Για σου, φίλε!

Για σου, φίλε!
Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι και τα χειραγωγημένα από το Σύστημα ανθρωπόμορφα ζόμπι νομίζουν ότι τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα κανάλια και οι εφημερίδες διαφέρουν ένα από το άλλο. Διαφέρουν μόνο στην ονομασία και όχι στην ουσία. Ξεγυμνώστε τους και θα δείτε ότι είναι σαν δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν από την ίδια μάνα – την ιουδαϊκή ιδεολογία, έχουν τον ίδιο πατέρα – το ιουδαϊκό χρήμα. Γ’ αυτό δεν είναι ανάγκη να καταναλώνουμε την γουρουνοτροφή που μας πασάρουν τα κόμματα και τα ΜουΜου«Ε».... ...Ξυπνάμε, σκουπίζουμε τα μάτια μας, σηκωνόμαστε από τα γόνατα, πετάμε τις αλυσίδες μας και ορθώνουμε το ανάστημα. ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ Η ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ;

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Ο τελευταίος Λευκός άνθρωπος

Συγγραφέας : Robert Howard


Ο τελευταίος λευκός άνθρωπος» είναι ένα απ’ τα πρώτα διηγήματα του Robert Erwin Howard, ενός συγγραφέα που έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό από τα «ηρωικής φαντασίας» διηγήματά του, στα οποία συχνά διαφαίνονται μυθολογήματα και αρχέτυπα της Άριας Ευρωπαϊκής παράδοσής μας.

«Ο τελευταίος λευκός άνθρωπος» είναι γραμμένο το 1920 και είναι μέρος την ανθολογίας «weird tales». Ο αναγνώστης διαβάζοντάς το θα διαπιστώσει ότι το κείμενο δεν είναι καθόλου προσαρμοσμένο στις μόδες της ισοπέδωσης και των πολυφυλετικών προτάσεων. Ο κατευθυντήριος ιδεολογικός άξονας αυτού του διηγήματος είναι το «πολιτικά μη ορθόν» (και μη αποδεκτό), δηλαδή το φυλετικό. Με το προφητικό βλέμμα του ποιητή, ο Howard προκαταβάλλει ένα φαινόμενο που λίγοι στην εποχή του είχαν την πνευματική οξύνοια να διακρίνουν στο λυκόφως ενός μέλλοντος, που τώρα όμως προσλαμβάνει τα ευδιάκριτα χαρακτηριστικά ενός ανησυχητικού (εάν όχι και τρομακτικού) παρόντος. Το διήγημά του φαίνεται να προειδοποιεί για την αφύσικη και παραμορφωτική εξέλιξη του εθνικο – φυλετικού τοπίου που εμείς οι Ευρωπαίοι ήδη βιώνουμε αρκετά.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου