Για σου, φίλε!

Για σου, φίλε!
Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι και τα χειραγωγημένα από το Σύστημα ανθρωπόμορφα ζόμπι νομίζουν ότι τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα κανάλια και οι εφημερίδες διαφέρουν ένα από το άλλο. Διαφέρουν μόνο στην ονομασία και όχι στην ουσία. Ξεγυμνώστε τους και θα δείτε ότι είναι σαν δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν από την ίδια μάνα – την ιουδαϊκή ιδεολογία, έχουν τον ίδιο πατέρα – το ιουδαϊκό χρήμα. Γ’ αυτό δεν είναι ανάγκη να καταναλώνουμε την γουρουνοτροφή που μας πασάρουν τα κόμματα και τα ΜουΜου«Ε».... ...Ξυπνάμε, σκουπίζουμε τα μάτια μας, σηκωνόμαστε από τα γόνατα, πετάμε τις αλυσίδες μας και ορθώνουμε το ανάστημα. ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ Η ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ;

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Η άγνωστη Επίδαυρος αποκαλύπτεται

Η αποκατάσταση των σημαντικότερων μνημείων του Ασκληπιείου τη μετατρέπει σε ελκυστικό αρχαιολογικό πάρκο.

Από μια επιγραφή που βρισκόταν στην είσοδο του ιερού του Ασκληπιού:
«Ο καθένας που εισέρχεται στο ιερό,το οποίο ευωδιάζει από λιβάνι,πρέπει να είναι καθαρός.Καθαρός όμως θεωρείται μόνον όποιος τρέφει το μυαλό του με καθαρούς λογισμούς»
αναφέρει μια επιγραφή που βρισκόταν στην είσοδο του ιερού του Ασκληπιού.

Επί αιώνες προσέφευγαν οι άνθρωποι σε αυτό το ιερό για να ζητήσουν τη βοήθεια του θεού για θεραπεία. Απ΄ όλα τα μέρη τού τότε γνωστού κόσμου κατέφθαναν με κάθε τρόπο, φέρνοντας μαζί τους πολύτιμα αναθήματα, αλλά κυρίως τις προσευχές τους, για να εισακουσθούν από τον κατ΄ εξοχήν θεό-γιατρό της Αρχαιότητας, τον Ασκληπιό. Οι συμβουλές του και η ίασή τους, που ερχόταν με μυστηριακό τρόπο, αποτελούσαν άλλωστε μια απόλυτα αποδεκτή διαδικασία. Και το ιερό μεγάλωνε, πλούτιζε, εξαπλωνόταν σε φήμη, αποκτούσε ιδρύματα σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο- έχουν καταγραφεί περισσότερα από 200.

Λίγα μέτρα από το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, που αυτή την εποχή κάθε καλοκαίρι σφύζει από κίνησηθιάσους και θεατές που πηγαινοέρχονται, τουρίστες που καταφθάνουν με πούλμαν για να θαυμάσουν την τεράστια, πέτρινη αχιβάδα-, το ιερό του Ασκληπιού αποτελεί την «άλλη» πολιτιστική διαδρομή. Για τους περισσότερους μάλιστα είναι άγνωστο ότι και αυτό ακόμη το θαυμαστό θέατρο αποτελεί μέρος του τεράστιου κτιριακού συγκροτήματος του Ασκληπιείου, που διέθετε περισσότερα από 70 οικοδομήματα σε περίπου 300 στρέμματα γης. Ελάχιστα φυσικά έχουν φθάσει ως εμάς σήμερα- σε μεγάλο βαθμό κατεστραμμένα. Και μόνο χάρη στο μακροχρόνιο, αναστηλωτικό πρόγραμμα που εκτελείται εκεί έχει γίνει πλέον δυνατή η σωτηρία των σημαντικότερων από αυτά αλλά και η αποκατάσταση της αρχικής εικόνας τους, ως έναν βαθμό φυσικά.

Το σημαντικό είναι ότι με τα έρ γα που έχουν γίνει ως σήμερατα μνημεία έγιναν πιο εύληπτα για τους επισκέπτες,γιατί απέκτησαν την τρίτη τους διάσταση,δηλαδή το ύψος» λέει ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ. Βασίλης Λαμπρινουδάκης, επικεφαλής της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Επιδαύρου. Από το 1984 που άρχισε το πρόγραμμα ως σήμερα, με χρήματα αρχικώς της Προεδρίας της Δημοκρατίας και εν συνεχεία με κοινοτικά κονδύλια αλλά και με εθνικούς πόρους, έχουν πραγματοποιηθεί επεμβάσεις σε δώδεκα μεγάλα ή μικρότερα μνημεία του Ασκληπιείου και επιπλέον στα κτίρια του Κωνσταντινίδη (Ξενία) αλλά και στο πρώτο θεραπευτικό ιερό της περιοχής, εκείνο του Απόλλωνα Μαλεάτα που βρίσκεται πάνω στο βουνό.

«Το Ασκληπιείο,εκτός από λίκνο της ιατρικής όπου συνδυάστηκε η γνώση μαζί με τη θεία επέμβαση στην υγεία,διέθετε κτίριαπου είναι πρωτοπόρα στο είδος τους » λέει ο κ. Λαμπρινουδάκης. «Η Θόλος θεωρείται ένα από τα δύο αριστουργήματα λεπτής τέχνης της Αρχαιότητας- το άλλο είναι το Ερέχθειοκαι αντιγράφηκε από τους μεταγενέστερους για την τέχνη και την αρχιτεκτονική της.Ο ναός του Ασκληπιού προανήγγειλε την εξέλιξη του δωρικού τύπου τον 4ο αιώνα π.Χ., ενώ τα ιωνικά στοιχεία στο Αβατον θεωρούνται πρωτοποριακά.Τέλος, η σχεδίαση του θεάτρου με τρία κέντρα ώστε να “ανοίξει” προς τον θεατή είναι εντελώς μοναδική στον αρχαίο κόσμο» προσθέτει.

Το Αβατον, η μυστηριώδης Θόλος με τους σκοτεινούς διαδρόμους και τον υπόγειο λαβύρινθο, ο ναός του Ασκληπιού που κάποτε φιλοξενούσε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού, το τελετουργικό εστιατόριο, το στάδιο, τα δύο θέατρα- το Μεγάλο και το Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου- είναι μεταξύ αυτών που έχουν δεχθεί σωτήριες επεμβάσεις, ενώ λίγα ακόμη απομένει να γίνουν ως το 2015, οπότε λήγει οριστικώς το πρόγραμμα.

Με 3 εκατ. ευρώ χρηματοδότηση για αυτή την τελευταία φάση, τα υπολειπόμενα έργα που εκτελούνται από τους αρχιτέκτονες Ευάγγελο Καζολιά , Γιούλη Αναστασιάδου, Σίσσυ Κυριάκη και Γιάννη Μαυ ρομματίδη εντοπίζονται κυρίως στην ολοκλήρωση της αναστήλωσης της Θόλου αλλά και των δύο θεάτρων.

«Η εικόνα του θεάτρου θα αλλάξει,αφού πρόκειται να γίνει μερική αποκατάσταση της σκηνής του. Το προσκήνιο θα υψωθεί κατά 80 εκατοστά από το έδαφος, τα παρασκήνια θα είναι αναγνώσιμα,το ίδιο και ο χώρος του Χορού, εκεί δηλαδή όπου προετοιμαζόταν ο Χορός για να βγει στη σκηνή. Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι μια πρόκληση και για τους σκηνοθέτες που ανεβάζουν έργα στην Επίδαυρο» λέει ο κ. Λαμπρινουδάκης. Επιπλέον θα αποκατασταθεί η ανώτατη σειρά των εδωλίων του θεάτρου (τελευταία και προτελευταία), γιατί σε κάποιο σημείο τα μάρμαρα έχουν «αναπηδήσει» από τη θέση τους λόγω των υδάτων που εισέρχονται από τον λόφο πίσω τους.

Στο Μικρό Θέατρο εξάλλου θα απελευθερωθεί ο γύρω χώρος και θα γίνει αποκατάσταση του λουτρού, το οποίο είναι σε επαφή με το μνημείο και σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση. Απομένει η μελέτη για το επάνω μέρος του κοίλου, το οποίο αποκαλύφθηκε μετά την απομάκρυνση του δρόμου. Νέο μουσείο όμως δεν κατόρθωσε να αποκτήσει το Ασκληπιείο, ούτε καν την επέκταση του ανεπαρκέστατου υπάρχοντος.

Ο ΥΠΝΟΣ ΠΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ

«Ο καθένας που εισέρχεται στο ιερό,το οποίο ευωδιάζει από λιβάνι,πρέπει να είναι καθαρός.Καθαρός όμως θεωρείται μόνον όποιος τρέφει το μυαλό του με καθαρούς λογισμούς» αναφέρει μια επιγραφή που βρισκόταν στην είσοδο του ιερού του Ασκληπιού.Εν αρχή λοιπόν η κάθαρση,η οποία ήταν και σωματική.

Στο Ασκληπιείο οι επιγραφές που σώζονται εμφανίζουν τον θεό να παραγγέλλει στους ασθενείς να λούζονται.

Γιατί,όπως πιστευόταν,όταν το νερό λάβει ιδιότητες ενός εργαλείου της θείας οικονομίας,μπορεί με μαγικό τρόπο να επιφέρει την κάθαρση από ψυχικές ή ηθικές διαταραχές ή και επιδράσεις δαιμονικών δυνάμεων.

Επρόκειτο όμως για τελετουργικό λουτρό που γινόταν γύρω από το ιερό πηγάδι μέσα στα διαδοχικά κτίρια του Αβάτου.Το νερό,που ήταν απαραίτητο για τη λατρεία αυτή,εξασφαλίστηκε με ένα υπόγειο υδραγωγείο που ξεκινούσε από τις πηγές του Κυνορτίου λόφου και έφθανε σε ένα σύστημα από κρήνες,αγωγούς και λουτρά μέσα στο Ασκληπιείο.

Στη συνέχεια λάμβανε χώρα η κατ΄ εξοχήν διαδικασία της ίασης διά της εγκοίμησης,η οποία γινόταν μέσα στο Αβατον.Ο ασθενής κοιμόταν στο δάπεδο,που ήταν από χώμα για να είναι σε άμεση επαφή με τη γη ή πάνω στην προβιά του ζώου που είχε θυσιάσει.Στο όνειρό του δεχόταν την επίσκεψη του θεού,ο οποίος είτε τον γιάτρευε αμέσως είτε τον συμβούλευε για την αγωγή που θα έπρεπε να ακολουθήσει.

«Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο,ο Υπνος ήταν αδελφός του Θανάτου» λέει ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ.Βασίλης Λαμπρινουδάκης. «Από τον ύπνο ξυπνά κανείς ανανεωμένος.Μαγικά λοιπόν ο ύπνος μπορούσε να λειτουργήσει αντί του θανάτου.Αλλωστε και η ανανέωση της φύσης επιτυγχάνεται με τον θάνατο του παλιού,από τον σπόρο του οποίου φυτρώνει ο νέος.Γι΄ αυτό η τελετουργία της θεραπείας από έναν ημίθεο- που κρύβεται στη γη,εκεί γίνεται θεός-αθάνατος και από εκεί γιατρεύει-,όπως ήταν ο Ασκληπιός,χρησιμοποιεί μαγικά τον ύπνο ως κύριο όχημά της». Ετσι και η εγκοίμηση,που εμιμείτο τον θάνατο,την κάθοδο στη γη για την ανάκτηση δύναμης και υγείας,έγινε το θρησκευτικό-τελετουργικό πλαίσιο της θεραπευτικής πρακτικής γύρω από τον Ασκληπιό,ο οποίος αργότερα, όπως σημειώνει ο κ.Λαμπρινουδάκης,αντιπαραβλήθηκε με τον «ιατρόν των ψυχών και των σωμάτων» Χριστό.

Ποιοι θεραπεύονταν όμως στο Ασκληπιείο; Κυρίως οι τυφλοί,οι κωφοί,οι παράλυτοι και η μεγάλη κατηγορία όσων έπασχαν από νευροφυτικά προβλήματα.Και αυτό επειδή οι ικανότεροι ιερείς του Ασκληπιού ήταν βαθείς γνώστες της ανθρώπινης φύσης και στις δυνατότητές της στηρίζονταν προκειμένου να επιτύχουν τις ιάσεις τους.Υπό μια έννοια δηλαδή ήταν πρωτοπόροι των ψυχοθεραπευτών.Δεν έλειπαν ωστόσο και οι απατεώνες, ιδιαίτερα στην Υστερη Αρχαιότητα.Από την πλευρά του ο θεός δεχόταν όλα τα δώρα των ανθρώπων,πλούσια ή ταπεινά.Εκείνοι όμως έπρεπε να φροντίζουν ώστε η προσφορά τους να είναι αντίστοιχη.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΙΑΣΗΣ

- «Ο Εύιππος είχε για έξι χρόνια στη γνάθο του την αιχμή μιας λόγχης.Κατά το διάστημα της εγκοίμησής του ο θεός,αφού αφαίρεσε τη λόγχη,του την απέθεσε στα χέρια.Οταν ξημέρωσε,βγήκε από το ιερό υγιής κρατώντας στα χέρια τη λόγχη».

- «Κάποιο παιδί ήταν βουβό.Αυτό ήρθε στο ιερό για να αποκτήσει τη φωνή του.Αφού έκανε τις προκαταρκτικές θυσίες και εκτέλεσε τα καθιερωμένα,ο νεαρός πυρφόρος του θεού στον ναό,απευθυνόμενος στον πατέρα του παιδιού,του ζήτησε να υποσχεθεί ότι θα πληρώσει τα ίατρα μέσα σε έναν χρόνο.

“Υπόσχομαι” απάντησε ξαφνικά το παιδί.Ο πατέρας του εξεπλάγη και το διέταξε να το ξαναπεί.Και ύστερα από αυτό,το παιδί έγινε καλά».

- «Η Ανδρομάχη από την Ηπειρο ήθελε να αποκτήσει παιδιά.Κατά τη διάρκεια της εγκοίμησης είδε ένα όνειρο.Της φάνηκε ότι ένα ωραίο παιδί τής ξεσκέπασε την κοιλιά και στη συνέχεια ο θεός την ψηλάφησε με το χέρι του.Υστερα από αυτό η Ανδρομάχη απέκτησε γιο από τον Αρύββα». - «Κάποιος άνδρας είχε λίθο στο γεννητικό του όργανο.(Κατά την εγκοίμηση) είδε όνειρο ότι έκανε έρωτα με ένα ωραίο αγόρι,έπαθε ρεύση και απέβαλε τον λίθο.

Αφού τον πήρε βγήκε από το ιερό κρατώντας τον στα χέρια του».

- «Ο Νικάνωρ ήταν χωλός.Ενώ καθόταν (στο ιερό) ξυπνητός,ένα παιδί τού άρπαξε τη βακτηρία (μπαστούνι) και το έβαλε στα πόδια.Αυτός,αφού σηκώθηκε,το κατεδίωξε και έτσι έγινε καλά».

- «Ο Ηραιέας από τη Μυτιλήνη.

Αυτός δεν είχε μαλλιά στο κεφάλι του,είχε όμως πολύ πυκνά γένια. Επειδή ντρεπόταν που οι άνθρωποι τον κορόιδευαν, εγκοιμήθηκε στο ιερό.Ο θεός λοιπόν,αφού του επάλειψε το κεφάλι με κάποιο φάρμακο,το έκανε να βγάλει τρίχες».

(Από τις πινακίδες που με την επιγραφή «Ιάματα του Απόλλωνος και του Ασκληπιού» βρέθηκαν το 1883 κατά τις ανασκαφές στην Επίδαυρο και παραδίδουν 70 ιστορικά ασθενών)


 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου