Για σου, φίλε!

Για σου, φίλε!
Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι και τα χειραγωγημένα από το Σύστημα ανθρωπόμορφα ζόμπι νομίζουν ότι τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα κανάλια και οι εφημερίδες διαφέρουν ένα από το άλλο. Διαφέρουν μόνο στην ονομασία και όχι στην ουσία. Ξεγυμνώστε τους και θα δείτε ότι είναι σαν δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν από την ίδια μάνα – την ιουδαϊκή ιδεολογία, έχουν τον ίδιο πατέρα – το ιουδαϊκό χρήμα. Γ’ αυτό δεν είναι ανάγκη να καταναλώνουμε την γουρουνοτροφή που μας πασάρουν τα κόμματα και τα ΜουΜου«Ε».... ...Ξυπνάμε, σκουπίζουμε τα μάτια μας, σηκωνόμαστε από τα γόνατα, πετάμε τις αλυσίδες μας και ορθώνουμε το ανάστημα. ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ Η ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ;

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Εμφύλιος ή συμμοριτοπόλεμος;

Τελευταία Κυριακή του Αυγούστου, επέτειος της νίκης του Εθνικού στρατού επί του "Δημοκρατικού" στρατού στις κορυφές του Γράμμου και του Βίτσι.Λήξη μιας μαύρης περιόδου που σημάδεψε την πατρίδα μας περισσότερο και από την κατοχή και άφησε ανεξίτιλα τα σημάδια της πάνω στον ελληνικό λαό, ακόμα και σήμερα.Σήμερα,που τα εμφυλιοπολεμικά χαρακτηριστικά είναι περισσότερο ορατά από ποτέ στην κοινωνικοπολιτική επικαιρότητα.Το μπολσεβίκικο πνεύμα έχει επικρατήσει στη διανόηση και στην κοινωνική ζωή γενικότερα,ενώ η δεξιά έχει αλλοτριωθεί και μετεξελιχθεί σε ένα κοσμοπολίτικο,καπιταλιστικό μόρφωμα.Οι ηττημένοι του πολέμου έγιναν νικητές στην πολιτική και ποτέ δεν απολογήθηκαν για τα εγκλήματά τους.Οι νικητές του πολέμου,ξεπούλησαν τα πάντα για να γίνουν καθεστώς.Σ'αυτή την περίοδο,το ζητούμενο γι'ακόμα μία φορά,είναι η Εθνική ενότητα,απέναντι στις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης τώρα.Για να υπάρξει Εθνική ενότητα όμως,πρέπει να υπάρχει Εθνική συνείδηση!Και για να υπάρξει Εθνική συνείδηση,πρέπει να υπάρχει Μνήμη!


Σημείωση: Η ταινία «Ελένη» (1985),βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη,το οποίο αναφέρεται στην περίοδο του εμφυλίου,όταν ο συγγραφέας-δημοσιογράφος ζούσε-παιδί ακόμα-στο χωριό του, τον Λια Θεσπρωτίας.Τα γεγονότα και τα πρόσωπα της «Ελένης» είναι πραγματικά και εξιστορούν το παιδομάζωμα που επέβαλλαν οι αντάρτες του ΕΛΑΣ στα χωριά που καταλάμβαναν.Η Ελένη Γκατζογιάννη,μητέρα του Νίκου Γκατζογιάννη,θα πληρώσει με την ζωή της,την προσπάθειά της να γλυτώσει τα παιδιά της,βοηθώντας τα να δραπετεύσουν για να μην πέσουν στα χέρια των ανταρτών. Ο Νίκος Γκατζογιάννης, θα επιστρέψει, χρόνια αργότερα,στην Ελλάδα σαν ανταποκριτής των Νιου Γιορκ Τάιμς και θα προσπαθήσει ν'αναζητήσει τους υπαίτιους του θανάτου της μητέρας του.Η ταινία,ουσιαστικά τελεί υπό καθεστώς (ημι)απαγόρευσης προβολής στην Ελλάδα.Δεν έχει προβληθεί ποτέ από κρατικό ή δημοτικό τηλεοπτικό σταθμό (διατίθεται μόνο σε βιντεοκλάμπς).Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε αρνηθεί να γίνουν τα γυρίσματα στην Ελλάδα και τους αυθεντικούς χώρους (η ταινία γυρίστηκε στην Ισπανία),ενώ η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους διακόπηκε μετά από λίγες ημέρες,όταν υπήρξαν αντιδράσεις από το ΚΚΕ και οπαδοί του προπηλάκιζαν τους θεατές που πήγαιναν να την δουν.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου