Για σου, φίλε!

Για σου, φίλε!
Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι και τα χειραγωγημένα από το Σύστημα ανθρωπόμορφα ζόμπι νομίζουν ότι τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα κανάλια και οι εφημερίδες διαφέρουν ένα από το άλλο. Διαφέρουν μόνο στην ονομασία και όχι στην ουσία. Ξεγυμνώστε τους και θα δείτε ότι είναι σαν δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν από την ίδια μάνα – την ιουδαϊκή ιδεολογία, έχουν τον ίδιο πατέρα – το ιουδαϊκό χρήμα. Γ’ αυτό δεν είναι ανάγκη να καταναλώνουμε την γουρουνοτροφή που μας πασάρουν τα κόμματα και τα ΜουΜου«Ε».... ...Ξυπνάμε, σκουπίζουμε τα μάτια μας, σηκωνόμαστε από τα γόνατα, πετάμε τις αλυσίδες μας και ορθώνουμε το ανάστημα. ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ Η ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ ;

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Ο Κοινοτισμός απέναντι στον Φιλελευθερισμό και τον Μαρξισμό


Κάθε άνθρωπος είναι μεν άτομο,
όχι όμως και ατομικό ον"
(Johannes Rehmke)

Σύμφωνα με τον Otto Dietrich, οι υλιστικές ιδεολογίες επάνω στις οποίες βασίστηκε ο σύγχρονος κόσμος, έχουν κοινή αφετηρία και κοινό προσανατολισμό. Το άτομο, το οποίο είναι το μέτρο όλων των πραγμάτων. Ο άνθρωπος ως άτομο είναι η αφετηρία και ο τελικός σκοπός της φιλοσοφίας τους. Κατά τον ίδιο, η κρίση του σύγχρονου κόσμου που βιώνουμε σήμερα, είναι η κρίση του Ατομικισμού και αναγκαστικά η κρίση της Ατομικιστικής Φιλοσοφίας. "Και όπως η ίδια η ζωή, δημιουργεί νέους προσανατολισμούς, απομακρύνεται από τη θεοποίηση του ατόμου και ωθείται προς την Κοινότητα...") Ο Otto Dietrich γράφει μεταξύ άλλων για τον ατομικισμό: "Η ατομικιστική σκέψη έχει σαν βάση τη συνείδηση του ατόμου ως του μοναδικού πραγματικού γεγονότος που είναι δεδομένο και αυτήν θεωρεί κυρίαρχη στον κόσμο. [...] Ο άνθρωπος έρχεται στον κόσμο όχι σαν ον ατομικό, αλλά σαν μέλος μίας Κοινότητας (Gemeinschaft). Ο άνθρωπος σε όλες τις πράξεις του είναι ον ομαδικό και μόνο ως τέτοιο μπορεί να νοηθεί.

Η Φιλοσοφία της Κοινότητος

Εννοιολογικά, ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται από το ότι ζει σε Κοινότητα με τους άλλους και η ζωή του εκτυλίσσεται μόνο μέσα στους κόλπους της Κοινότητος. Κοινότητα είναι η έννοια στην οποίαν υπάγεται ολόκληρη η Ιστορία της Ανθρωπότητας, είναι ο -μαθηματικός, θα λέγαμε- τύπος με τον οποίον κυλά η ζωή του ανθρώπου από την ώρα που γεννιέται ως την ώρα που πεθαίνει, και χωρίς τον οποίον αυτή δεν θα είχε νόημα. Τα πραγματικά δεδομένα που βρίσκουμε στον κόσμο δεν είναι άτομα - άνθρωποι, αλλά φυλές, λαοί, έθνη. Ο άνθρωπος ως άτομο είναι δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας των Φυσικών Επιστημών. Αντικείμενο γνώσης όμως, των Πνευματικών Επιστημών είναι μόνον ως μέλος μίας Κοινότητος μέσα στην οποίαν η ζωή του γίνεται πράξη και αναπτύσσεται πρακτικά.

[...] Στη θέση της ατομικιστικής σκέψης πρέπει να τοποθετηθεί η καθολική, η οποία απορρέει από τη συνείδηση της Κοινότητος, και στη θέση της μηχανικής εικόνας του κόσμου, η καθολική -ή αλλιώς, οργανική- εικόνα του.

[...] κάτω από αυτήν τη νέα θεμελίωση της σκέψεως , η οποία στηρίζεται στη συνείδηση της Κοινότητος θεωρούμενη, τελικά, ως ένα βιολογικά καθορισμένο γεγονός, υποτάσσονται εννοιολογικά τα ισχυρά κοσμοθεωρητικά και επαναστατικά συμβάντα των ημερών μας." Στον 21ο αιώνα το πραγματικά κοσμοϊστορικό γεγονός θα είναι η κατάρρευση των ιδεολογιών των περασμένων αιώνων και η εγκατάλειψη όλων των όρων και εννοιών τους. Πρόκειται για ιδεολογίες που έκαναν τον ιστορικό τους κύκλο, σημάδεψαν την ανθρωπότητα και πλέον αμφισβητούνται μαζί με την φιλοσοφική σκέψη που τις γέννησε. Στην εποχή που εισερχόμαστε, θα πρέπει να εργαστούμε προς την κατεύθυνση μίας μεγάλης - ιστορικής στροφής της ανεπτυγμένης ανθρωπότητος. Προς την αυγή μίας πραγματικής επαναστατικής ιδεολογίας του Κοινοτισμού και της Οργανικής κοινωνίας. Μετάβαση δηλαδή από την ατομική κοσμοθεώρηση σε μία συλλογική βιοθεωρία που θα δημιουργήσει και δυναμική αειφόρου ανάπτυξης.

πηγή: Antistasi.info

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου