Για σου, φίλε!

Για σου, φίλε!
Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι και τα χειραγωγημένα από το Σύστημα ανθρωπόμορφα ζόμπι νομίζουν ότι τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα κανάλια και οι εφημερίδες διαφέρουν ένα από το άλλο. Διαφέρουν μόνο στην ονομασία και όχι στην ουσία. Ξεγυμνώστε τους και θα δείτε ότι είναι σαν δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν από την ίδια μάνα – την ιουδαϊκή ιδεολογία, έχουν τον ίδιο πατέρα – το ιουδαϊκό χρήμα. Γ’ αυτό δεν είναι ανάγκη να καταναλώνουμε την γουρουνοτροφή που μας πασάρουν τα κόμματα και τα ΜουΜου«Ε».... ...Ξυπνάμε, σκουπίζουμε τα μάτια μας, σηκωνόμαστε από τα γόνατα, πετάμε τις αλυσίδες μας και ορθώνουμε το ανάστημα. ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ Η ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ;

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Όχι δάκρυα για τους πραιτωριανούς

Η συναισθηματική αντίδραση ωρισμένων πολιτών για τον θάνατο αστυνομικών σε συγκρούσεις με εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου δεν είναι αυθόρμητη. Προέρχεται από σκηνοθετημένη και οργανωμένη πρόκληση εικόνων συμπαθείας των καθεστωτικών μμε.
Οι επαναστάτες δεν επιτρέπεται να πέφτουν σε τέτοιες συναισθηματικές παγίδες. Δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε τί κάνουν στον Λαό οι αστυνομικοί της ομάδος ΔΙ.ΑΣ όταν γίνονται απεργίες. Έχουμε διαπιστώσει κατ’ επανάληψιν το αβυσσαλέο μίσος τους εναντίον των διαδηλωτών. Τους έχουμε δει να προσπαθούν να εμβολίσουν με την μηχανή τους διαδηλωτές.
Όταν γίνεται μία επανάσταση μοιραία διαρρηγνύονται οι κοινωνικοί δεσμοί. Οι κοινωνικές ομάδες χωρίζονται σε στρατόπεδα. Κάποιοι επιλέγουν το στρατόπεδο του καθεστώτος, και κάποιοι το στρατόπεδο της επαναστάσεως. 
Βασικό στοιχείο κάθε επαναστάσεως είναι το τσάκισμα της κρατικής μηχανής του εχθρού και η αντικατάστασή της με μία νέα κρατική μηχανή. Οι αφηρημένες και αποσπασματικές αναλύσεις του τύπου «είναι παιδιά του Λαού που δίνουν την μάχη κατά της εγκληματικότητος για 700 ευρώ», είναι τουλάχιστον κωμικές.
Τέτοια «παιδιά του Λαού», δεν θα διστάσουν να κτυπήσουν και να πυροβολήσουν εναντίον διαδηλωτών όταν οι μελλοντικές διαδηλώσεις λάβουν μορφή εξεγέρσεως.

Εφόσον το κράτος μέσα στο οποίο ζούμε δεν είναι Ελληνικό, τα όργανά του είναι εχθροί του Ελληνικού Λαού. Συμφωνούμε στο ότι πρέπει να προσηλυτίσουμε σημαντικό ποσοστό στρατιωτικών, δικαστών, αστυνομικών, του μισελληνικού καθεστώτος. Αλλά δεν επιτρέπεται να καλλιεργούμε αυταπάτες στον Λαό. Είναι δεδομένο ότι θα υπάρξει αιματηρή σύγκρουση με σημαντικό μέρος κρατικών υπαλλήλων που θα παραμείνουν πιστοί στο κατοχικό καθεστώς. Οι συναισθηματισμοί δεν δίνουν απάντηση στο στρατηγικό ερώτημα «ποιός ο ρόλος της αστυνομίας στην σημερινή κατοχή;».

Επιτρέπεται να διαγράφουμε από την μνήμη του Λαού την σημερινή γερμανική κατοχή με εκδηλώσεις συμπαθείας προς τους αστυνομικούς; Αν αύριο ξεσπάσει επανάσταση και οι αστυνομικοί κτυπούν αλύπητα τον Λαό, τί θα πούν όσοι σήμερα τους λυπούνται;
Έχουμε εμφύλιο πόλεμο, και στον εμφύλιο πόλεμο δεν υπάρχουν ουδέτερες καταστάσεις.
Ακόμη και αν το 99% των αστυνομικών ψυχικώς τάσσεται με τον Λαό κατά του Μνημονίου, στην πράξη εξωτερικεύει μία φιλοκαθεστωτική συμπεριφορά προστατεύοντας ενόπλως την κατοχική κυβέρνηση.
Εφ’ όσον έχουμε μία κατοχική κυβέρνηση, όσοι συνεργάζονται εκουσίως με τον κατακτητή θα υποστούν τις συνέπειες. Εφ’ όσον ο κατακτητής επιβάλλει στον Λαό να πληρώσει για τις δικές του απάτες, η σύγκρουση είναι αμφίδρομη. Όσοι σιτίζονται από το κατοχικό καθεστώς έχουν μερίδιο ευθύνης για τα εγκλήματα του κατακτητού εις βάρος του Ελληνικού Έθνους.
Η στάση τους συνεπάγεται σύγκρουση μεταξύ Λαού και πραιτωριανών.
Το παραμύθι των αστυνομικών «παίρνω 700 ευρώ, δεν μπορούσα να βρω αλλού δουλειά, τι να έκανα;», δεν έχει καμμία αποδεικτική αξία παρά μόνον για μικρά παιδιά. Αν για 700 ευρώ κτυπούν αλύπητα ειρηνικούς διαδηλωτές προστατεύοντας τον προδότη Σαμαρά, τότε για 1700 ευρώ δεν θα διστάσουν να σκοτώσουν άοπλους διαδηλωτές.
Το σόφισμα «παίρνω 700 ευρώ, άρα είμαι και εγώ στην ίδια μοίρα μαζί σας», είναι παραπλανητικό διότι όσοι Έλληνες εργαζόμενοι παίρνουν 700 ευρώ, δεν έχουν δικαίωμα να οπλοφορούν, ούτε να κατέχουν δακρυγόνα. Μόνον αν ο Λαός κατείχε όπλα, και μπορούσε να σχηματίσει ένοπλες πολιτοφυλακές, θα μπορούσαν οι αστυνομικοί να ισχυριστούν ότι είμαστε στην ίδια μοίρα.
Ως επαναστάτες πρέπει να οξύνουμε, να κλιμακώνουμε την σύγκρουση. Όσοι μιλούν για τραυματισμούς ή θανάτους αστυνομικών λησμονούν εύκολα τους δεκάδες απεργούς που ξυλοκοπούνται, τους τραυματίες στην Κερατέα, τους δεκάδες πολιτικούς κρατουμένους στις φυλακές, τους δεκάδες συμπολίτες μας που έχουν αυτοκτονήσει λόγω οικονομικών προβλημάτων, και κυρίως την οικονομική γενοκτονία που επιβάλλει η κατοχική κυβέρνηση με αιχμή του δόρατος την δικαστική, νομοθετική και αστυνομική εξουσία.
Δεν υπάρχουν περιθώρια συναισθηματισμών για τον εχθρό. Όποιος ενδιαφέρεται για τις απώλειες στο καθεστωτικό στρατόπεδο, σημαίνει ότι αδιαφορεί για τις απώλειες στο επαναστατικό στρατόπεδο.
Η αστυνομία θα προσεγγίσει το επαναστατικό στρατόπεδο μόνον όταν ο Λαός χύσει το αίμα του για την Ελευθερία, και ο Σαμαράς προσπαθεί να δραπετεύσει. Όταν δηλαδή διαπιστώσει ότι άλλαξε η φορά του ανέμου. Η αστυνομία δεν πρόκειται να σταθεί με το μέρος του Λαού στην επικείμενη εξέγερση. Θα προσπαθήσει να την καταστείλει με κάθε τρόπο. Αυτό διδάσκει η ιστορία και η εμπειρία.
Όποιος σε τέτοιες στιγμές βάζει παρωπίδες, και μιλά για «αστυνομικούς που είναι παιδιά του Λαού», ξέχασε πολύ γρήγορα το αγέννητο βρέφος που πέθανε στην Κερατέα από τα χημικά των ΜΑΤ.
Αν πρόκειται κάποιοι να λησμονούν τους δικούς μας νεκρούς τόσο γρήγορα, καλύτερα να ταχθούν με το καθεστώς Σαμαρά παίρνοντας μισθό 700 ευρώ, διότι από τους επαναστάτες δεν θα πάρουν τίποτε παρά μόνον μερικές τρύπες στο κορμί τους.
Ας μην λησμονούμε δύο ακόμη στοιχεία.
Πρώτον, ο πρώην υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ Χρυσοχοΐδης είχε αναγγείλει την «Πρόσληψη μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα μετά από συνάντησή του με κατοίκους και μέλη της Επιτροπής του 6ου Διαμερίσματος Αγίου Παντελεήμονα, της Κίνησης ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή, καθώς τον πρόεδρο των πακιστανών στην Ελλάδα, Τζαβέντ Ασλάμ».
Ας μην λειτουργούν οι Έλληνες πατριώτες ως αυτόματα, που αντιδρούν σε εξωτερικά ερεθίσματα σαν ανεγκέφαλα ρομπότ. Αν φανταστούμε πακιστανικής, αφρικανικής ή αλβανικής καταγωγής «Έλληνες» αστυνομικούς τότε η αντίδραση των Ελλήνων πατριωτών προς τους αστυνομικούς θα είναι διαφορετική.
Πολύ σύντομα θα δούμε στους δρόμους ομάδες τριτοκοσμικών αλλοφύλων να παριστάνουν τους «Έλληνες» αστυνομικούς, επειδή θα τους δώσει άδεια οπλοφορίας και οπλοχρησίας ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. Καλά θα κάνουν λοιπόν οι πατριώτες να ελέγχουν τα συναισθήματά τους και να βλέπουν την γενική εικόνα, και όχι απομονωμένα περιστατικά.
 Και δεύτερον, μία κατοχική ένοπλη δύναμη έχει ως πάρεργο την καταστολή της εγκληματικότητος. Το κύριο έργο της είναι η καταστολή των πολιτών. Επειδή κάποιοι αστυνομικοί διώκουν εγκληματίες, δεν σημαίνει ότι αυτομάτως νομιμοποιούνται να διώκουν τους πολίτες.
Εμφανίστηκε ήδη στους δρόμους ένοπλη οικονομική αστυνομία που συλλαμβάνει επ’ αυτοφώρω όσους δεν πληρώνουν τα χαράτσια που απαιτεί η κατοχική συμμορία.
Αν ένας πολίτης πυροβολήσει έναν τέτοιο ένοπλο φοροεισπράκτορα, πώς θα αντιδράσουν οι πατριώτες; Θα αποκαλέσουν φονιά τον συγκεκριμένο πολίτη;
Η κατοχική κυβέρνηση με την συνενοχή της κατοχικής αστυνομίας διέλυσε τον κοινωνικό ιστό. Όσοι πατριώτες εκφράζουν την συμπάθειά τους στις ένοπλες δυνάμεις κατοχής, το μόνο που κάνουν είναι να επιδεικνύουν ραγιάδικη συμπεριφορά.  
Ο Λαός δεν έχει ανάγκη τους πραιτωριανούς του Σαμαρά για να προφυλαχθεί από την εγκληματικότητα. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να εξοπλιστεί άμεσα και να δημιουργήσει λαϊκές πολιτοφυλακές.
Όποιος σκλάβος περιμένει να τον απελευθερώσει ο αφέντης του από την σκλαβιά, είναι άξιος της μοίρας του.
Η κατοχική αστυνομία δεν προστατεύει τον Ελληνικό Λαό. Προστατεύει την κατοχική κυβέρνηση από τον επαναστατημένο Ελληνικό Λαό. 

Ιφικράτης Αμυράς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου