιδα που προστατευει την αξιοπρεπεια στην υπαρξη μας.

Η «είδηση» από την Αυστραλία δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μεγαλοφυές στρατηγικό κτύπημα.

«Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι στην Ευρώπη περίπου 215 εκ. κατοίκων καπνίζουν, από τα οποία τα 130 εκατ. είναι άνδρες. Το ποσοστό καπνιστών στους άνδρες είναι κατά μέσο όρο 34% στη Δυτική Ευρώπη και 47% στην Ανατολική, ενώ στις γυναίκες, 25% στη Δυτική Ευρώπη και 20% στην Ανατολική (WHO 2007). Η Ελλάδα παρουσιάζει την υψηλότερη αναλογία καπνιστών μεταξύ των δυτικοευρωπαϊκών χωρών (37,6%)»

Tα παραπάνω ποσοστά δεν περιγράφουν αντικειμενικά την τραγική κατάσταση στο θέμα του καπνίσματος. Αν δεν λειφθούν υπόψη οι ανήλικοι και τα άτομα πάνω από 55 ετών οι οποίοι μαζί αποτελούν περίπου το 40% του ευρωπαϊκού πληθυσμού, το ποσοστό καπνιστών του δημογραφικά και εργασιακά ενεργού πληθυσμού, αντρών και γυναικών, αυτομάτως εκτοξεύεται στο εξωφρενικό 70%.

Αφορμή για να ασχοληθούμε με το κάπνισμα στάθηκε αυτή η είδηση από την Αυστραλία. Δεν είμαστε παντογνώστες, αλλά την πιο σημαντική επιστήμη του κόσμου, την επιστήμη της εβραιολογίας, κατέχουμε αρκετά καλά και είναι χρέος μας να εξηγήσουμε μερικά πράγματα στους αφελείς έλληνες γκοήμ.

Το φαινόμενο πλασέμπο

Το ανώτερο εβραϊκό ιερατείο σε αντίθεση με τους γκοήμ και τους απλούς εβραίους, γνωρίζουν καλά για αυτό το φαινόμενο. Ξέρουν καλά ότι το υποσυνείδητο των ανθρώπων κατέχει το 95% του μυαλού τους (όσο τους έχει μείνει τέλος πάντων). Γ’ αυτό πάντα επικοινωνούν με αυτό, ανατρέχουν στο υποσυνείδητο και όχι στον μυαλό τους.

Γιατί νομίζετε σήμερα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης σε όλα τα πακέτα των τσιγάρων υπάρχει «προειδοποίηση» τύπου «το κάπνισμα σκοτώνει», «το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο», «το κάπνισμα προκαλεί εκτρώσεις» κλπ κλπ; Ίσος κάποιος σκεφτεί ότι την Παγκόσμια Σιωνιστική Δικτατορία ξαφνικά απασχόλησε η υγεία των γκοήμ.

Grey Wolves: U-Boats 1939-1941

Grey Wolves: U-Boats 1939-1941 Part 3

Grey Wolves: U-Boats 1939-1941 Part 4

Grey Wolves: U-Boats 1939-1941 Part 5

Grey Wolves: U-Boats 1939-1941 Part 6

Ο Άγνωστος Στρατιώτης - Ο γνωστός μόνο στους Θεούς πολεμιστής.

Στο πέρασμα των χρόνων, πολλοί στρατιώτες έδωσαν τη ζωή τους και έπεσαν στα πεδία μαχών, χωρίς να αναγνωριστούν ή να ανεβρεθούν οι σοροί τους.

Η ανάγκη να εκπροσωπηθούν όλοι οι άγνωστοι πεσόντες και να επιτευχθεί η απονομή επίσημης συνολικής τιμής, στη μνήμη των υπέρ πατρίδος πεσόντων στρατιωτών, οδήγησε τα έθνη στη δημιουργία ενός συμβολικού μνημείου: Τον τάφο του άγνωστου στρατιώτη.

Ο τάφος του άγνωστου στρατιώτη εξωτερικεύει την έννοια της φιλοπατρίας, συγκεντρώνει τα στοιχεία μιας υψηλής πατριωτικής πράξεως και αποτελεί τη φανερότερη εκδήλωση του οφειλόμενου επαίνου και της δόξας, που πρέπει να ακολουθεί τη μνήμη των πεσόντων και την εθελοθυσία τους υπέρ της πατρίδας.

Ιστορική αναδρομή

Η γενική αρχή της τιμητικής πράξης της ταφής των αγνώστων πεσόντων, ανάγεται στους ηθικούς νόμους και τα πάτρια έθιμα των αρχαίων ελληνικών πόλεων. Τη μαρτυρία αυτή βρίσκουμε στα αρχαία κείμενα του Θουκυδίδη. Ο ιστορικός μιλώντας περί των δημοσίων ταφών των πεσόντων στον πόλεμο Αθηναίων, εκθέτει τον τρόπο με τον οποίον τελούνταν ως εξής:

Τα μεν οστά προτίθενται των απογενομένων πρότριτα σκηνήν ποιήσαντες, και επιφέρει τω αυτώ έκαστος ην τι βούληται· επειδάν δε η εκφορά η, λάρνακας κυπαρισσίνας άγουσιν άμαξαι, φυλής εκάστης μίαν· ένεστι δε τα οστά ης έκαστος ην φυλής, μία δε κλίνη κενή φέρεται εστρωμένη των αφανών, οι αν μη ευρεθώσιν ες αναίρεσιν. Ξυνεκφέρει δε ο βουλόμενος και αστών και ξένων, και γυναίκες πάρεισιν αι προσήκουσαι επί τον τάφον ολοφυρόμεναι.

(Θουκιδίδης, 2.34.3)

Στους πεσόντες στον πόλεμο, οι Αθηναίοι απέδιδαν μεγάλες τιμές. Η ταφή αυτών γινόταν δημοσία δαπάνη:

Εν δε τω αυτώ χειμώνι Αθηναίοι τω πατρίω νόμω χρώμενοι δημοσία ταφάς εποιήσαντο των εν τώδε τω πολεμώ πρώτων αποθανόντων τρόπω τοιώδε.

(Θουκιδίδης, 2.34.1-2)

Οι οικογένειές τους περιθάλπτονταν και τα παιδιά τους ανατρέφονταν μέχρι την εφηβεία τους από την πόλη:

Τα δε αυτών τους παίδας το από τούδε δημοσία η πόλις μέχρι ήβης θρέψει, ωφέλιμον στέφανον τοίσδε τε και τοις λειπομένοις των τοιώνδε αγώνων προτιθείσα.

(Θουκιδίδης, 2.46.1)

Επιπλέον, επέλεγαν έναν ρήτορα για να εκφωνήσει τον επιτάφιο λόγο, όπως και στο απόσπασμα του Θουκυδίδη, στο οποίο ο επιτάφιος λόγος εκφωνείται από τον Περικλή. Σε κάθε περίπτωση οι Αθηναίοι απέδιδαν μεγάλη σπουδαιότητα στην ταφή γενικότερα και θεωρούσαν πολύ βαρύ πλήγμα τη στέρησή της:

Κακός κακώς άθαπτος εκπέσοι χθονός.

(Σοφοκλής, «Αίας», στιχ.1177)

Τόσο ο Ευριπίδης όσο και ο Χαρίτωνας χαρακτηρίζουν μάλιστα το έθιμο της ταφής των αφανών ως ελληνικό νόμο:

Ελένη: Toν κατθανόντα πόσιν eμόν θάψαι θέλω.
Θεοκλύμενος: Τί δ’; Έστ’ απόντων τύμβος; Ή θάψεις σκιάν;
Ελένη: Έλλησιν έστι νόμος, ος αν πόντωι θάνηι…
Θεοκλύμενος: Τί δραν; Σοφοί τοι Πελοπίδαι τα τοιάδε.
Ελένη: Κενοίσι θάπτειν εν πέπλων υφάσμασιν.
Θεοκλύμενος: Κτέριζ’ ανίστη τύμβον ου χρήιζεις χθονός.
Ελένη: Ουχ ώδε ναύτας ολομένους τυμβεύομεν.
Θεοκλύμενος: Πώς δαι; Λέλειμμαι των εν Έλλησιν νόμων.

(Ευριπίδης, «Ελένη», στιχ. 1239-1246)


Θάπτε με, όττι τάχιστα πύλας Αΐδαο περήσω. Και γαρ ει μη το σώμα εύρηται του δυστυχούς, αλλά νόμος ούτος αρχαίος Ελλήνων, ώστε και τους αφανείς τάφοις κοσμείν

Χαρίτωνας, 4.1.3.)

Σε απόδοση, λοιπόν, ταυτόσημης τιμής υπέρ των αφανών πολεμιστών, έφεραν μαζί με τις λάρνακες που περιείχαν τα οστά των πολεμιστών και μια στρωμένη, αλλά κενή, κλίνη. Με τον τρόπο αυτό τελούσαν απομιμητική πράξη ταφής και υλική εκδήλωση της τιμής και του αθάνατου επαίνου της πόλης. Επίσης, διατελούσαν και ένα στοργικό καθήκον προς τους πλησιέστερους πενθούντες συγγενείς, δείχνοντας ότι η πατρίδα σέβεται εξίσου τη μνήμη των δικών τους.

Με την ίδια, λοιπόν, λογική και από την ίδια ηθική αφετηρία προήλθε η ιδέα της δημιουργίας του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη.

Στα νεότερα χρόνια αναπτύχθηκε σε πολλά κράτη η πρακτική της ύπαρξης ενός συμβολικού μνημείου, που να αντιπροσωπεύει τον πολεμικό τάφο των άγνωστων στρατιωτών.

Είναι πιθανόν το πρώτο δείγμα τέτοιου μνημείου να υπήρξε το «Λαντσολάτεν» («Πόδι του στρατιώτη») του Πρώτου Πολέμου του Σλέσβικ, στην Φρεδαρίντσια, της Δανίας, το οποίο κατασκευάστηκε το 1849. Ένα ακόμη πρώιμο δείγμα είναι το μνημείο του 1866, που είναι αφιερωμένο στον άγνωστο θανόντα του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου.

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος με τους πολυάριθμους νεκρούς, αποτέλεσε τη βασική αφορμή για την ανέγερση μνημείων αφιερωμένων στον άγνωστο στρατιώτη. Η πρώτη ίδρυση ενός τέτοιου μνημείου με τη σύγχρονη μορφή ξεκίνησε από το Ηνωμένο Βασίλειο, όταν, έπειτα από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενταφίασαν πρώτοι έναν «άγνωστο στρατιώτη» εκ μέρους όλων των Δυνάμεων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στο αβαείο του Γουεστμίνστερ το 1920, παρακινώντας με αυτόν τον τρόπο και άλλα έθνη να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Ο πιο γνωστός, ωστόσο, τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη είναι αυτός της Γαλλίας κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου που ιδρύθηκε το 1921 τιμώντας τους άγνωστους νεκρούς του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Τέτοιοι τάφοι δημιουργήθηκαν, επίσης, εις μνήμην άγνωστων πεσόντων και μετέπειτα πολέμων. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί το μνημείο που χτίστηκε στο Ιράκ το 1982.

Τα μνημεία αυτά περιέχουν συνήθως τη σορό ενός ανώνυμου νεκρού στρατιώτη -ή «γνωστού μόνο στον Θεό» («known but to Cod»), όπως πολλές φορές αναγράφεται στην επιτύμβια στήλη. Πρέπει να τονισθεί, ότι δίνεται μεγάλη έμφαση στην επιλογή της σορού, επιλέγοντας πάντα κάποια που θεωρείται ότι είναι αδύνατο να αναγνωριστεί ποτέ. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πολλές προσπάθειες καταβλήθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση, από τα κράτη που ανήγειραν τέτοιου είδους μνημεία, ώστε να βρεθούν σώματα άγνωστων στρατιωτών που να τηρούν αυτή την προϋπόθεση και να έχει διευκρινιστεί η εθνικότητά τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο ελληνικό μνημείο δεν υπάρχει σορός ακολουθώντας τα έθιμα των Αρχαίων Ελλήνων που ήθελαν τον τάφο κενό («μία κλίνη κενή φέρεται εστρωμένη των αφανών» – Θουκυδίδης, 2.34.3).

Bullets from Iwo Jima

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες καμπάνιες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία διήρκεσε από τις 19 Φεβρουαρίου έως τις 26 Μαρτίου του 1945 και σκοπός της ήταν η κατάληψη του νησιού Ίβο Τζίμα και κυρίως των δύο αεροδιαδρόμων του από τους Αμερικανούς, το οποίο βρίσκονταν στην κατοχή των Ιαπώνων. Ήταν η πρώτη επίθεση των Αμερικανών στα Ιαπωνικά νησιά και παρά το γεγονός οτι η επίθεση ήταν από την αρχή καταδικασμένη για τους Ιάπωνες, οι Αμερικανοί συνάντησαν σημαντική αντίσταση και δέχθηκαν μεγάλες απώλειες.

Στο νησί, οι Ιάπωνες ήταν πολύ καλά οχυρωμένοι με καταφύγια, πυροβολικό και 17 χλμ υπόγειων τούνελ. Οι Ιαπωνικές δυνάμεις είχαν διαταχθεί να μην εγκαταλείψουν σε καμία περίπτωση το νησί, με αποτέλεσμα από τους 18.000 άνδρες που το υπερασπίζονταν, όλοι να σκοτωθούν, εκτός από 216 που πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Οι Αμερικανοί είχαν σημαντική ναυτική και αεροπορική κάλυψη κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Αποβιβάστηκαν περισσότεροι από 100.000 άνδρες, ενώ οι απώλειες ήταν 7.000 νεκροί και 20.000 τραυματίες.

Διαβάστε εδώ περισσότερα :  1945- Η Φωνική μάχη της Ιβοτζίμα

Σαν σήμερα,11/1/1944. Οι βόμβες των "καλών".

Ο βομβαρδισμός του Πειραιώς

Σαν σήμερα, 11 Ιανουαρίου 1944 οι συμμαχικές βόμβες χτυπούν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, τον Πειραιά. Είναι οι πρόγονοι των σημερινών δανειστών, «δανειστών» και «διασωστών» μαζί του υπό νεοταξική κατάληψη ελληνικού προτεκτοράτου. Οι στυλοβάτες των ενταύθα πολιτικών τους ανδρείκελων και διασώστες της δικής τους παρουσίας. Έτσι και τότε. Χτυπούν τα ανθρωπόμορφα κτήνη για να μας ελευθερώσουν λένε από τους Γερμανούς κατακτητές και να εξοντώσουν τον κοινό εχθρό. Με τη διαφορά όμως ότι το θανατηφόρο ατσάλι των «ελευθερωτών» μας αφήνει πίσω του 5500 νεκρούς Έλληνες και μόλις 8 Γερμανούς στρατιώτες. Οι δε στρατιωτικές υποδομές των Γερμανών σε ναυστάθμους, ναυπηγεία και αεροδρόμιο στην περιοχή μένουν παντελώς άθικτες. Τα θύματα είναι αθώοι Έλληνες πολίτες πάσης ηλικίας. Παιδιά, γέροι, νέοι, άνθρωποι που πάσχιζαν να επιβιώσουν από την πείνα που είχε φέρει ο πόλεμος. Πολλά από τα θύματα δεν θα αναγνωριστούν ποτέ.

Όχι λοιπόν. Ο βομβαρδισμός δεν έγινε για να νικηθεί κάποιος άλλος εχθρός, αλλά για να μείνει γονατιστή, πεσμένη στα τέσσερα και αλυσοδεμένη η Ελλάδα. Μαυροφορεμένη και αφοπλισμένη ακόμη και μετά το τέλος του Β Παγκόσμιου Πολέμου που έγινε προκειμένου να έρθει το πρόσωπο του νεοταξισμού που ξέρουμε. Και ο βομβαρδισμός του Πειραιώς από τις συμμαχικές τάχα δυνάμεις της Εσπερίας είναι αληθώς η δική μας Νυρεμβέργη. Για να μην πάρει την θέση της η Ελλάδα. Την θέση της ανεστημένης εκ της τέφρας της ελεύθερης Δυνάμεως. Τους δικούς μας ανθρώπους στόχευαν οι βόμβες. Αλλά οι Έλληνες δεν ξεχνούν. Θυμούνται, τιμούν και σαν το φέρει ο καιρός τιμωρούν.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

http://ethnikistikosagwn.blogspot.com/

http://karachalios-spiros.blogspot.com/

H φονικότερη μάχη της ιστορίας και ένας παράξενος έρωτας δύο λαών.

Η σημερινή «επίσημη» ιστορία κάνει τα στραβά μάτια σε ένα απλό ερώτημα: γιατί αυτήν την πόλη, μια επαρχιακή πόλη στα νότια της Ρωσίας, επέλεξε ο Στάλιν για να «χαρίσει» το όνομά του. Η πραγματικότητα είναι η εξής.

Περίπου στα 850μΧ στα νότα της Ρωσίας δυναμώνει μια πόλη. Η πόλη αυτή έγινε η πρωτεύουσα της Χαζαρίας, μεταγενέστερα μιας μεγάλης αυτοκρατορίας που την είχαν ιδρύσει και έλεγχαν οι ιουδαίοι. Το Χαζαρικό καγκανάτ έγινε ο μεγαλύτερος εφιάλτης των Ρωσικών βασιλείων, οι οποίοι στην εποχή εκείνη δεν κατάφερναν να ενωθούν.
     Ο αγώνας ενάντια στην εβραίικη Χαζαρία (για την ακρίβεια, ιουδοποιημένη Χαζαρία, γιατί ο πληθυσμός την χώρας αυτής ήταν κυρίως τουρκογενής, ο οποίος είχε δεχθεί τον ιουδαϊσμό) έγινε αφορμή για να ενωθεί η Ρωσία. Ο Σβιατοσλάβ, αυτός που κατάφερε να ενώσει τους Ρώσους και να νικήσει τους Χαζάρους, είναι για τους Ρώσους ο μεγαλύτερος εθνικός Ήρωας.
     Η πρωτεύουσα της Χαζαρίας, μιας χώρας η οποία πολεμούσε τους Ρώσους για 400 χρόνια και παραλίγο να αφανίσει το Ρωσικό Γένος από προσώπου Γης, βρισκόταν στην ίδια θέση με το κομμουνιστικό Στάλιγκραντ (το σημερινό Βολγκογκράντ) και λεγόταν Ιτίλ (Atil στον χάρτη, στο Δέλτα του ποταμού Βόλγκα).
     Μετά την Κόκκινη Επανάσταση των Μπολσεβίκων, δηλ. εβραίων κατά κύριο λόγο, οι εβραίοι σε ένδειξη επανάκτησης της κυριαρχίας και του ελέγχου του ρώσικου λαού και, φυσικά, για λόγους μυστικιστικούς, μετονόμασαν την Ρώσικη τότε πόλη Σαμάρα, πρώην ιουδαϊκό Ιτίλ, σε Σταλινγκράντ.
     Το Σταλινγκράν για το Α. Χίτλερ και τους ναζί συμβόλιζε την Εβραίικη μπολσεβίκικη σφηκοφωλιά η οποία απειλούσε ολόκληρη την Ευρώπη με το μίασμα του κομμουνισμού. Αυτός είναι ο λόγος που έδωσε τόση σημασία η Ναζιστική Γερμανία στην μάχη γ' αυτήν την πόλη. Η κατοχή αυτής της πόλης θα συμβόλιζε και το τέλος της Εβραϊκής κυριαρχίας κατά του Λευκού Ανθρώπου και το τέλος της Δεύτερης Χαζαρίας (της ΕΣΣΔ).
     Πρέπει να πούμε ότι οι σημερινοί Εβραίοι σε όλο το κόσμο, κατά πλειοψηφία, αποτελούν τους απογόνους των Χαζάρων, μιας ιστορικής αυτοκρατορίας με τουρκογενή πληθυσμό και με ιουδαϊκή θρησκεία. Αυτό εξηγεί και την μεγάλη αγάπη και αδυναμία των σημερινών εβραίων προς τους τούρκους…..
     Σε κανένα μέρος της Βόρειας Κασπίας δεν εξορύσσουν πετρέλαια. Τα πετρέλαια της Κασπίας είναι στα νότα της Λιμνοθάλασσας, στο Μπακού και στο Γκρόζνι. Επίσης πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει ότι οι Ναζί είχαν φτάσει περίπου 250 χιλιόμετρα από το Μπακού. Άρα κανένα επιχείρημα για «πετρέλαια» στο Σταλιγκράντ δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρό.
     Διαβάστε εδώ ένα άρθρο από «επίσημους» και «αποδεκτούς» ιστορικούς για την φονικότερη και πιο παρανοϊκή μάχη της ιστορίας της Ανθρωπότητας….

ΓΕΝ.ΕΛ.

Βίντεο: Η Ιστορία που γράφτηκε από τους νικητές του Β Παγκοσμίου Πολέμου είναι κάλπικη….

Δείτε ένα βίντεο πως γράφτηκε η (ιουδαιοκρατούμενη) "ιστορία" και πώς οι διάφοροι διαμορφωτές την κοινής γνώμης κάνουν την πάπια.



Πετροδολάριο: η μεγαλύτερη απάτη στην παγκόσμια ιστορία

Δολάριο. Το «ξύλινο» νόμισμα χωρίς καμιά πραγματική αξία. Όσα θέλουν οι σιωνιστές ιδιοκτήτες της «Federal» Rezerve Bank τόσα τυπώνουν. Οι «οικονομολόγοι» και οι «αναλυτές» ακόμα να «καταλάβουν»…..

Τα πραγματικά αίτια για τον πόλεμο στο Ιράκ και την τωρινή απειλή για πόλεμο με το Ιράν δεν είναι ούτε τα πυρηνικά όπλα, ούτε η τρομοκρατία, ούτε το πετρέλαιο. Στην ουσία όλα γίνονται για να καλυφθεί η μεγαλύτερη απάτη στην παγκόσμια ιστορία : το αμερικάνικο πετροδολάριο.

Το 1971 οι ΗΠΑ, όταν άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι χάνουν τον πόλεμο στο Βιετνάμ, τύπωναν και ξόδευαν πολύ περισσότερα μετρητά απ΄ ό,τι μπορούσαν να καλύψουν με χρυσό. Μερικά χρόνια αργότερα οι Γάλλοι απαίτησαν την εξαργύρωση σε χρυσό των δολαρίων που κατείχαν. Όμως οι ΗΠΑ το απέρριψαν επειδή στην πραγματικότητα δεν είχαν αρκετό χρυσό για τα δολάρια που είχαν ήδη τυπώσει και θα έπρεπε να δηλώσουν χρεοκοπία. Έτσι πήγαν στους Σαουδάραβες κι έκαναν συμφωνία : ο ΟΠΕΚ να κάνει όλες τις συναλλαγές πετρελαίου μόνο σε αμερικάνικα δολάρια.

Από εκείνη τη στιγμή, κάθε χώρα που χρειαζόταν να αγοράσει πετρέλαιο έπρεπε πρώτα να έχει αμερικάνικα δολάρια, που σημαίνει ότι αντάλλασσε τα αγαθά και τις υπηρεσίες της σε δολάρια, τα οποία οι Αμερικάνοι μόλις είχαν τυπώσει. Οι Αμερικάνοι αγόραζαν το πετρέλαιό τους στην κυριολεξία δωρεάν τυπώνοντας αυτά τα δολάρια. Το απόλυτο δωρεάν γεύμα για τους Αμερικανούς εις βάρος όλου του υπόλοιπου κόσμου.

Όμως η απάτη αποκαλύφθηκε όταν ο Σαντάμ Χουσεΐν άρχισε να πουλάει το πετρέλαιο του Ιράκ απευθείας σε ευρώ, ακυρώνοντας τη βολική συμφωνία των Αμερικανών με τον ΟΠΕΚ. Γι αυτό έπρεπε να σταματήσουν τον Σαντάμ. Πώς;

 

Πόλεμος πάντων πατήρ εστί…

Ευρωπαίος ποιητής του περασμένου αιώνα απεκάλεσε καταραμένους τους Έλληνες της παλιάς εποχής, διότι, κατ’ αυτόν, τα είπαν όλα και δεν άφησαν για τους επόμενους να πούνε κάτι κι αυτοί. Ασφαλώς πρόκειται για μια υπερβολική εκτίμηση. Όμως υπάρχει πράγματι μια αληθής «κατάρα» την οποία κληροδότησαν εσαεί στην οικουμένη των ανθρώπων οι Έλληνες. Η «κατάρα» αυτή έχει να κάνει με την αλήθεια που δηλώνει ότι οι Έλληνες κατεσκεύασαν και δημιούργησαν την γλώσσα τους με τέτοια δομή, έτσι ώστε οι λοιπές θέλοντας ή μη αναγκάστηκαν να προγραμματιστούν με βάση τη δική της φιλοσοφία και παιδεία.

«Αρχή παιδείας ονομάτων επίσκεψις». Ποιών ονομάτων; Κατ’ εξοχήν των Ελληνικών. Υπάρχουν και εξαιρέσεις βεβαιότατα. Πώς λέγεται παγκοσμίως η φύλαξη των πόλεων; λέγεται POLICE.

Όμως όσον αφορά στην Ελληνική γλώσσα και στα περί της «κατάρας» των Ελλήνων επί της οικουμένης των ανθρώπων, δεν νομίζω ότι πρόκειται ούτε περί κατάρας ούτε περί ευχής. Μάλλον πρόκειται περί πολιτισμού. Δηλαδή περί ενός μακροχρονίου και επιτυχημένου πολέμου. Ο Ελληνικός πολιτισμός είναι γέννημα θρέμμα του πολέμου. Η πόλις, της πόλε-ως. Πόλε-μος. Η κατάληξη -μος σημαίνει εδώ την ενεργητικότητα της ρίζας: όπως παιδεμός, σκοτωμός.

Πρώτον η υπεράσπιση της πόλεως. Πολίτης, οπλίτης, πολεμιστής, παλαιστής, πελταστής. Ο Πάλμυς Ζεύς, η πολιούχος Παλ-λάς: ο λαός ο παλλόμενος ο πολεμών.